Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

itaqꝫ poſt circūciſionē baptiſma ſuſcipiens; illud michi tenendum tradidit. quod vl timo loco ſuſcepit. Deniqꝫ coītatis amator ⁊ comēdator.qui habitare facit vnius moris indomo: quomodo cōmunitatē deſereret/ A alios ſcandalizaret? Sic̄ enīſcandalizaretur videntes eū non circūcidi; ſicut hodie ſcandalizaretureccleſia. ſi infantē videret non baptizari. Non ſolū coītatis ꝟ vnitatꝭbonū cōmendare. ſed humilitatē voluit exhibere: vt ligaturā vulnerūſuſciperet. qui ſolus erat abſꝫ pulnere. Huic enī dicit apl̓u̓s. Miſit deꝰfiliū ſuū in mūdū. factū ex muliere: factū ſub lege. Berū ne qͥs forte diceret. ꝙ circāciſus eſt parētes fecerunt. paruulus enī erat: iam trigīta annorū ad baptiſmū ipſe perrexit Inclinatur ſub baptiſte manibuscaput tremendū poteſtatibus; principatibus adorandū. Quid mirū ſibaptiſta contremuit? Quis vel ip̄acogitatione non contremiſcit? O qͣaltu erit in iudicio caput. quod mōdo ſic inclinatur; ⁊ vertex qui modotam huīlis videtur ꝙͣ ſublimis ⁊ excelſus tūc apporebit Sine inqͥtmodo: ſic enī decet nos implere omne iuſticiā Siquidē qui in plenitudine temporis vert. ⁊ in quo habitatomnis plenitudo diuinitatis corporaliter: nuchil nouit niſi plenū. Nōet legem non venit ſoluere: ſed implete. Eſt autē iuſticia quedā ſtricta ⁊ anguſta valde: ita vt ꝙͣ cito pedem v̓teris in peccati fouea cados:nec preponere ſe equali/ nec equoreprepoſito. Huius diffinitio eſt: reddere cuiqꝫ quod ſuū eſt. Altera lotior ē. et amplior iuſticia? nec equote ſe pari. nec inferiori prepone̓. Sicut enī grandis I grauis ſuperbiaeſt p̄ferri ſe equali. aut equare prelato: ita magne huīlitatis eſt. inferiorē ſe exhibere equali. aut equalēinferiori/ Maxime ⁊ plena iuſticioeſt: inferiorē exhiberi eciā ipſi inferiori. Sicut enim ſumma ⁊ intolerabilis ſuperbia eſt: ſuperiori ſe preponere: ita inferiori ſubdere ſūma ⁊ plena iuſticia eſt. Ꝙ iohānes ait. egoa te debeo baptizari/ de prima fuit:quia ſuperiori ſe ſubdidit. Qd̓ autēxpriſtus fecit. de plena iuſticia fecit:ſiquidē ille ſeruuli ſui ſe monibus indinauit. Videat nunc quiſqꝫ quemimitetur: hunc an eū qui extolliturſuper om̄e quod creditur deus autcolitur Studeamus I nos obſecro ſtatres: ad implere omnē iuſticiam. ipſa enim eſt viā per quamad leticiā peruenitur. Nam leticiopremiū eſt: iuſticiā vero meritū etmateria. Nam de ipſa iuſticia eritleticia noſtra? qn̄ xp̄s appurebit vita nrā. ⁊nos cū ipſo in gloria: qm̄ipſe eſt qͥ factus eſt nobis a deo pr̄eiuſticiā. Gcati vo̓ qͥ eciā nūc de iuſticia letantur. ⁊ exhilcratur in conſcientijs ſuis: ſugenteomel de petraoleumqꝫ de ſaxo duriſſimo. Nuncenī videtur laboriſa iuſticio? ſꝫ veniet qn̄ in ſuauitate et iocūditate ſineoī labore deſideret̉. ⁊ habeat̉. ⁊ amet̉. et ꝑcipiat̉: qn̄ fruemur ipā iuſticia Ve at hijs qͥ p̄tergrediūt̉ viāqͥ relicta iuſticia. vanā et tnͣſitoriā leticiā querūt. Cū enī de tranſitorijs