preſumit. neqꝫ enim indignum eſtdeo/ eoꝝ fieri patrē: quoꝝ ſe xpriſiꝰfeccerit fratrē. Hinc eſt ꝙ beatus iohonnes qui ſepius nobis ac ſtudioſius hanc cōmendet adoptionē filiorum dei: in ipſo quoqꝫ euēgelij prīcipio quotquot inquit receperūt eūdedit eis poteſtatem filios dei fieri.Huic igitur verbo ſimile eſt: quodaudiuimus hodie de eius ep̄ſtolo recitari ¶ Om̄e inqͥt qd̓ natū eſt exdeo: ꝑincit mundū. Quotquot enīſunt xpriſti. cū xpriſto eos mūdusodit: ſed cū xpriſto ſuperatur parit̓I ab ipſis. Nolite inquit mirari ſiodit vos mundus: ſabote quia mepriorē vobis odio habuit. Et itemConfidite inquit; quia ego vici mūdum. Sic nimirū manifeſta fit ſermonis illius veritas; quē opoſtolꝰait Quos preſciuit inquit haud dubiū quin deus pater; et predeſtinatconformes fieri ymogini filij ſui.Vide conformationē. Poſt ipſū adoptantur. vt ſit ipſe primogenitusin multis fratribus⁊ poſt ipſū oditeos mūdus; poſt ipſum et ab ipſisvincitur mundus. Gene ergo quodnatū eſt ex deo vincit mūdū: vt ſitteſtiōniū celeſtis generatiōis. victoria tēptatiōis. et ſicut is qui filiꝰ eſtper naturā. mūdū cū ſuo pͥncipe triūphauit: ſic et nos victores inueniamur. quotquot ſumꝰ filij adoptiōisDictores ſane: ſed in ipſo qui cōfortat nos: in quo et poſſumus omnici¶¶ Et hec eſt victoria que vincitmundū: fides noſtra. Fide ſiquidēu dei filios odoptamur. fidē in nobis mūdus in maligno poſitꝰ odi-atqꝫ perſequibur; fide quoqꝫ ⁊ vincitur ſicut ſcriptū eſt. Sancti per fitem vicerūt regna. Quidni attribuatur fidei victoria: cuius eſt eciā vita; Iuſtꝰ inquit ex fide viuit. Quotiens ergo temptationi reſiſtis. totiens vincis malignū: noli proprijsattribuere diribꝰ: noli in te ſed mogis in dn̄o gl̓uri. Qn̄ enī fortis illearmatꝰ tue cederet īfirmitati? Audideniqꝫ quid dn̄iri cōſtitutꝰ paſtor oiulis amoneat. Aducrſarius inquitveſter dyabolus. tanꝙͣ leo rugienscircuit querens quē deuoret: cui reſiſtite fortes in fide. Vides quem admodū ſibi veritatis teſtimoniā cōcinant? Paulꝰ dicit fide regna viciſſeſcōs: petrꝰ pͥncipi mūdi reſiſtendūin fideꝫ ioh̓es qͦꝫ hec ē inqͥt victoriaquē vincit mūdū. fides noſtra. Sequitur ¶ Quis eſt qui vincit mudum. niſi qui credit quia iheſus eſtfilius dei? Certū id quidē fratres?;oēm qui non credit in filiū dei. exhocip̄o iam non modo victū eſſe. ſedeciā iudicatū. Sine fide enī impoſſibile eſt placete deo Serūptamē poteſt forte mouere ꝙ tam multos videmꝰ credētes iheſū filiū dei eſſe: tn̄mūdi nichilominꝰ cupiditatibꝰ irretitos Quuid ergo ait. quis eſt quivincit mūdū. iuſi qui credit qm̄ ih̓jseſt filius dei. cū et ipſe iam mūdꝰid credat; An non ipſi quoqꝫ demones credūt et cōtremiſcūt. Sed divo. Putas ne filiū dei reputat ih̓mquiſqͥs ille eſt homo. qui ipſius necterretur cōminationibꝰ. nec attrohitur ꝓmiſſiōibꝰ: nec preceptis obtemperat. nec conſilijs acquieſcit?