ſuꝑbiam moab ꝙ ſuꝑbꝰ eſt valde ⁊⁊ ſuꝑbia eiꝰ remediū pnīe non admittit; ac ꝑ hoc nec veniā Atuerohoīs vice nullā poſtes cōdidit creaturā: innues ex hocipſo redimēdūadhuc hoīeꝫ. qͥppe quē ſupplātauitaliena malicia; ideoqꝫ ꝓdeſſe ei p̄tcaritas aliena IItaqꝫ dn̄c obſecroꝯplaceat tibi vt eruos me; qm̄ egoinfirmꝰ ſū: qm̄ de terra meo furtimſublatꝰ ſū. ⁊ hic innocēs ī lacū miſſus ſum. Nō peritꝰ quidē innoces:ſꝫ ꝙͣtū ad eū qͥ me ſeduxit. īnocesaliquatenꝰ. Mēdaciū michi ꝑſuoſūeſt dn̄e. veniat veritas vt poſſit falſitas dep̄hendi; ⁊ cognoſcā veritatē. et veritas liberabit me: ſi tn̄ dep̄hēſe falſitati penitꝰ abrenūciaueo̓.A cognite adheſero veritati Alioqͥnnō humana erit temptatio. nec humanū peccatū: ſꝫ obſtinatio dyobolica Nepe ꝑſeuerare ī malo dyabolicū eſt? ⁊ digni ſunt ꝑire cū illo. qͥcūqꝫ in ſimilitudinē eiꝰ ꝑmanēt inpcc̄o. ¶ Ecce audiſtis frēs qͥs ſitq̄ venicit: ꝯſiderate iā vn̄ venicit. ⁊quo Venit vtiqꝫ de corde tei pr̄is.ī vterū dirginis mr̄is: venit a ſummo celo in inferiores partes terre.Quid ergo? Nōne ⁊ nob̓ in terraeſt ꝯuerſādū? Eſt. ſi tn̄ in ea perſtitit ille Vbi enī bene erit ſine illo?aut vbi male eſſe potei̓t cum illoQuid michi ē in celo. ⁊ a te qͥd voluū ſuꝑ terram? Deꝰ cordis inei ⁊pars meā deꝰ in eternū Nā ⁊ ſi abulciuero ī medio vmbre mortis;nō timebo mala qm̄ tu mecum es.Nūc cutē vt video et ad terras etad ipſū quoqꝫ deſcēdis infernū: nōtanꝙͣ ꝑunctus. ſꝫ tanꝙͣ inter mortuos liber: ſicut lux q̄ in tenebris lucet. et tenebrē eā nō cōprehēderūtUn̄ nec relinqͥtur aīa in infernonec ſāctū corpꝰ eius in terra viditcorruptionē Xp̄us enī qͥ deſcenditipſe eſt qui aiſcēdit. vt adimpleretoīa. de quo ſcriptū eſt: qͥ ꝑtrāſijtbn̄faciēdo et ſanādo om̄s oppreſſosa dyabolo Et alibi Exultauit vtgygas ad currendā viam. a ſūmocelo egreſſio eiꝰ? I occurſus eiꝰ vſqꝫ ad ſūmū eius Merito ꝓinde damat aplūs dicēs Que ſurſum ſūtquerite: vbi xp̄s eſt in dextera deiſedēs Incaſſū enī loboraret erigerecorda nrā: niſi collocatū in celis ſalutꝭ nrē doceret auctorē Sedvideamꝰ iam que ſequūtur. na Rſi materis quidē copioſa inuenit̉ ⁊vberrima valde; ſed anguſtie tꝑietantam ſermonis lōgitudinē nonadmittūt ¶ Cōſiderantibꝰ igiturquis veniat; magna ōnino ⁊ ineffabilis inaieſtas innotuit ¶ Suſpicientibus vnde venicit. grandisplone patuit via: ſcd̓m eius teſtiōnium qui ꝓphetico preuentus ſpiritu. ecce inquit nomen domni verūt de longinquo. ¶ Porro quovenicit intuentibus. apparuit ineſtimabilis dignatio et penitus inexrogitubilis; ꝙ in carceris huiꝰ horrorē fetorēqꝫ tāta deſcēdere dignata ē celſitudo ¶ Iam qͥs dubitetmognū in cauſa aliquid fuiſſe. vtinaieſtas tanto de tā lōginquo iulocum tam indignū deſcēdere dignaretur? Plone magnū aliqͥd: qꝛmīa magna?. qꝛ miſeratio multa: