lā multꝭ bn̄ficijs ſuis. aliqn̄ deſerātur ⁊ gracia quam nō vt gram venetantur Nam de eo quid dicam. quimurmute et impacientia/ obſtinatoperdurat animo. aut quem penitetadheſiſſe deo. I contra more et contra rōnem bonū factū pn̄ia comitotur. qui ſine dubio muſerationibꝰdei nō modo graciam ſꝫ cōtumeliamredditꝰ Omnino enī quantum in ſeeſt. parū honorat eū a quo vocatuseſt. quiſquis ei ſeruit in triſticia ⁊ rācore. ſi tamē ſeruire ei quis poteſtin ca triſticia que ſcd̓m carnem eſt.⁊ mortē operatur. Putas ergo qꝛinaior illi decur graciả: ⁊ nō magꝭeciam qd̓ videtur habere/ auferaiturab eo. None enī iure perditum teputatur: qd̓ ingrato donatū ē? Autdediſſe non penitet: qd̓ periſſe videtur? Oportet ꝓinde gracioſum eſſehomine et deuotum. qui perceptagracie mungra/ non modo manereſibi deſiderat: ſꝫ ⁊ multiplicari Nemo ſane eſt qui non facile ſi q̄rit nōinuenicit/ vnde plurimū ſit obnoxius deoª. quonā nō eſt qui ſe abſcōdat a calore eius. Sed nos maxīequos ſegregauit ſibi et aſſūpſit adſeruiendum ſibi ſoli? ſi iuxta aplm̄non accepimus ſpiritum huius mūdi ſed ſpiritum qui ex deo eſt. vt ſcicimus que a deo donata ſunt nob̓:omnino plurimā inueniemus. vnde continuas ei gracias agere debeamus. Quis etum in nobis eſt quinon confiteri poſſit. quoniam miſericordia tua mogna eſt ſuper meItaqꝫ de tanta multitudue miſerationum domini/ vobis aliquas prolptiponere velim: vt qui ſapiens eſt.3ſoccaſionē accepta ſapientior fiait.¶ Septem ergo in me videomiſericordias domini: quas et voſipſi facile inueniētis in vobis. VPrima eſt; ꝙ a multis peccatisadhuc in ſeculo poſitum cuſtodiuit.Prima inqua non inter oēs quasmichi īpendit; ſed prima inter hasſeptem. Quis enim nō videcit ꝙ ſicut in multis cecidi. ſic ⁊ in alio poteram cecidiſſe p̄cca. niſi oīpotētis pietas cōſeruaſſet. Fateor ⁊ fatebor;niſi qꝛ dominꝰ adiuuit me. paulodius ⁊ rminus cecidiſſet in omnē pccm̄ qnimā mea. Et hec quanta dignatiopiētatꝭ. ꝙ ingͣtū ⁊ periupēdentē ſicgracia ꝯſeruabat̉. ꝙ in multis ꝯtrarium et contempnentem/ nuchiloninꝰ ab alijs benugniſſime ꝓtegebat¶ Ac ſecunda miſeratio tua ſuperme dn̄e. quonam poterit explicariſermone: ꝙͣ benigna ꝙͣ liberalis. ꝙgratuita fuerit? Ego peccabam; ettu diſſimulabas. Non cōtinebam aſceleribꝰ: et tu a verberibꝰ abſtinebas. Prolongabam ego multo tēpore iniquitatē meam: Itu domīepietatem tuam. Sed quid ꝓ̄deſſꝫexpectatio. niſi ſequeret̉ penitudo.Cumulus eſſet dapnatiōis: dicētedn̄o. Hec feciſti et tacui ¶ Tercia proni miſeratio fuit ꝙ viuificauitror meū ⁊ īmutauit; vt amara fierent que male dulcia prius erant;qui letabar cū malefacere et exultabam in rebus peſſimis. inciperem demū recogitare ei annos meos in ameritudine qnime mee. Et nūt domine cōmouiſti terram cordis mee