occidit: qꝛ niſi īferior eſſet / de bonoalteriꝰ nō doleret. Hac peſte nullusmoritur. iuſi qui terrena hec appetit; que tota nō veniūt pluribꝰ Vn̄ſi qua deſiderat. illi inuitet qui penitus ea accepit: illius partem hobēdo quantitatem ei reſtringit. Huncparuulū occidit inuidia. qꝛ dū nonpoteſt adipiſci qd̓ alij inuidet in odium iuidie filiam cadit ¶ Rurſumfratres poſt cōuerſionē nrām ira nōhabeat in nobis locū: quia dn̄s ineuangelio gradatim ducit ad gehēne puteū dicens. Qui iraſcitur ftīſuo: reus erit iudicio. Qui dixeritracha. hoc eſt vorē indignatiōis periram emſerit. reus erit conſilio: inquo tractatur quo pena ſit mulctandus Qui dixerit fatue. hoc eſt talequid fecerit aut verbo aut verbere.vt inter fratres deſpicietur: reꝰ eritgehenne ignis. niſi reſipuerit Heceſt ira q̄ ſtultoꝝ oculos extinguitſapientiū oculos nonnūꝙͣ turbat:dicente pſalmiſta Turbatus eſt p̄ira oculꝰ meus. Et de ira ſtulti iobait. Uirū ſtultum interficit iracūdia. Ecce duos iras videmꝰ quorumaltera nōnūꝙͣ turbat oculū: olteraſemꝑ extinguit. Altera venit ex impacientia? altera ex zelo rectitudīoAltera venit ex vicio: altera ex ꝟtute. De altera qui venit ex virtutepſalmiſta ait. Iraſcimini et nolitepeccare. Quaſi dicat. Crudeles eſtote in ꝑiciū. mites in frēm: cōſiderantes noſmetipſos. ne et vos tēptemini De altera que venit ex vicioait apoſtolus. Sol non occidat ſuper iracundia veſtram. id eſt xip̄s qͥeſt ſol iuſticie mētem veſleam iraſcētem non deſerat: qui cum ira nūqͣhabitat. Ira que venit ex zelo rectitudinis debemꝰ iraſci prius noſtriserratibus. et poſt erratibus proximorum. que melior eſt riſuꝫ quia ꝑtriſticiam vultus corrigitur proximus. Que debet tamen ſubeſſe rationi. ne ſit immoderata? ſed in vltione peccati tempus et modum conſideret. Hec ſapiētes interdumturbat. Ira per diuum ſtultes occidit:dum in rixuis ⁊ in contumelioni linguam teloxat ¶ Rurſum fratrespoſt conuerſionem noſtram. muniēdus eſt thalamus cordis noſtri. netriſticia rediens introcat; illam dico que mortem operatur? que de qmuſſione rerum temporalium venitHec eſt illa que prauos rogitationes generat. murmuroſum monachum reddit. que faſtidium parit:⁊ tenentem cratrum dei. cum vxoreloth retro reſpicere compellit. Sine dolore namqꝫ non poteſt amittete? quod cum inordiato amorepoſſedit. Hanc itaqꝫ triſticiam quemortem operatur excludamus. etintromittamus eam quē venit dememoria peccatorum/ et de peregrinatione noſtra: dicamuſqꝫ cū pſalmſta. Heu mithi quiū incolatꝰ meus prolongatus eſt: hobitaui cumhobitantibus cedor. multum incola fuit anima mea. Hec eſt triſticioque vitam operatur: de qua ait &poſtolus. Quoſi triſtes: ſemꝑ autēgaudentes. Hec eſt illo de qua dominꝰ ad diſcipulos dicit. Triſticiavr̄a ꝟtetur in gaudiū Altera pari