nūmo proprie voluntatis emenda ſunt: quam quidem dimittētesnichil amittimus. eciā ⁊ lucramurplurimū: cōmutantes illam in melius: vt cōmunus fiat. q̄ ꝓpria fuit Pcero ꝯmunis volūtas caritaseſt Emimꝰ ergo obſqꝫ cōmutatione recipientes qd̓ nō habuimꝰ: ⁊quod habuimꝰ melius retinentes.Quando vero cōpatietur frotri. qͥī propria volūtate neſcit cōpati nuſi ſibiꝰ ut quando omās ſeipſū diliget iuſticiam: aut odio hobebit iniquitatem? Simulare quidem pōtante oculos hoīm. eciam ſemetipſūſeducere. vt cū priliato amorē velodio ducitur: aut ꝯpaſſionis affectum. aut zelum putet eſſe iuſticie.Uerū facile eſt noſſe ꝙͣ ſint alienaa propria voluntate que ꝓpria ſūtcaritatis. cui illa tecta fronte cōtrariami ſe ꝯſtituit. nā caritas benignaeſt: caritas ſuꝑ iiqͥtate nō gaudētIam de ſpū diſcretionis ſcimꝰ. quia nichil ſic eum extinguit quomōvolūtas ꝓpͥa: ſubuertēs corda hominis. Iratioīs oculos daudensEmenda ſunt ꝓinde tria mentis aromata. affectus cōpaſſionis. rectitudinis zelus. ⁊ ſpūs diſcretiōis:nu̓mo vt dictū eſt proprie volūtatis ¶ Iingue quoqꝫ aromata tria nichilominꝰ ſūt. modeſtia in īcrepando. cōpia in exhortōdo: efficacia in ꝑſuadendo. Uis hobere hec qromata? Eme illa a dn̄o deo tuo.Eme lnquā ſicut et priora. ſine vl̓la cōmutatione: vt aliqͥd recipicis.ꝑdas nichil ¶ Emē adnō moderatā correptione. qꝛ omnno mag.2iinum quoddam bonū et datum optimū eſt: ⁊ qd̓ habeat pauci Iinguāenim vt ait iacōbꝰ nemo domerepoteſt Vide as multos ſincera licetintentiōe et benigno accēdantur aīmo leuiter dicere: qd̓ grauiter qudicitur. Solat irreuocabile verbū?⁊ quod ſanare debuerat. qꝛ mordocius forte videtur. exaſpec̓it ⁊ exulcerat magis: q̄ negligentie additur impudētici ⁊ īpatientia cumulotur. vt qui in ſordibꝰ erat ſordeſcatadhuc. declinans in verba malicie.ad excuſq̄das excuſatioēsin pccis:ac more frenētici nō ſolū repellensſꝫ ⁊ mordere tēptans medici manūMultis quoqꝫ nō ſuppetit verboꝝcopia. ſꝫ pre ſermonis inopia linguam palato ſentiunt adhereſcereqd̓ ⁊ ipſū audientibꝰ interdū ſoletobeſſe nō parum ¶ Alijs vero admanū eſt obūdontia multa ſermonis. ſꝫ que dicūt minꝰ ſapiunt. minus acceptōtur: ⁊ qꝛ gram nō habent. minꝰ efficacia ſunt q̄ loquūt̉Vide ꝙ neceſſe ſit ene̓ ab eo a quoomnē bonū eſt. a quo omnis ſciētia. modeſtiam in increpādo. copiamin exhortando. efficaciam in perſuodēdo ¶ Proinde emē iſta nummocōfeſſionis: vt prius cōfitearis peccata tua. ꝙͣ ad purganda accedas aliena. Negnū prorſus eſt ⁊ mirabile ſacramentum. aīme ſuſcitatioVide ne ad illud immundus accedas. ꝙ ſi non potes innocens. ȳmoquio non potes? lauo inter innocētes inqnus tuas. anteꝙͣ circundasmonumenta domuni. Omnia ſiquidem in confeſſione lauantur. Et