Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

iiumpreteritorum rememoratione puritatem intellectus inuellens In choro vero multiformes libidinis ſenſus euoluit. inſidions ſollicitudiniveſtre. et telis fortioribus oppugnans vos; vtinam non expugnet.pungat non vulneret. In refectorioautē gulā allicit ad vidēdū que ꝑferuntur; ⁊ ingenti auiditate oneratdiſtētū vetre: vt maioe̓ oꝑo ad egerēdū egecis ꝙͣ ad īgerēdū. In daiuſtro libros reuellit a manibus⁊ memoriam reſecat ſcripturatum; ⁊ nūcde iſto ad illū. nūc de illū ad iſtū cūſignis et ſcurrilitate tranſu̓tit Perofficinaꝝ multitudinē te facit excurtere. et ragabūdo ſe cōmitē fecit: donec taciturnitatis oſtium aut oꝑiateͥ cōfrungat. Quid plura. In choro deuotionem. in thoro caſtitatē.in refectorio ꝑtitatē. ī clauſtro lectionem. in officinis ſilentij v̓tutem:dirtutis ūmicus extirpat Nec ſufficit in vigilando ſubtilibus ſpiculiscordio terebrare muralia. ſꝫ dormiendo ſingulari ſe verſat Ireuerſataſtucia: que melius veſtre conſciētieꝙͣ ſtili ſcīe derelinquo Sꝫ ad altaredn̄i virbutū ſequūtur nos ſpūs ip̄i?et ip̄os mentis oculos īuolantes;et vix aliqͣ vel neſcētis dei vel pēdētio in crure pn̄t memoria deturbariMagnꝰ ille prīarcha vix volucreshuiuſmodi a ſuis ſacrificijs abigebat. nos qͥ ſumꝰ qͥ fugae̓ p̄ſumis?Quis ī hͦ riuo vel merſū vel ſb̓merſum ſe eſſe negauerit? Videtis ꝙͣturbidꝰ torrens ⁊ limoſa regurgitatus cenoſitate. qui vix aūt nūꝙͣ adhoc ducitur vt pertꝰ exſiccet̉ Nōputo ꝙ ille qui dauſit celū oratiōe.clauſerit animū a cogitatione: vtfaciliꝰ ſit/ celum obſecrare ꝙͣ animū Secundꝰ riuꝰ eſt locutio ꝑuerſa. Iinguā nullus hominū domorepoteſt ait apl̓u̓s; mēbrū inquiētū.membrū mortiferum. facilis ad loquendū; ad obloquendū ꝓdiuior.Et notādū ꝙ alter naſcitur ex alteroꝫ cū male cogitatiōi ꝑuerſe locutionis ianuā ſit operta Et eſt eciam aliud verbū falſum: vn̄ diciturPerdes omēs qui loquūtur mēdociū. Aliud vanū: de quo ſcriptum ēVana locuti ſunt vnuſqͥſqꝫ ad ꝓximū ſuum. Aliud impudituꝫ de quoidem. Turpis ſermo de ore veſtronō ꝓcedat Aliud excuſatoriū: vndepſalmiſta. Nō dedlines cor meū inverba malicie: ad excuſandas excuſationes in peccatis Aliud doloſūde quo ꝓpheta Diſꝑdat dn̄s vniūſa labia doloſa: ⁊ linguam mogniloquam. Aliud ocioſūꝫ de quo ipſedn̄s. Sc on̄i ꝟbo ocioſo qd̓ locutifuerint homīes / reddent rōnē de eoin die iudicij Et ſi qua alia generaſunt peſtis huiꝰ. que nos breui ſaltu trāſilite nō poſſumꝰ Terciꝰeſt actio praua. Suſt cogitationem⁊ locutionem venitur ad oꝑa. qn̄exhibemꝰ membra nrā arma iniqͥtatis peccator ⁊ contumelijs afficimus corꝑa nrā Quid enim turpiꝰꝙͣ membra/ xp̄i ſanguine conſecrata. et conſepulta ei in baptiſmate libidinoſis ardoribus meculare. necattendere reuerentiam preſentisdei minantis penom gloriam promittentꝭ? Abſit vt aliqͥs nr̄m huic