carnis fragilitas/ et infantilis etatis infirmitas nullatenꝰ ſuſtinetet?pio moderamine diſpoſitio ſuꝑnaprouidit. vt in ce potiſſimū parte cōcupiſcētia caſtigaretur. in qua vehementius ea ſeure conſtabat et violentius malignari. In omni ſiquidēcontradicentiū ſpiritui rebelliōe mebrorū/ ſolū illud vſqꝫ adeo ꝯtumaxīuenitur: vt cōtra oēm volūtatis deliberatione. ad ihoneſtos et illicidosmotus aſſurgat. Nam ꝙ hec ircūtiſio octaus die fiebat. ſpetiē cōmendebat regni celeſtis: ꝙ videlicet adpͥmū inflexus dierū circulus preferre quādam corone ſpēcie videretur.Hinc eſt ꝙ octaua potiſſimum diespoſt ſolēpnitates p̄cipuas celebrat̉?⁊ in ſermōe dn̄i pͥme btītudini cōpulatur octaua: vt celeſtis regni demūiterata ꝓmiſſiōe eudēter nobis eorona fabricet̉. ¶ Merito ſane dūcircūciditur puer qui natꝰ eſt nobisſaluator vocat̉. ꝙ videlicet ex hociā ceperit operari ſcilutē noſtrā: īmoculatū illū pro nobis ſanguinē fundens. Neqꝫ emī iā querere ē criſtianis: cur voluerit xius dn̄s circūadiPropter hoc ſiquidē circūciſus eſt.ꝓpter quod natus: ꝓpter quod paſſuo Nichil horū ꝓpt̓ ſe: ſꝫ oīa ꝓpt̓electos. Nec in pec̄o genitꝰ / nec apc̄o circūciſꝰ. nec mortuſ ē ꝓ pcc̄ōſuormogꝭ aūt ꝓpt̓ delicta nrā VQd̓ vocatū ē inqͥt ab āgelo: pͥuſꝙͣin vtero cōciꝑet̉. Bocatū plane nō īpoſitū: nēpe ei hoc nomē eſt ab etno Anatura ꝓpͥa habet vt ſit ſaluatorinatū eſtci hoc nomē: nō īdittū ab huana vel angelica creatura¶ Sed quid dicemꝰ ꝙ egregius eille ꝓph̓o hūcipſū puerū multis nomnibꝰ appellandū fore predicenshoc tacuiſſe videtur: qd̓ ſolū vt p̄monuit angelus / vt teſtitur euageliſta vocatū eſt nomē eius? Exultauit yſaias vt videret hūc diē: ⁊ vidit et gauiſus eſt. Seniqꝫ ⁊ loquebatur gratulabūdus et laudās deū.Puer natꝰ eſt nobis. filiꝰ detus eſtnobis. et factꝰ eſt pͥncipatus ſuꝑ humerū eius⁊ ⁊ vocabitur nomē eiusāmrabilis. cōſilioriꝰ. deus. fortis.pater futuri ſeculi: princeps pacis.Magna quidē noīa. ſed vbi ē nomēqd̓ eſt ſuꝑ om̄e nomē. nomē il̓iu inquo om̄e genu flectat̉. Forte in hijsoībus vnū illud īuenies: ſꝫ expreſſū quodāmodo ⁊ effuſū. Nā et ip̄meſt de quo ſpōſaui cantico amoris:oleū inquit effuſū nomen tuū. Hobes gͦ vnū in hijs oībꝰ appellationibus ih̓m; nec oīno aut vocari poſſet. aut eſſe ſaluator. ſi forte horūquippiā defuiſſet. ¶ Fūquid nō vere q̄mirabilē eū ſinguli ſumus experti: in mutatione vtqꝫ volūtatū noſtrarū? Hoc nepe eſt ſaluatioīs noſtre pͥncipiū: cū incipimꝰ reſpuere qd̓diligebamus: dolere vnde letabamur. amplecti quod timebamus. ſequi quod fugiebamꝰ. optare quodcontēpnebamus. Ammicabilis plane qui hec opecatur mirabilia. Sꝫruchilominꝰ ⁊ conſilioriū ſeſe exhibeat neceſſe eſt in electione penitentie et vite ordinatione. ne forte ſitnobis abſqꝫ ſcientio zelus: ⁊ holūtati bone prudentio deſit. Seneopus eſt vt deū quoqꝫ ꝓbemus in