quid oremꝰ ſicut oportet neſcimꝰ:ſꝫ miſeret̉ ille ſuper ignorantis noſtra. ⁊ orationem benigne ſuſcipiēs.qd̓ nobis aut omīno non eſt vtile.aut non tam cito donari neceſſe eſt.mīme tribuit: bectio tamē ī fructuoſa non erit: ita ſane ſi fecerimus qd̓monemur in pſalmo. id ē ſi delectemur ī domino. Ait enī ſāctus dauidDelectare ī domino: ⁊ ipē dobit tibipetit oēs cordis tui. Sed qͥdo ꝓph̓a tā abſolute mones delectui̓in domino. ac ſi ad monꝰ nobis ſithuiꝰ modi delectatio? Delcātionēribi / ſompnū/ qͥetꝭ/ I ceteroꝝ que interra ſūt nouimꝰ. deꝰ autē quā delectationē habet vt ī eo delcēmur;Frēs inci ſeculcires hͦ dicere poſſūt:vos nō poteſtis. Quis enim veſtꝝeſt qui nō ſepe exꝑtus ſit cōſcientiebone delectationē. et qui nō guſtauerit ſaporē caſtitatꝭ/ humilitatis/cui̓tatꝭ. Non ē hec delectatio cibineqꝫ potꝰ aut ſimulis cuiuſlibet rei:delectatio tamē eſt. et maior ōnibꝰillis. Diuina enī et nō carnalis delectatio; I cū in hijs delectamur.plane delcāmur ī domino. ¶Sꝫforte cauſātur multi ꝙ affectū hūcdelectabilem et dulciorē ſuꝑ mel etfauū rarius exꝑiant̉. nimirū qꝛ tēptationibꝰ interī exercēt̉ multoqꝫdirilius agunt. ſi virtutes ip̄as nōpro delectationē quā exꝑiant̉: ſedꝓ ꝟtutibꝰ ip̄is. et ꝓ ſolo bn̄placitodei tota intētionē et ſi nō tota affectione ſectantur. ¶ Nec dubiū qͥnoptime cōpleat (qui hmōi eſt ꝓphete ā̄monitionē. qua dicit/ delectarein domino: qm̄ nō de affectu loquitur ſed de exercicio Affectꝰ enim ille eſt beatitudinis; exercitiū vero ꝟ̓tutis Delectare inqͥt in dn̄o Ad hͦtende. ad hoc conare. vt in dn̄o delecteris; ⁊ dabit tibi petitiones cordie tui Sꝫ cōſidera ꝙ petitioēs cordis dixerit; quas approbat iudiciūrationis Nec habes vn̄ cauſeris:ſꝫ bn̄ inagis totē vel affectu in grārū actionē verſeris. quādo quidē tāta ſuꝑ te cura ē deo tuo. vt quotiēsignoras queris qd̓ tibi inutile eſt.nō te audiat ſuꝑ hoc: ſed mutet illud vtiliori dono Sic ⁊ pater carnalis. ꝑuulo querēti panē libenter porrigit; querenti cultellum quem nōneceſſarium putat nō conſentit. Imegis ipſe panem ei quem dederatftangit: vel ab aliquo mutuſtrorumfrangi precipit: vt ille nichil habeat ꝑiculi. nil loboris. ¶¶ Porropetitiones cordis ī tribꝰ credo ꝯſtare; nec video qͥd p̄ter illa electꝰ qͥſqꝫ ſibi debeat poſtulcire Duo quidēhuiꝰ temꝑis ſūt; id eſt bona corporis ⁊ bona aīe Terciū vero ē btītudo vite eterne Nec nureris ꝙ bono corꝑis a deo dixeri eē queredaqm̄ eiꝰ ſūt corꝑalio oīa ſicut ⁊ ſpiritalio bona Ab eo ergo eſt petēdū⁊ ſperandū nobis: vnde poſſimꝰ ineiꝰ ſeruicio ſuſtētari Veruptn̄ proneceſſitatibꝰ aīe orandū nobis eſt⁊ frequentiꝰ et feruētiꝰ: id eſt ꝓ obtinēda gratio dei. aīmeqꝫ virtutibꝰSic ⁊ pro vita eterno tota pietate I toto nobis orādū ē deſideriovbi nimirū corꝑis Iamime plena⁊ ꝑfecta eſt beatitudo. ¶ In hijstribꝰ vt cordis petitioēs ſint: trie