Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

q̄ppe ⁊ ſil̓i̓tudinē ſuā crequit hoīeꝫ teꝰ: heudicuptū eſt ſigillū. ⁊ vnitas diſſipata Accedēs ille peſſimꝰ latro. recēs adhuc ſigillū fregit: ⁊ ſic mulctā ſil̓i̓tudīe di̓na: aꝑatꝰ emſer hō iumiētis īſipiēᵇꝫ: ⁊ ſili̓s fcus eſt illisFem̄ qͥppe fecit deꝰ hoīeꝫ; atqꝫ hͨ ſiliᵈº eiꝰ/de qͦ ſc̓ptū eſt Qd rcūs dn̄s deꝰ nr̄: ⁊ nō ēīiqͥtas ī eo Veracē qͦꝫ ⁊ iuſtū fecº eū: ſicut ⁊ip̄e vi̓tas ⁊ iuſticia ē Nͨ vnitas ipā poſſꝫ diſiugi: dū ſigilli huiꝰ īteg̓tas ꝑmane̓t Berūſuꝑueīt falſariꝰ: qͥ īdoctꝭ ſigillū ꝓmittēs meliꝰ: ve ve fregit qd̓ erat manu dinitatis impreſſū Eritis inqͥt ſicut dij: ſciētes bonū ⁊malū. O maliuole. o maligne. ad qͥd eiohꝰ ſiliªª ſcīe? Sīt certe ſicut dij: recti. iuſti.veraces Sint ſicut deꝰ: ī quē nō cadit pcc̄ꝫHoc qͥppe ſigillo ſtāte: ſtabit vnitas illa.Iō exꝑim̉ muſeri: qͥd nob̓ ꝑſuoſerit ꝟſuciodicibolice fraudis Fracto nāqꝫ ſigillo: ſequitur amaꝝ diſſidiū: triſte diuorciū Vbi ē qd̓dixiſti nequā. neqͣꝙͣ moriemī? Ecce eī morimur om̄s ⁊ nō ē hō qͥ diuāt et nō videātmortē. Sed qͥd erit dn̄e deus/ nūꝙͣ ne reparabit̉ opꝰ tuū? ⁊ qͥ cecidei̓t nō adiciet ut reſurgat? Nō ē qͥ reficiat: niſi qͥ fecᵗ. Itaꝫ ꝓpt̓miſeriā īopū ⁊ gemitū pauꝑm; nūc exurgoditᵗ dn̄s Iona ī ſalutai̓: fiducialit̓ agā ī eoDiqͥdē nichil ꝓficiet īumicꝰ ī eo et filiꝰ īiqͥtatꝭ nō apponet noce̓ ei. Nouā īqͥt facio cōmixturā. nā exp̄ſſius ⁊ robuſtius ponoſigillū. eū qͥ nō ad ymoginē meā fcūs. ſꝫ ē ip̄aymago. ſplēdor gle̓ ⁊ figura ſb̓e; nō fcūs ſꝫgertꝰ qn ſcl̓ei. Et ne forte timeas eē frāgēdū. aruit inqͥt tꝙͣ teſtaqb̓tꝰ mēq: ſꝫ talisteſta/ quā nͨ ip̄e malleꝰ vniu̓ſe tre noce̓ pllo mō poſſᵗ Sane cū pͥª ex duobꝰ frā ſit.2ª iā ꝯmxtio ſit ex tribꝰ: vt diſcat ex hͦ ipōad ſacͣmētū accede̓ trinitatꝭ Verbū qd̓ eratī pͥncipio apd̓ deū ⁊ deꝰ erat. aīa q̄ de nichilo crecta ē. ⁊ qnͣ nō eq̓t. caro de maſſa cor16a jruptioīs ſn̄ corrupºᵉ aliqͣ. dino ſegregā artificio qͣl̓ nulla caro iō erat: vīculo īdiſſolubili in ꝑſoē coeūt vnitatē Hēs ī hijs triplexgenꝰ potētie Qd̓ nō eq̓t creatū. qd̓ ꝑieratreꝑatū: qd̓ ſuꝑ oīa eq̓t paulo minꝰ ab āgelis mīoratū / Hͨ ſt̓ cuageª illa ſata farineq̄ parit̓ fermētāt̉ ut ſit panis angeloꝝ quēmāducꝫ hō: panis ꝯfirmās cor hoīs Felixml̓i̓er/ bn̄dca ī ml̓i̓eribꝰ; ī cuiꝰ caſtis viſceribꝰ ſuꝑueīente ignē ſp̄s ſcī. coctꝰ ē panis iſte Felix īqua ml̓ier: q̄ ī hͦ tria ſata īmuſit fidei ſue fermētū Siqͥdē fide ꝯcepᵗ fide peꝑit?⁊ ut ait elizabeth/ btā q̄ credidit: qm̄ ꝑfrāſt̓ ī ea/ q̄dcā ſt̓ ci a dn̄o Nᵉ mirerꝭ ꝙ fide eomediāte / vnitū dixeri ꝟ̓bū carni. qn̄ qͥdē ⁊carnē ipāꝫ de eꝰ carne ſuſcepᵗ Sone ne hͦ q̄dē pn̄ti expoſitioī obuiae̓ p̄t. qd̓ de celeſtisregni d̓r ſil̓i̓tudīe: neqꝫ eī īdignū videt̉ ſi celoꝝ r̓gnū fidei mai̓e ꝯꝑat̉ qͣ ⁊ r̓ꝑat̉ Hꝰ itaqꝫ viculū vnioīs: nlſci oīo ſolue̓ p̄t creatua̓Diqͥdē nͨ pͥnceps mūdi hꝰ hꝫ ī eo qͥcꝙͣ n̓ip̄e ioh̓es ſolue̓ dignꝰ ē corrigia calciamētiꝘ tn̄º Soluat̉ certe aliqͣtenꝰ ncc̄e ē: alioqͥn qd̓ diſſolutū ē n̄ r̓ſolidat̉ Panis īteger.thezaurꝰ abſcōditꝰ. ſapīa occulta? q̄ vtilitas ī hijs oībꝫ? Mei̓to flebat ioh̓es n̄ īueturi qͥ aꝑiret libꝝ: ⁊ ſolue̓t ſigͣcula e9. Dūeī dlauſꝰ ſioe̓t: nemo ex nob̓ di̓nā illā attige̓ ſapiētiā p̄uale̓t. Apei̓ tu libꝝ ogne dei. māſueᵈº vee̓i fodiēdas expone iudeo manus tuas ⁊ pedes: vt ꝓcedat qͥ ī eis latetthezaurꝰ ſalutꝭ ⁊ copioſa redēptio Frangedeniqꝫ eſuriētibꝰ panē tuū Solꝰ enī frāge̓potes. qͥ ſolꝰ ut ꝯfracta ſolides ſtare potes.⁊ in ip̄a ꝯfractiōe Solꝰ ptōtē hēs ponēdiaīaꝫ tuā/ cū volueris reſumēdā. Tua igit̉miſeraºᵉ ſoluat̉ aliqͣtenꝰ tēplū hͦ ſꝫ nō peītꝰdiſſoluat̉ Seꝑat̉ ab aīo caro ſꝫ ꝟ̓bū ſaneet carnis ſeruet īcorruptiōꝫ. I aīe plena ꝯferat lib̓tatē vt ſola īter mortuos libe̓ agat