Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

ficiens: non autē contra opus Verbi cauſa. Ropitur quis in bona voluntate/ ſed necdū perfecta. necdumydonea martiriū ſuſtinere. quis illiaudeat pro hac imperfectione negare ſalutē? Forte enī propterea nō ſinitur in illam grantē temptationevenire: ne deficat et dapnetur. Nimirū ſi in hac tam infirma volūtate induceretur in ea/ que ſuper ip̄meſt temptationē/ nec volūtas roboraretur? quis illū dubitet defecturūet negaturum; et ſi in eo mori contigerit eciā dampnādū? Qui emī crubuerit me cora hoībus: erubeſcā etego cum ait donunus cora angelisdei. In ea igitur īperfecta voluntate in qua ſaluat̉ vbi deeſt facultasoperis; nō iam poſſet ſaluari propter defectū operis/ vel opus defectionis. Idem vero et in ignorantis poſſet accidere Emulemur proindecaritatē. et fectemur bona opera fratres mei; nec infirmitatisnec ignorantie peccata vllo modo paruipendentes. Mogis autē ſolliciti ⁊ timorati agamus gracias benigniſſimoet largiſſimo ſaluatori: qui humane ſalutis occaſiones tā copioſa caritate perqͥrit. vt in hijs volūtatē ⁊opꝰ. in hijs ſn̄ oꝑe volūtatē. in hijseciā ſine volūtate opꝰ ſalutis īuerūre letetur: qui dult ōnes hoīes ſaluos fieri et ad qgnitionē ſui venireHec eſt eī vita eterna. vt ꝯgnoſcamꝰ pr̄em verū deū. I quē miſit iheſū xp̄m: q̄ vnꝰ cū eo verꝰ ē deꝰ ſuꝑoīa bn̄dcūs in ſcl̓e amē In circūeſione dn̄i de cauſa carnalio circūciſionis: et de varijs noībus ſaluatoris Sermo pͥmusOſtꝙͣ conſūmati ſuntdies octo vt circūcideretur puer; vocatu ēnomē eiꝰ il̓js. Ab inicio deusmodū acceptat: et nichil vnꝙͣ immoderatū illiplacuit equitati. Hinc fuit ꝙ nō tātūmodo in pondere ⁊ menſura ⁊ numero condidit vniuerſa; ſed et ipſihoī protinꝰ modū p̄ſcripſit: ⁊ madatū contulit dicens. Ex om̄i lignoparadiſi comedes: de ligno autē ſcientie boni et mali ne comedes. Ieiuſſimū plane mādatū: et larga omnino menſuea. Sꝫ tranſgreſſus eſthomo preſcriptū ſibi modū: et conſtitutū ſibi terminū pretergreſſus.Vnde et auertens ab eo facie ſuamdeus: vix tandē in diebus abrahecimici ſui placabilis fieri incipiēsrurſum modū inſtituit: ꝓmulgauit legem: ſed non priori ſile̓m vſqꝫquoqꝫ. Ea ſiqͥdē ad cautelā fuerat: hecad medelā. Ibi prohibitio facta neſuperfluitas ſubintraret. hic iam indicta abſciſio eſt: vt ſacramēti remedio que ſubuitrarat tolleretur. Poſtremo quidē illa in arbore data eſtne fructu eius veſceretur: hec in proprio corpore vt caro prepucij ſcinderetur. Nec dubiū ſane qͥn cetera qͣꝫhumamū corporis mēbra additamētum illud leuithan occuparet. venenum ſcilicet concupiſcentie: ⁊ īmodec̓te ctqꝫ iordīate illecebra voluptatis: vt generalis q̄dā abſciſio ōnibꝰ neceſſaria videret̉. Ecteꝝ qꝛ ſingulorū abſciſionē mēbrorū huane