ptriqꝫ merito dicitur Exiſtimaſti inique ꝙ ero tui ſinulis Quoꝝ neuterdeum videt. ſed mentitur iniquitas ſibi: formans ſibi ydolum proeo ꝙ non eſt ipſe. Geati vero mundo corde. quonam ipſi ſoli deum vident. ſoli de eo ſentiunt in bonitateꝫſicut vere bonus eſt ita vt nemo bonue ſit niſi ipſe Geati mundo cordequonā ipſi deum videbunt. Miſcriproinde adam ⁊ curi qui conuerſi inperba malicie ad excuſandas excuſationes in peccotis. dum confeſſioīsmundationem fugiunt. immundo remanent corde; ⁊ a facie dominū eijcientur ¶ Sequitur. Beati pacifici: quoniā filij dei vocabuntur. Derito filij noīe vocabūtur: quonā filij opus impleuerūt. Ipē eſt enī perque recōciliati patē habemus ad deūIpſe eſt qui pacificauit in ſanguineſuo/ que in celis ſunt ⁊ que ſuper terram: medicitor dei et hominū homo xpriſtꝰ iheſus. Et attende quēadmodum in tribus quidēm prioribus ſibiipſi reconcilicitur anima; induobus que ſequūtur proximo. inſexto deo. in ſeptimo eciā aliogrecōciliat tāꝙͣ receptꝰ in grāꝫ dn̄i? ⁊ felici familioritate donatꝰ Nā pauꝑtate/ māſuetudine ⁊ fletu/ renouat̉ inaīa ſimilitudo quedā ⁊ ymāgo eternitatis oīa tꝑo cōplectētis. dū paupertate futura meretur: manſuetudue ſibi preſētia vendicat. luctu penitentie preterita quoqꝫ recuperat:ſicut ſcriptū eſt Recogitabo tibi omnes annos meos? in cimaritudineaīe mee. Porro iuſticia ⁊ miſericordia perfecte proximo coheremꝰ. dūquitquid nolumꝰ nobis fieri. alijsnō facicimus ꝑ iuſtiā: et q̄cūqꝫ volūmus vt faciat nobis hoīes. hec nosfaciamꝰ illis ꝑ mīam. Iā recōciliatinobis. recōciliati eciā ꝓximo: fiducialit̓ ꝑ mūdiciā cordis recōciliamurdeo. Beati vero qui de ſua reconciliatione non ingrati. et pro fratribꝰſuis pie ſolliciti; eos quoqꝫ quantūpreualent ⁊ ſibꝫ et deo reconclicitelaborant. Quibus enim laudibusdignū. quanto putas amplectendūaffectu fratrem illū. qui ſine querela conuerſans inter fratres. tota ſollicitudīe cauet ne qͥd in eo ſit. quodab alijs portari oporteat. et quicqͥdin alijs eſt oneroſum pacientiſſimeportat: qͥ ſinguloꝝ ſcandala ſua reputat. ⁊ cū apl̓o loqͥtur. quis ſcādalizatur. et ego non pror. quis infirmatur et ego non infirmor? Seotipacifici: qm̄ filij dei vocabūtur. Nōeſt enī deus diſſentionis ſed pacis;ideoqꝫ filios pacis / dei quoqꝫ filiosdignū eſt apellari ¶ Iam vero qd̓ſequitur maxime mortiribus vonuenit. nec eſt mō deo gractēpus perſecutioīs; que tamen ſi neceſſe fueritdebet paciētiſſime tolerari. Sectienī qͥ ꝑſecutionē patiūtur ꝓpt̓ iuſticiā: qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Verūtn̄ qͥd ſibi dult ꝙ eadē ꝓmiſſio frāeſt pauꝑibꝰ ⁊ martiribꝰ. niſi qꝛ ve̓martirij genus pauꝑtas volūtarioē? Btūs vir oit ꝓphe̓ qͥ ptꝰ aurū nōabijt: nec ſꝑauit ī thezaurꝭ pecunieQuis eſt hic ⁊ laudabimꝰ eū? Fecitenī mirabilia in vita ſua Quid mirabilius/ aut quod mortiriū grauiꝰꝙͣ inter epulas eſurire. inter veſles