Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

multas et precioſas algēre: pauꝑtate p̄mi. iut̓ diuicias quas offertmūdus. quas oſtentat malignus.quas deſiderat noſter appetit9? Annō merito coronabit̉. qui ſic certauerit. mundū abiciens ꝓmittentē.irridens īimicū temptōtē: ⁊ quodglorioſius eſt de ſeipſo triūphans⁊ crucifigens cōcupiſcentiā prurientem? Deniqꝫ ꝓpteres pauꝑibus etmartiribꝰ regnū celoꝝ ꝓmittitur;qꝛ paupertate qͥdem emutur: ſꝫ inpaſſione pro xp̄o abſꝫ omni dilatione percipitur.Sermo terciꝰ de oībꝰ ſanctis.Uia ſanctoꝝ oīum feſtiuā hodie dilectiſſimi omnūiqꝫ digniſſima deuotione memoriam celebramus; operep̄cium puto de cōmunieoꝝ felicitate ī qua becita iā reqͥe ꝑfruūtur. et futura quā p̄ſtolātur cōſummatiōe adiuuāte ſpū ſcō ſermonē facere caritati veſtre: ita ſcine vtnō opinionis ꝓprie cōiecturas: ſeddiuinoꝝ libroꝝ ſequar auctoritatēnec ꝓphetare videor de corde meo. ſꝫ unnitar quoad potero teſtimonijs ſcripturaꝝ. Erit enī adiuuātedn̄o triplex huiꝰ vtilitas ſermoīs.qͣtinꝰ agnito vel ex ꝑte aliqua feliciretributiōe ſcōꝝ. hobūdātiori deinceps ſollicitudine ipſoꝝ inherere veſtigijs. ct feruētiori deſiderio ad eorū ſuſpitare cōſorcia: ꝓpēſiori quoqꝫdeuotionē eorūdē nos cōmēdare patrocinijs ſtudeamꝰ Fidelis quippeſermo I omī acceptioē dignꝰ. vtquos ſolēpni venec̓itioē ꝓſeqͥmurquos beatiſſiōs p̄dicamꝰ. ad eorū.Febtītudinē tota quiditate curramꝰ.inta rimūqͦꝝ delcāmur prcconijs: eoꝝ prōcivi. quſbt vinijs ſubleuemur Nec ſane purū inpat a de ſemtiuerūt̉ inficūoſa mēōris feſtiua ſcōim hpmo: quisrū. languorē. tepore. errorēqꝫ depelrrgipua metis hꝫlens. cū eoꝝ interceſſioē iuuetur inſ3iifirmitas nrā: cōſideratiōe bt̄ītudiinitipruſe: drūnis excitet̉ negligētia nrā. ignorāulit. am ta quitia qͦꝫ nrā ipſoꝝ erudiat̉ exemplisinut id palmaP ropterea cū ꝑfecte vos etuditosad imitāda ſcōꝝ veſtigia hodiernaſcī euāgelij lcōne. ⁊ ip̄iꝰ dn̄i ſermonurun qiatune nō dubitē: erecto nunurū qn̄ oculos nrōs ſcala ꝑ quā vniuerſꝰ quēhodie veneramur ſcōꝝ chorꝰ aſcendit. nͨ ignorē īplorādis eoꝝ ſufframulicr ēgijs. totū paulomiꝰ noctis et dicihꝰ gl̓o̓ſa deuotiōe tēpꝰ expeſū iā deiuius ineoꝝ felicitate loqͥ vel exiguū aliqͥdudittaattēptabo. qd̓ donauerit ipſe qui ⁊Iini pūglorificat iā I magnificat quos vocauit pͥus atqꝫ iuſtificauit. Leilit 3gimꝰ in ꝓph̓a. Cōuertere aīa meoiī reqͥem tua; qꝛ dn̄s benefecit tibiqꝛ eripuit aīam meā de morte. oculos meos ⁊ lacrimis; pedes meosa lopſu. Et ī alio pſalmo Animanrā ſicut paſſer crepta ē. de loqueovenātiū Multa qͦꝫ ſimilia ī diuinorū rep̄periſſe me videor ſerie ſcripturarū verba; oīm qui liberatos ſe eēnō ſine multa q̄miratiōe letētur. ꝟba ꝑfecte ſecuritatis. ⁊ felicitatis immēſe/ voces grāꝝ actioīs et leticie:q̄ ꝓ meo ſapere hijs qui luteas adhuc domos inhobitant. et in ſudorevultus ſui cōmedunt ponem ſuūomnino non arbitror inueture.Quis enim eorum gloricbitur caſtum ſe habere cor? Quis audeat