veſpera eſt ad quā demorebitur fletus et neceſſe eſt addi matutini leticiā: vt auditā faciat nobis mīamſua Sic enī ſit veſpere ⁊ mane: dies vnus. Eſt autē dies iſta iuſticio.reddens cuiqꝫ quod ſuū eſt: nobisnuſeriā. mīam deo. In hac die puernaſcitur: qn̄ ex hijs que diximꝰ adamorē penitētie / Nodiū peccati arimus excitatur. Sed periculoſū eſtſi forte velit inter ſeculi turbas agere penitentiā. vbi nimirū alij venenatis perſuaſiōibus. alij vndiqꝫ exemplis prioribus ad peccatū alliciant; alij adulatiōibꝰ in vanā gloriam. alij detracuonibꝰ in īpacientiāauimū eius deijciant ¶ Procedetiam neceſſe eſt prudētie radius; oſtendat quātas I ꝙͣ īportunas preſertim in hac generatione oportunitates Ioccaſiones peccati offerātmūdus ⁊ ingerat: ꝙ debilis ſit adillas humanus eimꝰ/ maxime quipeccati ꝯſuetudīe ſit mitritꝰ In hacergo die prudētie / eligat de preſenti ſeculo neꝙͣ fugere: dicens cū propheta. Odiui eccleſiā malignātiū:⁊ cū īpijs non ſedebo Sed nondūſufficit hoc: forte enim pult eligereſolitudinem. non ſatis attendenspropriā infirmitatē: ⁊ periculoſamdyaboli luctū. Quid enī periculoſius. ꝙͣ ſolū luctari cōtra antiqui hoſtis verſucias Ia quo videatur ⁊ quēvidere non poſſit? ¶ Itaqꝫ iā fortitudīs diē habet neceſſaria: vt nouerit cuſtodiēda ad dominū. fortitudinē. ⁊ in cicie multorū pariter pugnātiū eſſe querēdā: vbi tot ſint auxiliarij quot ſocij. ⁊ tales qui dicere poſſunt cū apoſtolo: quia non ignoramus aſtucios īimici. Cōgregatio eī pro fortitudine ſua terribiliseſt: vt caſtroꝝ aciēs ordinata. Beautē ſoli? quic ſi ceciderit non habetſubleuantē. Ꝙ ſi cuiꝙͣ ex antiquisfratribꝰ grām hanc conceſſā audiuimus; nec expedit temere ſe huic cōmittere periculo. nec oportet tentare deū. ſicut et mogiſter noſter de enachoritis loquēs: qui non conuerſionis inqͥt feruore nouicio. ſed mōnaſterij probatione diuturna didicetunt contra dyabolū. multoꝝ ioniſolatio docti pugnare. Itaqꝫ in hocfortitudinis die. ad id quod ium eeperat/ id eſt odiui eccleſiā malignātium; eciā addit quod ſequitur. Iauabo inter īnocentes manus measVerū cū eligit eſſe in cōgregationemultoꝝ: nūquid elegit eſſe mog. ijter qui nondū diſcipulus fuit. ⁊ docete quod didicit nūꝙͣº Qūo aūt inſe aut in alijs / motꝰ irrationabilespoterit temꝑare? Femo carnē ſuaodio habuit. Quomō ergo putatꝭſi iam inegiſter ſuus fuerit iſte. qͥnfacile ſibi aliquādo eo amplius quofamiliariꝰ condeſcēdat? ¶ ¶ Illuceſcat gͦ dies tēperantiē: vt q̄rat qūotemꝑari ⁊ refrenari poſſint in cōtinetes motꝰ voluptatis. beſtiales mōtus curioſitatis: ceruicoſi motus elotiōis ſue. Eligat abiēctus eſſe in domo dei ſui. et ſubiectus eſſe mogrōſub qͦ frāgat̉ eiꝰ volūtas. ⁊ obīe fienō cōcupīa repͥmat̉; ſit qd̓ ait ꝓph̓oImpoſuiſti hoīe oſr̓ capita nrā Necdedignādū ẜuo qd̓ p̄ceſſit ī dn̄o: ſi qͥdem non eſt ſeruus inqor domino