hec ablutio in quandam īnorentiātibi deputabitur; vt inter umocentes aſſiſtas Ad altaris officium nemo accedit in veſte cōmuni: ſꝫ quiſqꝫ acceſſurus eſt albis induitur Ettu ergo cū ad dn̄i monumētum ꝓperas. lauare/ de clbare/ induere veſtimentis glorie. vt dicatur tibi. cōfeſſionem et decorem īdiuſti; quiavbi confeſſio. ibi uni conſpectu domini pulchritudo eſt Hec pro eo dicta ſunt: vt aromata lingue. mōderata increpatio. copioſa exhortatio. efficax perſuaſio. nummo confeſſionis emantur. ¶ Verumptamen legimus ⁊ votidionis experimentis didicimus: cuius vitode ſpicitur. reſtat vt eius predicatio contempnatur Paret ergo ⁊ manugaromata ſua. ne ſubſānet nosſapiens tanꝙͣ pigrum illum cui labor ſit manum ad os porrigere; nepoſſit dicere quē arguis. tu qui aliūdoces teipſum nō doces̉ alligas eīoncra grauiā et īportabilis. et īponis ea in humeris hominū: digitotuo nolens ea mouere. Dico vob̓ſermo quidem viuꝰ et efficax/ exēplum eſt operis. ⁊ facile perſuadēsquod intendimꝰ: dū factibile ꝓbateſſe quod ſuademus Pro huiuſmodi habeat neceſſe eſt eciam manusaromata ſua; continentium in carne. miſericordiam in fratre. patientiam in pietate. Vnde apoſtolusait: ſobrie et pie. et iuſte ꝑiuamꝰ.Hec eium tria ſunt noſtre conuerſationi maxime neceſſarriā: quonam pͥmū debemus nobis. ſecundūproximis. tercium deo ¶ Nam qͥfornicatur. ī corpus ſuum peccat:magno illud priuans honorē. ⁊ pauendo adiciens hoc dedecori; pudēdoqꝫ modo tollens mēbrū xpī ⁊ faciens mēbrum incretricis Ego autem nō ab ea tantum que tam abhominabilis eſt; ſed ab omni voluptate carnis ꝯtinendum dico Ante omnia igitur perfectam hāc continentiani quere. quam tibi debesipſi. nemo enim tibi propinquior eſt ¶ Vehinc adde miſericordiam. quam debes proximo; quia cūeo ſaluandus es Deinde ⁊ patientiam. quā debes deo; quia ab eoſaluandus es Omnes enī qui pievolūt viuere in xpriſto. perſecutionem patiētur; I per multos tribulationes oportet nos intrare in teguum dei. Vide ergo ne per impatientiam pereas. ſed vniuerſa ꝓ eoſuſtine. qui prior maiora pro te ſuſtinuit; et apud quem patientia infructuoſa non erit. ſicut ait propheta. Patientia pauperum non peribit in finem ¶ Porro hec monusaromata; nummo ſubiectionis emuntur. Hec eſt enim que dirigitgreſſus noſtros: et ſancte conuerſutionis gratiam promeretur. Namſi contraria lex inuenta eſt in membris noſtris per inobedientiam.quis neſciat per obedientiam continentiam dari; Ipſaqꝫ eſt que miſericordiam ordinare nouit: ipſaqꝫpatientiam docet et donat. Cumhijs ergo aromatibus accede adeum; in quo fides mortua eſt.Verum ſi conſideremꝰ ꝙͣ mognumſit ad nos ſuſcitare eū qͥ huiuſmodi