gratia quo prius tendebant ipſi cūgratia: vt conſummati in breui expleant tempora multa ¶ Illis veroqui ad hanc deuotionis gratiam ꝑueniunt vnum videtur reſtare periculum; I omtuno timendum eis ademonio meridiano. Ipſe enī ſathanas tranſfigurat ſe in angelum lutis. Hoc ergo timendum ei qui tanta delectione omnis focit. ne dumſequitur affectionem/ corpus deſtruat per īmoderatam exercitationē:ac deinde neceſſe habeat non ſinemagno ſpiritualis exercitij detrimēto. circa debilitati corꝑis curā occupari ¶ ¶ Ergo ne hec incurrat quicurrit. illumunari neceſſe eſt lumunediſcretionis: que mater virtutū eſtet conſūmatio perfectionis. Hec nimurū docet ne quid nimis. atqꝫ heceſt octaua dies in qua circunciditurpuer; quia diſcretio vere circūcidit.vt non plus nec minus ficit. Namqui nimius eſt. fructum boni operisabſcindit non circūcidit; ſicut qui tepidus eſt et minus facit. In hac ergo die nomen imponitur. et nomenſalutis; nec de eo qui ſic ꝯuerſaturdubitem dicere. ꝙ ſuāip̄ius ſalutemoperatur Bſꝫ ad hunc enim diem dicere poſſunt angeli qui norunt ſecreta celeſtia: ſed ego nunc primū eifiducialiter ſalutis nomen impono.Atuero quia omnino rara iſta cuiseſt in terris. huius diſcretionis locum ſuppleat in vobis fratres virtꝰobedientie: vt nichil plus nichil minus nichil aliter ꝙ imperatum ſit faciatis.¶ In epyphania domini ſermo primus beati bernardi abbatis de triplici opparitionePparuit benignitaset humanitas ſaluatoris noſtri dei. Gratias deo per quem ſichabundat conſolationoſtra in hac ꝑegrinatione: in hocexilio. in hac miſeria. Super hijsnāqꝫ ſepius vos amonere curamꝰ Ivt nunꝙͣ mente excidat peregrinosvos eſſe: longe factos a patria. pulſos hereditate Quiſquis erum deſolationem non nouit; nec conſolationem ognoſcere poteſt. Quiſquis cōſolationem ignorāt eſſe neceſſariā?ſuꝑeſt vt non habeat dei gram. Inde eſt ꝙ homines/ ſeculi negotijs ⁊flagicijs īplicati. dū mſcriā nō ſentiūt; mīam nō attendunt. Bos quibꝰ nō fruſtra dictū eſt. racate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Et de quibꝰidē ꝓph̓a. virtutē inqͥt oꝑm ſuoꝝ q̄nūciobit populo ſuo: vos inquā qͦsnō detinet occupatio ſecularis: attēdite qn̄ā ſit ꝯſolatio ſpiritalis Hosqͥ nō ignoratis exiliū; audite qꝛ decelo venit auxiliū ¶ Apparuit eībenignitas et hūanitas ſaluatorisnr̄i dei. Prius ꝙͣ appateret humanitas: latebat benignitas Siquidē ⁊pͥus erat. nō mīa dn̄i ob eterno Sꝫvn̄ tāta cognoſci potee̓t? Promittebat̉ ⁊ nō ſentiebat̉; vn̄ ⁊ a multꝭ nōcredebat̉ Multifarie quippe multiſꝫmodis / loquebatur dominus in prophetis; ego inquiens cogito cogitationes paas. et non afflictionis.