et leue onus abitiens? quando expectare noluit. vt de manu dominivnde iam cetera acceperat: perfectonem quoqꝫ btītudinis mereretur.ſed preripere illam ſerpetis conſilioattemptauit. propter hoc paradiſūperdidit terra deliciarum; propterhoc in ip̄o corpore ſuo ꝯtraria legeinuenit ¶ ¶ Sed iam fortaſſis adhanc domini vocem deſiderio māſuetudinis eſtuas: ⁊ conquēreris ſuꝑaſperitate cordis tui: et belunis qͥbuſdam motibus atqꝫ indomita feritate. Attende ergo quod ſequitur.Geati qui lugent: quoniam ipſi cōſolobuntur. Equum indomitum/ flagella domat; onimā immitem cōtritio ſpiritus ⁊ oſſiduitas lacrimaꝝErgo in omnibꝰ operibus tuis. memorare nouiſſima tua: moriꝭ horrorem. iudicij tremendum valde diſcrimen; ardentis gehenne mētum oboculis cordis tui elongari nullatenus patiaris Cogita ꝑegrinatioīotus miſeriā. recogita ānos tuos inamaritudine aīe tue; ⁊ cogita vitehumane pericula Cogita fragilitatem ꝓpria; et in huiuſmodi cogitatione ſi ꝑſeueraueris. dico tibi paruſenties quidqͥd foris videt̉ eſſe moleſtū: dū toto corde circa īteriore mōleſtiam occuparꝭ. Sꝫ nec patieturdominus ſine cōſolatiōe te eſſe. quoniam pater miſericordiarū eſt ⁊ deus totius cōſolationis. et cōplebitur ōnino qd̓ veritas pollicetur: beoti qui lugēt. quoniā ipſi conſolobūtur. Cōcordat aūt huic ſentētie etiam illud qd̓ in ſalomōe legiſti Melius eſt ire ad domum luctus. ꝙͣ adIubiſpdomū conuiuij. Propteres beotoeſſes eua/ ſi poſt culpam conſolotionem quereres latrimarum; ⁊ cōuerſa ad penitentiam/ veriami ciciꝰ obtineres. Nunc autem miſerrimamqueſiſti conſolationem de ſimili caſu viri tui/ et veneno peſſimo nequiſſimo videlicet vicio/ totam infeciſtipoſteritatem tuam? vt vſqꝫ hodisperditionem alterius ſuam alter reputet conſolationē Miſerrima prorſus cue conſolatio. ⁊ eorum qui miim int urlſeram hanc imitōtur: ſed beati quiiur iniu?lugent. quorūam ipſi conſolabūturqiuatu heVerum quid aliud eſt hec conſolatio/ ꝙͣ procedens de ſpē venie.gratia deuotionis. et ſuauiſſimavij drtabe .delectatio bon. et guſtꝰ ſapientie licet exiguꝰ. quibꝰ interim benignꝰdominꝰ afflictam refrigee̓t auimā?Sed guſtus ille nichil aliud eſt qͣincitamentum deſiderij. et incentiuūamoris: ſicut ſcriptū eſt Qui edūtme adhuc eſuriēt: ⁊ qui bibūt meadhuc ſitient ¶ ¶ Propterea ilicoſubīfertur. Beati qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūtiuſticiam: quorā ipſi ſaturabūtur.Qui eſurit eſuriat aplius: ⁊ qͥ deſiderat/ habūdantiꝰ adhuc deſideret:quoniā ꝙͣtumcūqꝫ deſiderare potuerit. tantū eſt accepturꝰ. Ymmo veo̓nō ſcd̓m īꝑfectionē modū ve deſiderij; quonūaquidē donec ꝑfecte habeat. ꝑfecte deſidec̓re nō poteſt: ſꝫ necet ꝑfcē hr̄e donet et ꝑfcē deſideret:ſꝫ mēſura accepturus eſt bonam ⁊cōfertam et roqgitatam ⁊ ſuꝑeffluentem. Gecti qui eſuriunt ⁊ ſitiuntiuſticiam: quoniā ipſi ſaturabunturInfirmiori palato cordis et anime