Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

ab hac radice ramos prodiſſe videmus. Conuerſus paulus. cōuerſiotus miniſter factus eſt vnuiuerſo mudo. Et multos quidē olim in carneꝫadhuc. ſed non iam ſcd̓m carnem abulans. p̄dicationis offiao ꝯuertitad dn̄m. Nunc in ip̄o felicius viues⁊ apud ip̄m. ne adhuc quidem ceſſat ab hoīm conuerſioneꝫ drco aūtexemplo. orationē. doctrina. Propterea deniqꝫ conuerſionis eius memoria frequē tatur. ꝙ ⁊ ipſa mēmorantibus vtilis inueruatur. Sṅ hacenī memoria ⁊ peccator ſpem venitconcipit. vt prouocetur ad penitentiam; et qui iam penitet. ꝑfecte cōuerſionis accipiat forma. Quis deſperet vltra ꝓ magnitudine cuiuſlibetcriminis. quadoquidem ſaulum audiait adhuc ſpirantē minorum et cedis in diſcipulos dn̄i. ſubito factumvas electionis? Quis dicat iam inquitatꝭ pondere p̄ſſus. aſſurgere adſtudia meliora nō valeo. quando inip̄o itinere quo ſanguinē ſitiens xp̄ianū. dirum toto pectore virus efflobat ꝑſecutor crudeliſſimus. in fideliſſimū repente mutatꝰ eſt p̄dicatorē?Hagnifice ſiquidē in hec vno ꝯuerſione. ⁊ miſericordie magnitudo etefficatia gre amēdatur Subito cut lucas circūfulſit eū lux de celo. O vere ineſtimabilis diuine dignatio pietatis Illuſtrat celeſti fulgore vel aforis. uitus adhuc luminisincapacem. Qui necdū infundi poterat: diuina ſaltem circūfunditur dlaritate Et vox facta eſt. Iucis ⁊vocis teſtimonia credibilia facta ſūtnimis Nec dubitare ē de veritate;que ſeſe ingerit ꝑ vtraſꝫ oculoꝝ ſcilicet ⁊ auriū feneſtras. Sic nimirumſic in iordone quoqꝫ ſuꝑ caput dn̄i ⁊colūba apparuit. et vox ſonuit. ſit ⁊in monie quādo tranſfiguratus eſt.coram diſcipulis claritas viſa eſt: ⁊pox nichilominꝰ potris auditatSaule ſaule. quid me ꝑſequeris;Vere dep̄henſus eſt ſaulus. nō eſtdiſſimulandi locus: nō eſt facultasvlla negandi In manibꝰ ſunt eple̓crudeliſſime legationis: gutoritatꝭexecrande. ptōtis inique. Quid meꝑſequeris inquit. An non ꝑſequebatur xp̄m. qui xp̄i mēbra trucidabatin terris? Aut vero ꝑſecuti ſūt xp̄mqui ſacratiſſimū illud corpus crucisaffixere patibulo: ⁊ nō ꝑſequebatureū qui aduerſus corpꝰ eiꝰ qd̓ eſt ecdleſia. eſt eī corpꝰ eiꝰ eccīa ip̄a. odiofurebat iniqͦ? Deniqꝫ ſi ꝓpriū ſāguinē dedit ī p̄ciū redēptiōīs aīaꝝ. nūtibi videt̉ gͣuiorē cib eo ſuſtine̓ ꝑſecūtionē. qͥ ſugͣgeſtiōe maligͣ. exēplo ꝑnicioſo. ſcādali occaſione autit ob eaaīas qͣs redemit. ꝙͣ a iudeo qͥ ſāguine illū fudit? Agnoſcite dilēſſimi: expaueſcite ꝯſorcia eoꝝ: q̄ ſalutē īpediūt aīaꝝ. Horrēdū penitꝰ ſacrilegiū: qd̓ ⁊ ipoꝝ videt̉ excede̓ facinꝰ. qͥ dn̄o maieſtatꝭ ſacrilegas mōnꝰ īiecerūt Videbat̉ iā ceſſaſſe ꝑſecūtiōis tēpꝰ: ſꝫ vt palā factū ē. nūqͣ deeſt ꝑſecutio xp̄icno. ſꝫ neqꝫ xp̄o. Etnūc qd̓ guiꝰ ē xp̄m ꝑſequūt̉: qͥ abip̄o vtiqꝫ xp̄iani dicūt̉ Amici tui deꝰ⁊ ꝓximi? adu̓ſū te appropinqͣuerūt⁊ ſteter̄t Cōiuraſſe videt̉ qͣ te vniu̓ſitas ppli xp̄iani. a mīmo vſꝫ ad maximū⁊ a plāta pedis vſꝫ ad ꝟticē nō