ſic botā ſibi vendicet aīam: vt oīnovicium curioſitatis exſufflet. Fortisigitur ꝯtra hec. paſſio ſaluatoris.¶ Sꝫ aliud ego triplex eque peccatum quēadmodū virtus crutꝭ expugnat/ dicere cogitaui: et id fortevtiliꝰ audiatur. Primū quidē originule. ſecundum perſonale dixerinterciū ſingulate ¶ Et originale qͥdein maximū illud delictū vocat̉:quod a pͥmo adā cōtraximꝰ⁊in quopeccauimꝰ oēs; pro quo morimurvniuerſi. Maximū plane. quod ſicnō modo totū humanū genꝰ. ſed etquēlibet ip̄ius generis occupat: vtnon ſit qui euadat. non ſit vſꝫ ad ꝑnū. A primo honune in nouiſſimūbſqꝫ protēditur; et in ſingul̓ q̄qꝫ qplanta pedis vſꝫ ad verticem capitꝭdiffūditur hoc venenū; ſed et letaliter rchilominus in vniuerſamdilatatur etatem; ab ea ſcilicet diequa ſua quēqꝫ concipit. vſqꝫ ad eaqua communus cum recipit mater.Alioquin vnde graue iugum ſuperomnes et botos filios adum: idqꝫ a die exitus de ventre matris eorum. uſqꝫ in diem ſepulture in matrem omnium? In ſordibus generamut.in tenebris confouemur; indoloribus parturimur. Ante exitum nuſeras oneramus matres?in exitu more dipereo laceramus:nurum ꝙ nō pariter ipſi laceramurPrimam vocem ploratioīs edimꝰmerito quidem/ vtpote vallem plorationis ingreſſi? vt nobis illud ſcīiob ab omī parte poſſit aptari. Hōnatꝰ de muliere breui viuens tempore: repletur multis miſerijs. cͣverum hoc ſit: non verba nos docuere ſed verbera. Homo inquit nōtus de muliere: nichil abiectius.Et ne forte ex ipſe ſibi voluptatecorporeorum ſenſuum. quam de ſenſibilibus hauriat blandiatur. in ipſo ſtatim introitu. de exitu quoqꝫterribiliter āmonetur: cum diciturbreui viuens tempore. At ne ſpaciū illud qd̓ īter greſſum ⁊ egreſſumrelinquitur ſibi liberū putet? repletur uit multꝭ miſerijs Multꝭ ⁊ multiplicibꝰ inquā miſerijs corꝑis miſerijs cordis. miſerijs dū dormit.miſerijs dum vigilat; miſerijs quoqua verſum ſe vertat. Nimirū ipſequoqꝫ natꝰ ex virgine. ymmo factꝰex muliere. ſed benedicta in mulieribus. qui loquitur ad mrēm. muliex ecce filiꝰ tuus: eciā breui viuēstemꝑe. ſuper terrā nichilonunꝰ multis repletur miſerijs. In illa breuitate appetitus eſt inſidijs. uiterrogatus contumelijs. pulſatus iniurijs. vexatꝰ ſupplicijs: conuicijs laceſſitus Su nc hanc ſufficere dubites obedientiam. que reatum oēmprime preuaricationis abſoluat:Ymmo vero non ſicut delictū: itaet donū. Nam peccatum eſt ex vnoin condempnationem; gracia autēex multis delictis in iuſtificationē¶ Et quidē graue omnino delictum illud originaleꝫ quod non ſolūperſonam infecit. ſꝫ et naturā. Perſonale tamencuiqꝫ grauiꝰ eſt: cū ialaxatis habenis/ exhibemus vndiqꝫ mēbra nrā cirma iniquitatꝭ peccato: nō modo ia alienō: ſꝫ et ꝓp̓ocrimīe cōpediti ¶ Sīgulare vero