Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

eſt ſanitas vlla. Egreſſa eſt iniquitas a ſemoribus iudicibus vicarijstuis; qui didentur regere populumtuū Non eſtiam dicere vt populusſic ſacerdos; quiū nec ſit populs vtſacerdos. Heu heu dn̄e deus. quiciipſi ſunt in perſecutione tua primi.qui videntur in eccleſio tuo pͥmatūdiligere: gerere pͥncipatū. Artē ſyonoccupauerūt. apprehenderūt munitiones: ⁊ vniuerſā deinceps libereet poteſtaitiue tradunt incendio ciuitatē Miſera eorū cōuerſatio. plebislue miſeraibilis ſubuerſio eſt. Atqꝫꝑtinā ſola hac parte nocerēt. Eſſetforte qui dominica p̄monitus ⁊ premunitꝰ exhortatiōe deret opera. ipforūqꝫ non unitari exempla: ſed obfetuare precepta. Nūc aut dati ſūtſacri grādꝰ ī occaſionē turpis lutri;et queſtū eſtimāt pirtatē Copioſiſſime ſiquidē pietatis īueniūtur in ſufripi enda ȳmo accipienda magis qnimaqꝫ cura. ſꝫ hec quud eos cura miriori et de aīaꝝꝫ ſalute nouiſſima cogititio eſt. An do̓ ſaluatori aīaꝝ.granuor vlla poterit eſſe perſecutio? Inique agunt et ceteri contraxp̄ri ſſtūꝫ multiqꝫ ſunt noſtris temporibris antixpriſti. Merito tamen eteru: deliorē eam cenſet perſecutionēpro acceptis beneficijs: ⁊ grauiorēſentit pro poteſtate ꝙͣ proprijs ſuſtinet a miniſtris: licet alij qͦꝫ multicin tra proximorū ſalutē multifariemultiſqꝫ modis et varijs occaſiorabus agere videā̄tur. Hec videt xp̄s⁊ ſil et; hec ſaluator patitur ⁊ diſſimul at. Propterea quoqꝫ nos diſſimultimꝰ ncc̄e eſt / ⁊ ſilemus inten̄ꝫmeximeqꝫ de prelatis noſtris megiſtrꝭ cccleſiaꝝ Sic nimirū ſic placet ⁊ ipſis. vt euadant nunc humona iudicia: peruetqꝫ ſemel graue iudiciū hijs qui preſūt: ⁊ potenter patientur tormenta potentes Sereor dileciſſimi: ne quis forte ſit etin nobis dn̄i perſecutor: quia manifeſta docuit ratio. impedite ſalutē / eſſe perſequi ſaluatorem. Quas egode ſalute onime mee fratri illi gracias egere poſſum. qui michi propinat detractionis fraterne venenū.Merito / detractores deo odibilesdeſcribuntur: tanꝙͣ perſecutores.Quid ⁊i6 qui exemplo ſuo ad remiſſius agendū ceteros prouocat?aut ſingularitate turbat. aut inquietat curioſitate. aut impatientia ſuaA murmuratione moleſtat. autquocunqꝫ modo contriſtat ſpiritumdei qͥ in eis eſt. ſcandalizans vnū deminimis iſtis credentibus in cum:nonne I hic manifeſte perſequiturxpriſtū? Vt ergo perſecutorū⁊ nomen Itrimē longe ſit ſempera nobis. obſecro vosdilectiſſimi benignos ſemper ⁊ mites exhibeamꝰnos inuicem. ſupportantes in omnipatientia? I ad id quod melius etperfectius eſt alterutrum prouocantes. Quis enim ſeruus ſufficere ſibiputat non perſequi dominū: ſꝫ necobſequi domino. Quā habitutuseſt graciā. ſi vt non reſiſtit. ſed necaſſiſtit quidem? Deniqꝫ ſi quis adeo puſillonimis eſt vt ſatis ſibi reputet/ nec ꝑſecutorem eſſe nec eoadiutorē dei. audiat quid ipſe loquiturQui non eſt mecum contra me eſtꝫ