Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

victus illa a mernon eſt iam vel aſpirare ad illā. Conputrii in ſtercore meo: vt iumētū factꝫ ſū. Sꝫ nūquid non erit michi aliquid apudte? Non erit vbi poſſim eſſe tecū?quia iam ſequi non valeo quocūqꝫieris. Querit angelus puellā: quopreparauit dominꝰ filio donuni mneiGibit ipſe de ydria tua cognata ſibi virtute delectatus. ſed nunquidnon eaam iumentis potū tribues?Gibit angelus ꝙ virū non cognoſtis: bibant iumēta ꝙ de humilitate ſingulariter glorioris. Reſpexitinquit dominus humilitatē oncilleſue. Nam virginitas ſine humlitate fortaſſe hobet gloriam: ſed nonapud deum: humilia ſemper excelſupreſpicit. qui alta ⁊ longe cognoſcit? I humilibus dat geociam. quiſuperbis reſiſtit. Sed forte ne quidem in hijs duobus inetretis plena eſt ydria tua. capax eſt ipſa quoqꝫ tercie metrete: vt iam non ſolumhomines ⁊ iumenta. ſed ipſe quoqꝫex cabibat architriclinus Hoc enīdinum bonum quod ſcruauimus vſqꝫ adhuc. Haurit miniſter angelꝰvt ferat architridino: pattem dicoqui trinitatis principui architridinus merito nominatur. Ait ſiquidēangelus fecunditatem eius comenntuſ ſudans. que tercia eſt metreta? quoditt a ptiuex te naſcetur ſanctū vocabitur filiꝰ.dei. Ac ſi dicat. Eū eo ſolo. tibi eſtgeneratio iſta cōmunisItem ſermo de beata morio vicrine vt ſupra. Ve maria gracia plena. Gene plenaꝫ quia deo ⁊āgelisI honu̓nibus grata. Hominibusper fecunditatē. angelis per virginitatem: deo per humilitatem. Inhoc tercio a domino ſe reſpectā teſtetur; quia humulia reſpicit I ulta alonge cognoſcit. Sicut enī oculi ſathane omne ſubbme vident; ita oculi domini omnē humilitatem intuentur. Vnde cūt in cantico canticorū. Reuertere teuertere ſuncimitis:reuertere reuertere vt ītuedmur te. Quater dicit reuertere propt̓quadruplicem ſuperbiam: per quāa domino auerſa nō videbatur Eſtetum ſuperbia cordis. ſuꝑbiaoris.ſuperbici operis. ſuperbis habitus. Superbra cordis eſt qn̄ hō inoculis ſuis magnus eſt: cōtra quā ſapiens orāt dicens. Extollentiā oculoꝝ meoꝝ ne dederis michi. Et alibi De qui ſapiētes eſtis in oculisveſtris. Superbia oris vel lingueque ⁊ īctātia dicitur eſt: qn̄ homonon ſolū magna de ſe ſentit. ſed eciāloquitur. Vnde pſalmiſta. Diſperdat dominus vniuerſa lobis doloſa.et lingua in ogniloquā. Superbia operis eſt. quādo homo exterioriquadā ſuperbia vt magnus oppareat agit: de qua idem pſalmiſta aitNon habitabit in medio domusmēe. qui facit ſuperbiani. Superbis habitus eſt? quando homo vtglorioſus videcitur precioſis ſe ornat veſtibꝰ. Vnde petrus apoſtolꝰNon in veſte precioſa. Et dominꝰ.Qui mollibus veſtiuntur / in domibus regū ſūt: vbi ſuperbia hobūdat Sūt aūt qͥnqꝫ que ad remedium tam mortifere peſtis. a domino