Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

educens vinctos de domo carceris.ſedentes in tenebris et vmbra mortis Ponat aīa ſcā carnē immaculotam. ſꝫ reſumēdā tercio die. vt moriens mortē perimat; et vita hoīmcū reſurgente reſurgat Ita factumeſt dilectiſſimi; et ita factū gaudeomus Morte illa mors mortua eſt:mlietet regenerati ſumꝰ in ſpem vite perreſurrectionē iheſu xp̄i ex mortuis. Ioni qͥd futurū ſit in vnionetercia qͥs loquet̉? Nec oculꝰ viditAut ait etnec guris audiuit. nec in eor hoīsituſqdciſcēdit: q̄ p̄parauit deꝰ diligentibꝰſe Cōſūmatio erit illa cū tradideritxp̄s regnū deo prī et erūt duo nōiam in carne vna. ſꝫ in ſpū vno Etenī ſi adherēs carni verbū factumeſt caro: multomagis qͥ adheſeritdeo vnꝰ ſpūs erit cum eo Et inhac quidē vnione medici huīlitasexhibet̉. et huīlitas mugna. I mogna nimis; in ea vero quā expectomus. ad quā ſuſpiramꝰ. ꝑfecta nobis/ ſi tn̄ nobis. repoſita glorificatio eſt Ꝙ ſi memīmꝰ in pͥma ꝯiunctionē quā ex aīa et carne ꝯpactꝰ eſthō caritatē ꝯmendari. inerito eminet humilitas in ſecūda; qꝛ ſola eſtvirtꝰ huīlitas/ leſe reꝑatio caritatꝭPorro ꝙ vnit̓ rōnalis anime crecnus tuas ⁊ peles.ptura terreno corꝑi; oīno nō eſt huilitati aſſcribere. Siqͥdem non ex deliberatione ꝓpria cartū mſcet̉? ſꝫcreando īmittit̉ / īmittendo crecitur.Nō ſic ſane ille ſūmꝰ ſpūs: qui cūeſſet iagis bonꝰ/ ipſo beneplacitiſui arbitrio acceſſit ad corpꝰ incoinqͥnatum. Merito deniqꝫ caritatemet humilitatem ſequitur glorificatio. quia ſine caritate nichil prodeſſe poteſt: ⁊ nemo niſi qui ſe humiliat exaltabitur Sermo terciꝰ de natiuitate dn̄iIcircuſtantijs eiusVo quedam terū genera frēsin hac natītate dn̄i ꝯſidero:nō ſolū diuerſa. ſꝫ et diſſimilia valde. Siqͥdē puer qͥ noſcit̉ deꝰ eſt. ⁊mater de qͣ naſcit̉ virgo eſt: ⁊ ꝑtꝰip̄ē ſine dolore eſt Fulget ī tenebrislux noua de celo. gaudiū mognūāgelꝰ euoangelizat: laudat multitudo celeſtis milicie. datur gl̓e̓i deo:pax hoībꝰ bone volūtatis Currūtpaſtores: inueniūt qd̓ ad eos dictūeſt verbū. nunciant olijs: quitūqꝫaudiūt admirāt̉ Hec ⁊ hijs ſimilia dilectiſſimi di̓ne virtutis ſūt. nonfragilitatis huāne. vaſc ſūt aureo⁊ argētes; qͥbꝰ ꝓ tāta ſolēpnitatein menſa dn̄i eciā egenis quibuſqꝫhodie mīſtratur Nō eſt nob̓ tollereiſta? nō nobis aureꝰ diſcus det̉ autciphus: ſꝫ qui in eis cibꝰ eſt ⁊ potꝰ Diligēt̓ ꝯſidera ait ſapiēs?que apponūt̉ tibi Et ego certe agnoſco ī ec eſſe natītatis huiꝰ tēpus⁊ locū. ⁊ infantilis corꝑis teneritudinē. ꝑuuli vagitꝰ et locrimas: ſed⁊ ipſoꝝ qͥbꝰ pͥmo annūciat̉ natimtas ſaluatoris/ pauptatē paſtorū.atqꝫ digilias Hec ſūt hec. ꝓ me fiunt: michi apponūt̉: michi ꝓponūtur imutōda / Hyeme natꝰ eſt:nocte natus eſt xp̄s Nūquid credimus caſu factum. vt in tanta cierisintlementio. et in tenebris noſceretur: cuius eſt hyemps Ieſtas. dies ⁊ nox. Nō cligunt ꝑuuli ceteri