digens. ineſt ei tamen benignitaserga nos. Icimor ex benuuolentioad nos veniens. debemꝰ et nos qͥſqꝫ ſibi vnus eſſe per integritatē virtutis: ⁊ vnū ad ꝓximū ꝑ dinculūdilectionis Hanc imitationem loquens de caritate cōmendat nobispplu̓s iohe̓s dicēs Qc ſicut ille ē?et nos ſumꝰ ī hͦ mūdo ¶ Sꝫ hacvnitatē quā quēqꝫ ſibijpſi diximusdebere. trici ſūt quē ſolēt īpedire: nimietas/ puſillanimitas/ leuitas.Et nimij qͥdem ſunt qui putant ſepoſſe quod nō pn̄t: ⁊ qd̓ nō acceperunt p̄ſumūt Quoꝝ ſpēm tenebatpetrꝰ in paſſiōe dn̄i cū diceret Dnetecū ꝑatus ſū et in carcerē ⁊ in mortem ire Puſillonimes ꝯtrarij ſūt nmijs. Et hoꝝ qͦꝫ tenuit ymoginēpetrꝰ cum diceret. Exi a me? qꝛ hōpecor ſum dn̄e Ieues ſunt et inconſtātes. qͥ circūſerunt̉ oī vento doctrine. quibꝰ quod paulo ante plocuitnur diſplicet; et qd̓ nūc eligūt. poſtpaululū reprobabūt ¶ Sꝫ quidꝓdeſt hec vicie enumeraſſe. niſi eciam doceamꝰ quibꝰ remedijs eo poſſit in ſeipſo qͥſqꝫ curare? Perſequamur prutatis īimicos; nec cōuertamur donec deficiāt. Igitur cōtra nimietatē opponēda eſt cōſideratio ꝓprie fragilitatis: ipā eſt enī que odioſam p̄ſūptionē potiſſimū deicit.Cōtra puſillanimitatē hobēdo eſtdiuine ptōtis fiduciā̉. vt qd̓ tuisviribꝰ nō poſſe te putas. ex illiꝰ adiutorio poſſis; ⁊ cum apl̓o dicas.Omna poſſum in eo qͥ me ꝯfortatxp̄u s ¶ Cōtra leuitatē hobēdo eſtcōſultatio ſenoris. ne ſcilicet doctripultnis varijs et ꝑegrinis abducaris:ſed faciās qd̓ tibi lex diuino p̄cepitInterrogr prem tuū et anunciobittibi: moiores tuos et dicēt tibiDiximꝰ de illa vnitate quā habetquiſqꝫ ad ſeipſū: dicamus ium et deilla quā habet ad ꝓximū Sꝫ et illci duobꝰ modis habet̉: dū et nosꝑ dilectionē tēdimꝰ ī alteꝝ: et alterius quoqꝫ viciſſim ī nobis recipimꝰaffectū. ¶ Et hec eciā duobꝰ mōdis īpeditur; obſtinatioē et ſuſpition. Obſtinatio nō ꝑmittit nos adalteriꝰ eor ingredi; nec ſuſpitio patitur credere nos ab alijs amari Itaſit vt dum nec nos alium obſtinatidiligimꝰ. nec ab alijs diligi ſuſpicioſi putamꝰ: vnitas que cum ꝓxinus habenda eſt īpeditur ¶ Veꝝhuic duplici morbo duplex caritaomedet̉. illa ſcꝫ q̄ nō ſua qͣrit: et iterū illa q̄ oīa credit Hobeat obſtinctus caritatē nō querētē q̄ ſua ſūt. etalios diligat. hobeat ſuſpicioſuscaritatem oīa credentē: ⁊ ab alijsſe diligi ſine dubio credat¶ Sermo de bectiſſiā virgine moria: poteſt legi cū ſequentibꝰ mn viſitatione eiuſdēDe grā plena Nō in ſolodirginitate ꝯſtore poterargrē plenitudorneqꝫ enī oībus eſt de eā occiꝑe. Felices qui nōinqͥnauerunt veſti mēta ſua; et cū regina noſtra virginitatis priuilegiogloriantur. Sed nū vnam tātumbenedictionē habes o domina? Etmichi obſecro vt bn̄dicas. Berijt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten