languenti. adhuc dura et inſipidares videtur eſſe iuſticia: ſꝫ qui guſtauerūt. ecce hij ſciunt quoniā beatiſunt qui eſuriūt illam? quoniā ipſiſaturabūtur. ¶ O vere felix ⁊ glorioſa ſacietas. o ſanctum cōuiuiū. odeſiderabiles epule. vbi nimirū axietas nulla. nullū poterit eſſe faſtidiū quorā ſacietas ſummā et ſummū inerit deſiderium Secti qui eſuriūt et ſitiūt iuſticiam; quoniā ip̄i ſaturabūtur. Iam vero hoc verbū aduerſꝰ adam procedere credo. qui portionē quidē aliquā videtur tenuiſſeiuſticie: in eo ꝙ mulicri compaſſꝰ ē.Sed ſi eſuriſſet iuſticiam. curaſſet ſine dubio reddere qd̓ debebat. nonſolū vxori ſed multomagis creatoriDebebat enim ꝓxori cōpaſſionem.vtiqꝫ ⁊ diſciplinam tanꝙͣ inferiori.caput enī mulieris vir: debebat atdeo obedientiam atqꝫ ſubiectionē.¶ Sed quid putamꝰ frcures.Ꝙplurimi vſqꝫ hodie factum illudgrauiter dijudicat. et tamen inſipieter imitantur. indignantur aduerſus adum. ꝙ obediuit voci vxoris ſuepluſꝙͣ dei; et ipſi cotidie euam ſuam carnem videlicet audiūt plꝰ ꝙͣdeū. Fratres ſi modo pn̄tem videremus adam in eo articulo poſitū. aſcendētibꝰ cogitationibꝰ in cor ciꝰ cōartari inter precem vxoris et p̄ceptū creatoris. nōne mogis clamaremꝰ aduerſus illū dicentes. caue miſer. vide ne feceris. ſeducta eſt mulier ne acquieſcas ei? Ut quid ergoquociens app̄hendit nos tēptatio ſimilis. nō ꝑſuademꝰ ſinulit̓ nobiſipſis? Beati enī qui eſuriūt ⁊ ſitiſitiuſticiani: quoniā ip̄i ſaturabūtur.¶ Sed quid p̄t eſſe omīs iuſticianoſtra coram deo? Nōne iuxta prophetam velut panꝰ mēſtruate reputabitur: ⁊ ſi diſtricte iudicetur iiuſta inuenietur omnis iuſticia noſtraet minꝰ habens? Quid ergo de peccatis erit. quādo ne ipſa quidē proſe poterit reſpōde re iuſticia? Propterea obmuxe cū ꝓph̓a clamātes. nonintres ī iudicio cū ſeruo tuo dn̄e. tota huīlitate ad mīam recurramꝰ. q̄ſolo p̄t ſalucire aīas noſtras: ⁊ ſollicite pēſemꝰ qd̓ ſeqͥtur. ¶ ¶ Seatimiſericordes: quoniā ip̄i mīami ꝯſequentur. Et attēde quēadmodumzacheꝰ breuiter vtrūqꝫ vno verbocōplectitur dicens. Dimidii bonorū meoꝝ dn̄e do pauꝑibꝰ: et ſi quēpiā defraudim reddo quadruplū Dides quātū iſte eſuriuit iuſticiam; cuinō ſufficit equa mēſura reddere Iruſi reſtituat qͣdruplū? Miſericordiāquoqꝫ mog eſt; ꝙ dimidium bonorū ſuoꝝ dat pauꝑibꝰ ¶ Beruptinō ſilebo ego quod ſentio: laudemdn̄i loqͥtur os meū. dn̄i plane nonvram; neqꝫ enī vobis/ ſꝫ noī eiꝰ dogloria. Lacheꝰ certe cuiꝰ laus eſt ineuāgelio/ dinudiū bonoꝝ ſuoꝝ dedit pauperibus: ſed ego multos 30cheos hic video. qui nichil ſibi exoībꝰ teliquere. Quis michi ſcribethoc euāgeliū de zacheis iſtis. ȳmode petris iſtis qui fiducialit̓ loquātur dn̄o: ecce nos teliqͥmꝰ oīa et ſecuti ſumꝰ te? Sꝫ ſcriptū ē iā ī euagelio eternorui libro vite ſcriptumeſt et ſignatum. Gecti enum miſericordes. qm̄ ipſi mīam conſequetur