quia in te ſpecaui domine Sola nimurum ſpes. apud te miſerationisobtinet locum; nec oleum miſericordie n̓ſi in vaſe fiducie ponis.Sed eſt infidelis fiducio. ſolius vtiqꝫ maledictionis capax: cum videlicet in ſpe peccomus: ꝙͣꝙͣ nec fiducia illa dicenda ſit: ſed inſenſibilitas quedam et diſſimulatio pernitioſa. Que enim fiducia ei. qui periculum non attendit? Aut quod ībi timoris remedium ⁊vbi nec timor ſentitur. nec materis ipſa timoris? Fiducia ſolocium eſt. Nec eget ille ſolatio. qui letatur cum molefecerit; et in peſſimis rebus mōgꝭexultat ¶ ¶ Rogemus iteqꝫ fratres reſponderi nobis quantas habemus iniquitates ⁊ peccata: ſcelera noſtra I delicta nobis deſideremus oſtendi Scrutemur vias noſtras et ſtudia noſtra: periculaqꝫ ꝑniuerſa peruigili intentione penſemus. Dicat quiſꝫ in pauore ſuo vadum ad portas inferi: vt iam nonniſi in ſolo dei muſericordia reſpiremus. Hec vera hominis fiducia &ſe deficientis? I innitentis dominodeo ſuo Hec inquē vera fiduciā cuimiſericordia non negatur propheta atteſtante. quoniam beneplaritum eſt domino ſuper timentes eū:et in eos qui ſperat ſuper miſericordia eius. Nec perua vtiqꝫ ſuppetitnobis in nobis quidem timoris; inipſo autem fiducie cauſa. Suauiset mitis eſt ⁊ copioſe miſericordiepreſtabilis ſuper malicia: multusad ignoſcendum. Credamus ſonevel inimicis: qui in eo nil aliud ruſi vnde occaſionem ſtruende calumpnie caperent inuenerunt Compatietur aiunt peccatrici: nec ſibi oblatam patietur vllotenus occidi Tenebitur itaqꝫ manifeſtus aduerſarius legꝭ: cum abſoluerit lege dampnatam In veſtrum o phoriſei caputtoto veſtre malignitatis adinuētioretorquetur. Diffiditis cauſe: quiiudicium ſubterfugitis. Nam illaquidem ſine iniuris legis obſoluitur: que ſic ſine accuſatorē relinquitur 11 ¶ Sed conſideremus frotres: quonam hinc abeant phoriſeiVidetis ne duos ſenes/ nam a ſetuoribus exire ceperunt. quomodoin pomerio ioachim abſcondūtur?Duſannam querūt vxorem eius?ſequamur eos: nam iniqua cogitatione pleni ſunt contra eam. Conſentire nobis aiunt ſenes. aiūt phoriſei. aiunt lupi. qui ab alteriuspaulocnte licet errantis omicule fuerant deuoratione fruſtrati; conſentire nobis ⁊ commniſcere nobiſcumInueterati dierum malorum modoaccuſabatꝭ adulterium. modo adulterium ſuadētis? Sed hec eſt totaiuſticio veſtra; et que palam arguitis. eadem agitis in occulto. Huicfuit ꝙ exiſtis vnꝰ poſt vnum: cumille omnium conſcius occultorumveſtras tam valide percuſſiſſet conſcientias dicens Qui ſine peccato eſtveſtrum: primus in eam lapidemmuttat. Merito proinde ad diſcipulos veritas ait Niſi habundaueritiuſticio veſtra pluſꝙͣ ſcribaꝝ ⁊ phariſeorum; non intrabitꝭ in regnū eeloꝝ ¶ Alioquin dicemꝰ quit ꝯtra