RſalmusLV
1aīam vitupero: corpus laudo. Aīam vitupero qꝛ iniqͣ eſt: corpus laudo: qꝛ ſanū eſt:Tſi in ſuo gene̓ animā laudo: vl̓ in ſuo genere animā culpo: ⁊ in ſuo genere corpuslaudo vel culpo. Si a me īterroges qͥd ſitmelius: vtrū qd̓ vituperaui: an quod laudaui: mirabilē reſponſionē recepturus es.Ego certe illud vituperaui: ⁊ ego hoc laudaui. Interrogatus tn̄ qͥd ſit meliꝰ: reſpondeo eſſe melius qd̓ vituꝑaui eo qd̓ laudaui. Si miraris in his duobus: attende illaduo in ꝓmptu poſita: que cōmemoraui d̓auro ⁊ plūbo. Ecce vituꝑaui aurū: nō bonū aurū ſordidum eſt: nō ita fulget: nō itapurgatū: hoc plumbū optimū: nihil purgatiꝰ: Illud vituꝑaui: hoc laudaui: ⁊ poſui an̄ te vtrūqꝫ: vituꝑans vnū: laudās aliud. Poſt hanc vituperationē laudationēqꝫ meā interroga me quid horū ſit melius.Reſpōdebo: aurū melius eſt etiā ſordidūqͣꝫ plūbū purgatuꝫ. Un̄ melius? Et quarevituperaſti? Quare vituꝑaui? Quia nondū eſt aurū qd̓ pōt eſſe: qd̓ pōt eſſe purgatū ⁊ melius: qꝛ nondū purgatū eſt vituperatū eſt. Plūbū qͣre laudatū eſt? Quia iaꝫpurgatuꝫ eſt: ita vt melius eſſe non poſſit.Item dicis mihi equū optimū: ⁊ homineꝫpeſſimū: tamē equo laudato p̄ponis hominem vituperatū. Si em̄ interrogeris ex hisduobus qui ſit melior: reſponſurus es: homo: nō meritis ſed natura. In artibꝰ dicisoptimū ſutorem (verbi gratia) ⁊ reprehēdis aliquē iuriſperitum ꝙ multas leges ignoret. Sutorem laudaſti: iuriſperitū reprehendiſti: ex his tamē duobus quere quisſit melior. Imperitior iuriſperitus perfecto ſutori preponitur. Intendat caritas veſtra: ita multis rebus laudatis: alijſqꝫ vituperatis: interrogati plerūqꝫ res vituperatas p̄ponimus rebus laudatꝭ. Natura anime preſtantior eſt qͣꝫ natura corporis. Excellit multū: res ſpiritualis eſt: res incorporea eſt: vicina eſt ſubſtautie dei. Inuiſibile quiddā eſt: regit corpus: mouet membra: dirigit ſenſus: preparat cogitatiōes:exerit actiones: capit rerū infinitarū imagines. Et qͥs eſt tandē fr̄es cariſſimi qͥ ſufficiat ī laudibꝰ aīe? Et ſi ī aīe laudibꝰ deficitur: que laus ē eiꝰ qͥ aīam ꝯdidit? Et tn̄ tanta eſt eiꝰ gratia: vt dicat hō iſte: Lauda aīamea dn̄m. Quis pōt laudare deū? Si diceret teip̄am lauda: fortaſſe deficeret. Lauda inquit deū. Conare pietatis affectu: deficies in laudibꝰ eiꝰ. Expedit tibi deficere
CIlaudādo deū: qͣꝫ ꝓficere laudādo te. Cuꝫem̄ laudas deū: nō explicas qd̓ vis: extēdit̉ in anteriora cogitatio tua. Ipſa extenſio capaciorem te facit eius queꝫ laudas.Quis gͦ eſt vt dicere ceperā qui dicit: Lauda aīa mea dn̄m? Caro nō dicit: ſed lꝫ corpus angelicū inferiꝰ eſt qͣꝫ aīa: ꝯſiliū ſuꝑiori dare nō pōt. Infelix eſt ip̄a aīa: ſi a corpore expectet cōſiliū. Caro bene obediēsfamula ē aīe. Illa regit: hec regit̉. Illa īperat: iſta famulat̉. Qn̄ pōt caro dare h̓ conſiliū aīe? Quis gͦ eſt qͥ dicit: lauda aīa meadn̄m? Nihil īuenimꝰ ampliꝰ in hoīe qͣꝫ carneꝫ ⁊ animā: totꝰ homo: h̓ eſt ſpūs ⁊ caro.An forte ip̄a aīa ſibi dicit: ⁊ ſibi quodāmōimperat: ⁊ ſe exhortatur atqꝫ excitat? Quibuſdā em̄ ꝑturbationibꝰ ex quadā ſui ꝑtefluitabat: ex quadā vero ꝑte quā vocat mētē rōnalē: illā qua cogitat ſapiētiā inherēsdn̄o: iā ⁊ ſuſpirās ī illū aīaduertit quaſdāſuas inferiores ꝑtes ꝑturbari motibꝰ ſecūlaribꝰ: ⁊ cupiditate quadā terrenoꝝ deſideriorū ire in exteriora: relinquere interiorē deū: reuocat ſe ab exterioribus ad interiora: ab inferioribuſ ad ſuperiora: ⁊ dicit:Lauda aīa mea dn̄m. Quid tibi placet inſeculo? Quid eſt qd̓ vis laudare? Quid ēqd̓ vis amare? Quacūqꝫ corporeis ſenſibus cōuerteris: occurrit tibi celū: occurrittibi terra. Qd̓ amas in terra terrenum eſt:quicqͥd amas ⁊ in celo corporeū eſt. Ubiqꝫ amas: ⁊ vbiqꝫ laudas. Quomodo laudandus eſt ille qui fecit iſta que laudas:Iam ergo diu occupata vixiſti: ⁊ deſiderioruꝫ diuerſitate verberata portas plagasſaucia: diuiſa ꝑ amores multos: vbiqꝫ inquieta: nuſqͣꝫ ſecura. Colligere ad te ipſā:qͥcqͥd tibi foris placebat: quere quē habeat auctorē. Nihil meliꝰ in terra (verbi gratia) qͣꝫ hoc ⁊ illud: aurū: argentum: animalia: arbores: amenitates: totā terrā cogita.Quid melius in celo: ſole: luna: ſideribꝰ?Totum celuꝫ cogita: omnia iſta ſimul bona valde: quia fecit deus omnia bona valde. Undiqꝫ pulchritudo operis: que tibicōmendat artificem. Miraris fabricam:ama fabricatorem. Non occuperis in eoquod factū eſt: ⁊ recedas ab illo qui fecit.Hec em̄ quibꝰ occuparis ſub te fecit: quiaſub ip̄o te fecit. Si herebis ſuperiori calcabis inferiora: ſi autē recedas a ſuꝑiori iſtatibi in ſupplicium conuertent̉. Sic em̄ factum eſt fratres mei: accepit homo corpustanqͣꝫ in famulatū: deū autē dn̄m habens
25 4