conuerſionis fouet iſta dignatio: vtprimū ex acilla filiū generemꝰ Solutus eſt ad mādatū dn̄i qui anteavinctꝰ tenebat̉. aut nō valēs aut nolēs facere bn̄: aut vtroqꝫ forciꝰ vinculo alligatꝰ nec volens ſcꝫ nec valēs. Nō nouit interī purius in dn̄ogratulari. ꝑſuaſū tenet placere illiqd̓ agit: et cōſolatur in eo ꝙ ſibi eūquodamodo ſeſe facere reputet debitorem. Nam proceſſu tēporis in eomagꝭ afficiet̉. vt ſuo ſollicitetur debito: et timeat ne ei forte tantis beneficijs īueniotur īgratus dicens.quia ſeruus īutilis ſum; et bonorūmeorū nō eges. At hec quidē veraxaffectio ⁊ fidelis: hic filiꝰ libere: cūquo ancille filiꝰ heres eſſe nō poſſitIta ergo in proceſſione. ¶ Cctetum āte paſſionē affectuoſiſſimꝰ paterfamilios refectionē ſuis curauitdomeſticis exhibere Et ī hoc quoqꝫapparuit benignitas ⁊ humanitasſaluatorꝭ. Cū dilexiſſꝫ ſuos. in finēdilexit eos ⁊ dicebat. Seſiderio deſideraui hoc paſcha māducare vobiſcum: anteꝙͣ paciar Oportebat enī.Expetierat enī ſathanas vt cribraret ſicut triticū: opꝰ erat p̄uenire refectionē Deniqꝫ ⁊ ſi refecti paulominus defecerūt. quid ieiuni feciſſēt?Hinc fuit ꝙ nōmodo corꝑo: ſꝫ etiācorda eaqꝫ ꝙͣmoxime refecit. Neqꝫenim corporalis paſſio ſed tēptatioſpiritalis īſtabat: ꝙ ſingulariter ille futurus eſſꝫ donec trāſiret. Ea nimirū hoſtia ſicut ſola ꝓdeſſe potuit.ſic ſola ſuffecit: nec decuit xpriſtūſimul ⁊ petrū. aut iacobū vel iohannem pro ſalute hoīm pati Crucifixijiitamen cum eo fuere alij duo ſꝫ duonequā: de qͥbꝰ nullo ꝓrſus ſuſpitiopoſſꝫ haberi: tꝙͣ ex eis minꝰ efficaxſacrificiū ſuppleretur ¶ Quibꝰ ergo panibꝰ ī cena refecit apoſtolos?Ut ego arbitror quinqꝫ. Meus iuquit cibus eſt: vt faciā voluntatempatris Cibus vtiqꝫ: ſꝫ cibus cordisQuid erum eque cōfirmat ⁊ corroborat eor humanū. aut ita in omnineceſſitate confortat ⁊ ſuſtentat?vt diuine executio volūtatis velutin quendā anime ventrem conſcientie ſcilicet ingeſta? Sic ⁊ ſermonēdiuine exhortationis. I promiſſionum eius cōſolationem. et orantiūlacrimas panes cordis eſſe ſolus ille ignorat: cꝰ iam aruit cor pro eoꝙ ſuipſiꝰ panem comedere ſit oblitus. Super ōnio autem caro domini verus eſt cibus: ⁊ cibus vite. patus de celo viuus. Nullum ex hijsī hac tam ſolēpni cens domni defuiſſe reperies; ſi diligenter aduertasRecūbentibus adhuc diſcipulis ſurgit a cena? precingitur lintheo? aquam ponit in pelium: diſcipulorūpedes abluit et extergit. Nō eſt voluntas carnis ⁊ ſanguinis hec; voluntas patris eſt ⁊ ſanctificatio noſtra. Deniqꝫ ſi non lauero te ait dominus ad petrum obnixius recuſantem: non habebis partem mecum.Scimꝰ autem quis dixit eum quivenit ad me nō eiciam foras. quiadeſcendi de celo non vt faciā voluntatem meā: ſꝫ volūtatē eiꝰ qui miſit me Oportunc aūt ⁊ vtiqꝫ moreſuo poſt exemplū oꝑationis. exhortationis ſermonem adiūxit. Inter