quod volo facere? Hec ſit interim ꝯſolatio noſtra cariſſimi donec egredicimur vt dominꝰ ſit nobiſcum. quimiſericordia ſua magna ad beatāillam egreſſionem/ et ad clatum illud rras nos perducat. et in hoc qͦqꝫ proximo cras viſitate nos Inōbiſcū eſſe dignetur.: vt ſi quis fortein temptatiōe qualibet detinetur.ipſo nuſcrante qui predicare venitdauſis apertionem/ cras egrediotur vt cum gaudio ſalutari ſuſcipiamus roronam paruuli regis noſtri: ipſo preſtante qui cum patreet ſpiritu ſancto viuit et regnat deus. per omnis ſecula ſeculorum.Amen.¶ Sermo terciq. vxide ſuproOdie ſcietꝭ quia veniet dominus; ⁊ mane̓ videbitis gloriam eiꝰ. Quiqꝫ terrigene et filij honunū audite. Vos qui in pulucreeſtis expergiſcimini et laudate. qꝛpenit medicus ad egrotos. redemptor ad venditos; ad errantes vici.ad mortuos vita. Venit quippe qͥproijciāt in profundum moris omnic peccata noſtra. qui ſanet omnes infirmitates noſtras; qui nosproprijs humeris ad proprie dignitatis reportet originem. Magnaeſt iſta potentia: ſed plus eſt anmiranda miſericordia: ꝙ ſic venire voluit qui potuit ſubuenire ¶ Hodie inquit ſcietis quia veniet dominus. Verba hec ſuo quidem loco ⁊tempore in ſcriptura poſita ſunt: ſꝫnon incongrue illa ad vigiliom dominice natiuitatis/ eccleſia materaſſumpſit. Eccleſia inquam illo­ q̄ſecum habet conſilium et ſpiritumſponſi. et dei ſui: cui dilectus inter vbera commoratur. ipſam cordis ſedem principaliter poſſidens et conſeruans. Nimurum ipſa eſt que vulnerat eor eius. et in ipſam obyſſum ſecretorum dei oculum centemplationis immerſit; vt et illi in ſuo/ et ſibi in eius corde perhennemfaciat manſionem. Cum ergo ipſain ſcripturis diuinis verba vel alterat vel alternat. fortior eſt illa cōpoſitio. ꝙͣ poſitio prima verborum:et fortaſſis tanto fortior. quantumdiſicit inter figuram et veritatem.inter lutem ⁊ vmbram: inter dominam et qinaillam Hodie ſciētꝭquia veniet dominꝰ. Scd̓m eſtimātionem meam duo ſunt dies. quiin verbis iſtis nobis expreſſius cōmendantur. ¶ Primus qui a primi hominis lapſū labitur uſqꝫ adfinem mundi: dies cui ſancti ſepiusmaledixiſſe noſcuntur. Ab illa enīlucidiſſima die / in qua conditus fuecat adum ciectus eſt? et in hac rerum contruſus anguſtias. diem tenebroſum incurrit. et pene a lumine veritatis extinctus. In hec dienaſcuntur vnuuerſi. ſi tamen dieodebeat et non potius nox nominari: niſi ꝙ lumen rationis quaſiquandam ſcintillulam nobis inſuperabilis illa miſericordia dereliquit.¶ Secunda vero dies erit in ſplēdoribus ſanctorū. in perpetuas etertutates. cum incaluerit illud ſereniſſimū mane/ cui eſt miſericordici