Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dicut eſt paciētio ſinguloris.ſic et humilitas amicabil̓: vtraqꝫſn̄ exēplo. Vtraqꝫ tn̄ magnifice caip̄a amēdat Nimaꝝ caritas ē Propternimīa enī caritotē ſuā quā dilexit nos deꝰ: vt ſeruū redimeret. necpat̓ filio. nec ſibi filiꝰ ip̄e peꝑcit Vere nimua: qꝛ ⁊ hec mēſurā excedit.modū ſuꝑat. plone ſuꝑemines vniuerſis. Moiorē inqͥt caritatē nemohabet: ꝙͣ vt aīam ſuā ponat qͥs ꝓamicis ſuig. Tu maiorē hobiuſtidn̄cꝫ ponēs eam ꝓ inimicis. Cumenim adhuc immici eſſemꝰ: ꝑ mortem tuā ⁊ tibi recōciliati ſumꝰ ⁊ patri. Quenā ergo videbitur alia velfuiſſe vel eſſe vel futura huic ſimil̓caritati? Uix pro iuſto quis morit̉tu pro īiuſtis paſſus es. mories ꝓpter delicta nr̄a? qͥ veniſti iuſtificategratis peccatores: ſeruos faciensfratres. captiuos cohcredes. exulesreges. Nec ſane aliud aliqͥd paciētiam hāc ⁊ huīlitatē eq̄ illuſtrat: qͣꝙ tradidit in mortē aīam ſuā. ⁊ peccata multoꝝ tulit: eciā ꝓ trāſgreſſoribꝰ rogas vt nō peritēt ¶¶ Fidel̓ſermo et oī acceptiōe dignꝰ Quidenim voluit oblatus eſt. Non mōdo voluit et oblatꝰ eſt: ſed quis voluit. Solus nuimiꝝꝫ ptōtem habuitponendi aīam ſuam; nemo eam tulit ab eo. Cum accepiſſet acctū dixit⁊ cōſummatū eſt. Nichil reſtat implendū: iam nō eſt quod expectemEt inclinato capite factꝰ obediensvſqꝫ ad mortē: tradidit ſpiritum.Quis tam facile qn̄ vult dormit?Magna quidē infirmitas mori ſedplane ſic mori virtus īmēſa. Fepexiquod infirmū eſt dei: fortius eſt hominibꝰ. Poteſt humana veſanis ſibijpſi in mortem ſceletatiſſimas inicere manus: ſed non eſt hoc ponereanimam ſuam. Vrgere eam iagiet diolenter abrumpere: ꝙͣ ad nutum ponere eſt. Tibi impie iuda.miſera plone facultas fuit. non ponendi animam ſed pendēdi. nec tradente te. ſed trahente laqueo neqͥſſimus ille ſpūs tuꝰ exiuit: nō enuſſus ſed amiſſus. Solus in mortemtradidit auima ſuam. qui ſolus virtute propria eſt regreſſus ad vitā?ſolus habuit poteſtatem ponendi qͥſolus facultatem eque liberā habuit reſumendi: imperium hobens vite et mortis. Vigna ergo caritastam ineſtimobilis. humlitas tamammurabilis: pacientia tam inſuperabilis. Digna plone tam ſanctatam immaculata? hoſtia tam acceptabilis. Dignus eſt ag gnus qui occiſus eſt accipere fortitudinem: facere ad quod venit: tollere peccata mundi. Ego autem dico pcc̄ꝫ triplex qd̓ īualuit ſuꝑ terrāPutatis qꝛ velī dicere cōcupiſcentiācarnis ꝯcupiſcētiā oculorū; ⁊ ſuꝑbiam vite? Funiculꝰ triplex eſt qͥ difficile rūpit̉: ꝓpteres multi trahūt. p̄mo trahuntur hoc funiculo vanitatis: ſed prior ille ternarius non immerito preualet in electis Quomodo eium non illiꝰ pacientie recordotio omnē arceq̄it voluptatem. quomodo non illiꝰ humilitatis conſideratio ſuperbiami vite prorſus extūdat? Nam caritas illa digna plane. cuius meditatio mētē occupet.