qꝛ caribuscopioſa. Ad qͥd enī veniſſe credēdꝫ eſt?. Hoc nōqꝫ eſt qd̓ iuxta ꝓpoſitū ordine oporteat iā ꝑſcrutari. nec ſane laborādū eſt nobis inhac ꝑte: cū moīfeſte aduētꝰ eiꝰ cauſam ⁊ verba ip̄iꝰ ⁊ oꝑo dlomēt. Adq̄rendā qͥppe ouē cēnteſimā q̄ errauerat. de motibꝰ ꝓperauit Et vt maīfeſtiꝰ confiteātur dn̄o mīe eiꝰ. et micabilia eius filijs hoīm: ꝓpter nosverūt. Mira queretis dei dignatiomagno dignitas hoīs ſic queſitiin qua ſi gloriari voluerit nō erit inſipiens. Nō ꝙ aliquid videatur eſſe a ſeipſo: ſed ꝙ tanti eū fecerit ip̄ēqui fecit. Omnes enī diuitie. omīsgloria mūdi et quicquid ī eo concupiſcitur: minꝰ eſt ad hanc gloriā.ȳmo nec eſt aliquid in eius cōparatione Dn̄e quid eſt homo qꝛ inagnificas eū. aut quid apponis ergaeū cor tuū? ¶ Attamē velim noſſequid ſibi voluerit ꝙ ad nos venit ille: aut quare nō megis iuimꝰ nosad illū. Noſtra enī neceſſitas erat.Sꝫ nec cōſuetudo diuitū vt ad pauperes veniāt; nec ſi p̄ſtare voluert.Ita eſt frēs. Nos mogio ad eū veture dignū fuit: ſed duplex eſt īpedimentū. Nam caligabāt oculi noſtri ille vero lucē inhobitat iacceſſibilē; et iacentes paralitici in grabato diuinā illā non poteramus attingere celſitudinē. Propterea benigniſſimus ſaluator at medicus armaꝝ ⁊ deſcendit ab altitudīe ſuaclaritatē ſuā infirmis oculis temperauit. Induit ſe laterna quadā: illo vtiqꝫ glorioſo ⁊ ab omni labe puriſſimo corpore quod ſuſcepit. Heceſt illa leuiſſima plane et prefulgida nubes; ſupra quā aſcenſurū eumꝓpheta p̄dixerat. vt deſcenderet inegiptū ¶ Tēpꝰ eſt iā ipſū quoqꝫꝯſiderare tꝑs qn̄ ſaluator aduenitVerit enī qd̓ I vos credimꝰ nō lotere; nō in inicio. nō in medio tꝑis.ſꝫ in fine Nec incōgrue factū eſt. ſꝫvere ſapient̓ diſpoſuit ſapiā. vt cūpͥmo megꝭ eēt neceſſariū. tūc pͥmoafferret auxiliū; pronos ad ingratitudinē ade filios non ignorās. Dere enī adueſperaſcebat et inclinataerat iam dies. receſſerat paulominus ſol iuſticie: ita vt exiguꝰ nimisſplendor eius. aut calor eſſet in terris. Nam Ilux diuine noticie parua admodū erat; et habundante iniquitate feruor reſriguerat caritatisIam non opparebat angelus. nonloquebatur propheto. ceſſabant velut deſperatione victi. pre nimia vtiqꝫ duricia hominū ⁊ obſtinatiōeꝫ⁊ ego ait filius tunc dixi ecce venioHuic et alibi legimus ſcriptū. Egoipſe qui loquebar ecce aſſū. Sic ſicdum mediū ſilenciū tenerent oīci.⁊ nox in ſuo curſu mediū it̓ perageret oīpotens ſermo tuus domine aregalibus ſedibus venit. Quod ⁊apoſtolus intuens ait. Quondo verūt plenitudo temporis: miſit deusfiliū ſuū Nimirū plenitudo ⁊ hobūda ntio temporaliū obliuionē ⁊ inopiam fecerant eternoꝝ. O portuneergo tūc aduenit eternitas quādomagꝭ tꝑalitas p̄ualebat. Nā vt cetera ſileā: ip̄a quoqꝫ pax tꝑalis illoin tꝑe tanta fuit. vt ad vniꝰ hoīsedictū deſcriberetur vniuerſus orbis