iiumpreteritorum rememoratione puritatem intellectus inuellens In choro vero multiformes libidinis ſenſus euoluit. inſidions ſollicitudiniveſtre. et telis fortioribus oppugnans vos; vtinam non expugnet.pungat non vulneret. In refectorioautē gulā allicit ad vidēdū que ꝑferuntur; ⁊ ingenti auiditate oneratdiſtētū vetre: vt maioe̓ oꝑo ad egerēdū egecis ꝙͣ ad īgerēdū. In daiuſtro libros reuellit a manibus⁊ memoriam reſecat ſcripturatum; ⁊ nūcde iſto ad illū. nūc de illū ad iſtū cūſignis et ſcurrilitate tranſu̓tit Perofficinaꝝ multitudinē te facit excurtere. et ragabūdo ſe cōmitē fecit: donec taciturnitatis oſtium aut oꝑiateͥ cōfrungat. ¶ Quid plura. In choro deuotionem. in thoro caſtitatē.in refectorio ꝑtitatē. ī clauſtro lectionem. in officinis ſilentij v̓tutem:dirtutis ūmicus extirpat Nec ſufficit in vigilando ſubtilibus ſpiculiscordio terebrare muralia. ſꝫ dormiendo ſingulari ſe verſat Ireuerſataſtucia: que melius veſtre conſciētieꝙͣ ſtili ſcīe derelinquo Sꝫ ad altaredn̄i virbutū ſequūtur nos ſpūs ip̄i?et ip̄os mentis oculos īuolantes;et vix aliqͣ vel neſcētis dei vel pēdētio in crure pn̄t memoria deturbariMagnꝰ ille prīarcha vix volucreshuiuſmodi a ſuis ſacrificijs abigebat. nos qͥ ſumꝰ qͥ fugae̓ p̄ſumis?Quis ī hͦ riuo vel merſū vel ſb̓merſum ſe eſſe negauerit? Videtis ꝙͣturbidꝰ torrens ⁊ limoſa regurgitatus cenoſitate. qui vix aūt nūꝙͣ adhoc ducitur vt pertꝰ exſiccet̉ Nōputo ꝙ ille qui dauſit celū oratiōe.clauſerit animū a cogitatione: vtfaciliꝰ ſit/ celum obſecrare ꝙͣ animū¶ Secundꝰ riuꝰ eſt locutio ꝑuerſa. Iinguā nullus hominū domorepoteſt ait apl̓u̓s; mēbrū inquiētū.membrū mortiferum. facilis ad loquendū; ad obloquendū ꝓdiuior.Et notādū ꝙ alter naſcitur ex alteroꝫ cū male cogitatiōi ꝑuerſe locutionis ianuā ſit operta Et eſt eciam aliud verbū falſum: vn̄ diciturPerdes omēs qui loquūtur mēdociū. Aliud vanū: de quo ſcriptum ēVana locuti ſunt vnuſqͥſqꝫ ad ꝓximū ſuum. Aliud impudituꝫ de quoidem. Turpis ſermo de ore veſtronō ꝓcedat Aliud excuſatoriū: vndepſalmiſta. Nō dedlines cor meū inverba malicie: ad excuſandas excuſationes in peccatis Aliud doloſūde quo ꝓpheta Diſꝑdat dn̄s vniūſa labia doloſa: ⁊ linguam mogniloquam. Aliud ocioſūꝫ de quo ipſedn̄s. Sc on̄i ꝟbo ocioſo qd̓ locutifuerint homīes / reddent rōnē de eoin die iudicij Et ſi qua alia generaſunt peſtis huiꝰ. que nos breui ſaltu trāſilite nō poſſumꝰ ¶ Terciꝰeſt actio praua. Suſt cogitationem⁊ locutionem venitur ad oꝑa. qn̄exhibemꝰ membra nrā arma iniqͥtatis peccator ⁊ contumelijs afficimus corꝑa nrā Quid enim turpiꝰꝙͣ membra/ xp̄i ſanguine conſecrata. et conſepulta ei in baptiſmate libidinoſis ardoribus meculare. necattendere reuerentiam preſentisdei minantis penom gloriam promittentꝭ? Abſit vt aliqͥs nr̄m huic
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten