verbo? quoniā nō ī ſolo pane ꝑiuithomo: ſed in omni verbo qd̓ procedit de ore dei. Ergo nūc quidē cibari habemꝰ factis eiꝰ et verbis: poſthec eciā illibatū dn̄ici corꝑis ſacramentū. in altaris mēſa ſaicroſācta.ipſo propicio ꝑcepturi.Sermo ſecūdꝰ de oībus ſanctisde lectionē euāgelica.Egimus in euāgelio hodie.qm̄ videns iheſus turbas aſcēdit in montē. Predicantē enī dn̄mde ciuitatibꝰ ⁊ caſtellis ſequebant̉.quoꝝ ſanabat aīas. ſaciabat corpora: ⁊ adherebāt ei affatu pariter etaſpectu illius delectati: cuiꝰ nimiꝝvox ſuauis ⁊ facies eius decora: ſicut ſcriptū eſt. Specioſus forma p̄pt h rlbifilijs hoīm: diffuſa eſt gracia in labijs tuis. Talis eſt quē ſequimurcui adheremꝰItotꝰ deſiderabilis: īquē nō ſolū ppl̓i̓. ſꝫ et ip̄i qͦꝫ ageli ſcīi mituitandeſiderat ꝓſpicere. Quid vobis ſuauius apponem? Nimiꝝ hec ſūt delicie angeloꝝ. Suſtate ꝓinde ⁊ videte qm̄ ſuauige dn̄s; ⁊ huic ſuauitati. huic ſapori. huic ſapīe q̄ ve̓ trahitur de occultis: oē qd̓ deſiderat̉nō valet ꝯꝑari. Quid enī? Mirarisin ſole ſplēdorē / in flore pulchritudine. in pane ſaporē: in terra fecūditatē. Sꝫ a deo hͦ vniu̓ſa donaita ſūt:nec dubiū qͥn multo apliꝰ reſeruauerit ſibi. ꝙͣ dederit creaturꝭ ¶ Iā nehoc qͥdē ocioſū putemꝰ ꝙ oſcēdit inmōtē: nimiꝝ ꝙ tāto qn̄ p̄dictū ē tāꝙͣ longe dlamate ꝓph̓a. Suꝑ mōtēexcelſū aſcēde tu. qui euāgalizas ſyon: qͥ euāgelizas ihrln. In qͣ oſcēfione ſi vos meliꝰ nō hobetꝭ: egoillud intelligendū put̓o/ qd̓ in īicio attuū apl̓oꝝ lucas meminit dicēs pmū qͥdē ſermonē feci de oībꝰ o theophile; que cepit iheſꝰ facere et docereVtiqꝫ non ſcd̓m phoriſeorū morē.qui alligabant onera grauia et importobilia. ⁊ imponebant ea in huineros hominū: digito ſuo nolentes ea mouere An non bonꝰ aīe panis ē iſte: ⁊ plurimū ꝯfirmas cor hominis. Fiducialit̓ ſequor te dn̄e qͦcūqꝫ ieris: ⁊ ſecure incedo viā mādatorū tuoꝝ: ſciēs qm̄ ꝑ eā p̄ceſſeris ipſe Secue̓ īquā viā mādatoꝝ curro?qn̄ qͥdē noui ꝙ a ſūmo celo egreſſiotua/ ad currēdū hac viā? I occurſꝰtuꝰ vſꝫ ad ſūmū eiꝰ fuerit ꝑ hāc viāNō poſſū ego frēs in hūc modū ſingula mnaſticare: vos eſtote aīaliamūda et ruminatia: vt fiat ſicut ſe̓ꝑtū ē Theſaurꝰ deſiderabilis reqͥeſcitin ore ſapiētꝭ. Oportebit cī me ſuccincte aliqnͣtulū loqͥ: qm̄ multa dicēda ſūt / ⁊ hora breuis et maxime qꝛadhuc celebrāda nob̓ miſſarū ſolēpnic reſtant. ¶ Videns iheſueturbas aſcendit in montē. Videnomiſeratioīs intuitu: quoniā erant ſicutoues errantes non habentes paſtorem. Quid eſt ꝙ anteꝙͣ docere īciperet/ aſcendit in moͣtē: niſi ꝙ in hocipſe docuit neceſſe habe̓ p̄dicatoresverbi dei deſiderijs animi cōuerſatione ſācta ad ſublinua tendere. ⁊ virtutum conſcendere montē? Et cū ſediſſet: acceſſerunt ad eū diſcipuli eius. Cū ſediſſet iuqͥt Alioqͥn qͥs adexcelſū gygantē poſſet accedererugniſſime ꝓrſus īclinauit ſe et exinaniuit vſꝫ ad ſeſſionē: ita vt dicat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten