ab hoc grauamine primi parentisanimā noueris extitiſſe: donec corpus adhuc gereret incorruptū. Nimirum in libertate poſuit eū deovt inter ſumma et infima perſans.et in illa excederet ſine difficultate⁊ ad hec ſine illecebra aut neceſſitate deſcenderet. Illa penetras natucali viuocitate et puritate mentis:hec auctoritate dijudicans preſidentis Deniqꝫ adducta ſunt animalioad adam. vt videret quid vocaretea: non ipſe aliqua curioſitate ductus eſt. vt illa videret. Non ſicin nobis libera ratio: ſed vndiqꝫei luctandum eſt. Sic erum ⁊ ab infinus viſeo quodā captius tenetur.et a ſummus indigna repellitur: vtneqꝫ ab hijs ſine dolore poſſit auelli: nec ad illa ſine magno gemituvel raro queat admitti. Hinc nempe vim faciūt. qui querunt animammeam. vt clamare neceſſe ſit. Infelix ego homo: quis me liberabit decorpore mortis huius. Vnde priuſꝙͣ comedam ſuſpiro. quia regnūceloꝝ vim patitur: ⁊ violenti rapiunt illud. Nichilominꝰ tamen etillic vnitas. I hic tenendo diuiſioeſt: ſicut et adam ſoporatus eſt in ꝯtemplatione. et omnimalia nominūimpoſitione diſcreuit Sic iumirumſic ⁊ abraham in ſacrificio quidemnon volatilia. ſed animalia legiturdiuiſiſſe: et mortha erga multaturbatur. cum vnū ſit neceſſariam.Neceſſarium plone vnum et moxime neceſſarium: quoniā pars hecoptima que non auferetur. Ceſſabit diuſio cum venerit plenitudo.et erit docius ciuitatis ſancte ihrl̓mparticipatio inidipſum. Interi ſpūs cſapientie nō modo vnūcus. ſed eciāmultiplex eſt: interiorā quidē in vrutate ſolidans ſꝫ ſub iudicio exteriorodiſtinguens. Vtrūqꝫ tibi in pͥmitiua eccleſio commendatur. quoniāmulti tudinis credentiū etat cor ꝑnū ⁊ anima vna. ne volatilis ſcīderentur: diuidebatur aūt ſingulis ꝓut cuiqꝫ opꝰ erat. vt amimalis ſecarentur. Sit igitur eciom in nobiscariſſimi vntas animorum: vnitoſint corda diligendo vnū. adherēdovni: et idipſum inuitē ſentiēdo Sicnimurū exterior ipſa diuiſio. et cuadit periculum/ et ſcandalum non incurrit: dum videlicet. et ſi propriocuiqꝫ tolerantia. propria quoqꝫ interrenus agendis ſententia. ſed etdiuerſa interdum dona ſint graciorum. nec mēbra omnus actum eundē vidētur habere: vnitos tamen interior. et vnarumitas ipſam quoqꝫmultiplicitatem colligat et conſtringat caritatis glutino ⁊ vīculo pacꝭ¶ Sermo prinꝰ in capite ieiunijquomodo de beaimꝰ vngere caput etfaaem lquateOdie dilectiſſimi ſacrūquadrogeſime tempusingredimur: tempꝰ milicie xpriſtiane Non nōbis eſt ſingularis hec oſeruatio; vna omniū eſt quicūqꝫ in candem fidei conueniunt vnitatem. Quid nicōmune ſit xpriſti ieiuniū omībusxpriſtianis? Quid ni caput ſuū mēbra ſequatur? Si bona ſuſcepimꝰ