PſalmusCXLIII.

Pſalmusextrema maris: id eſt vt ſpe habitem in fineſeculi. Etenī illuc manꝰ tua deducet me: etꝑducet me dextera tua. Exime me de inimicis meis: qm̄ ad te cōfugi dn̄e. Doce mevt faciā volūtate tuā: qꝛ tu es deꝰmeus. O confeſſio:ro p̄ſcriptio: qm̄ tu ēsinqͥt deꝰ meꝰ. Ad aliū currā refici: ſi ab aliofactꝰ ſum: tu es totū meū: qꝛ tū es deꝰ meꝰ.Patrē querā ꝓpter hereditatē? Tu es demeꝰ: nō ſoluꝫ dator hereditatis: ſꝫ ip̄a hereditas. Dn̄s ꝑs hereditatis mee. Dn̄m q̄rāꝓpter redēptionē? Tu es deꝰ meꝰ. Patronū querā ꝓpter liberationē? Tu es deꝰ meꝰ.Poſtremo creatꝰ recreari cupio: tu es deꝰmeus qui creator meus: qui creaſti me perverbū tuū: ⁊ recreaſti me ꝑ verbū. Sꝫ creaſti me ꝑ verbū deū manentē apud te: recreaſti ꝑ verbū carnē factū ꝓpter nos. Doce qͦme vt faciā voluntatē tuā: qꝛ tu es deꝰ meꝰ.Si nō me docueris: faciā voluntatē meā: ⁊deſeret me deus meꝰ. Doce me vt faciā voluntatē tuā: qm̄ tu es deus meꝰ: Doce me.Nō em̄ tu es deus meꝰ: et ego ero magiſtermeus. Uidete quēadmodū gratia cōmendet̉ hoc tenete: hoc imbibite: hoc vobis decorde nullus excutiat: ne habeatis zelū deiſed non ẜm ſcientiā: ne ignorātes dei iuſticiā: et veſtrā volētes ꝯſtituere legē: iuſticiedei nō ſitis ſubiecti. Uerba certe apl̓i agnoſcitis. Dicite gͦ iſta: Doce me vt faciā volūtatem tuā: qꝛ tū ēs deus meꝰ. ¶ Spūstuus bonus: Nō meus malꝰ. Spiritustuus bonꝰ. Deducet me in terram rectam. Quia ſpūs meus malꝰ deducet mein terrā ꝑuerſam. Et quid ego merui? Quemea oꝑa bona ſine tuo adiutorio cōputantur: vn̄ impetrare dignꝰ eſſem deduci a ſpūtuo ī terrā rectā? Que oꝑa mea: vel q̄ merita mea? Propter nomē tuū dn̄e viuificabis me. Attendite gͦ quātū poteſtisgratie cōmendationē qua gratis ſalui factieſtis. Propter nomen tuū dn̄e viuificabisme: Nō nobis dn̄e nō nobis: ſed nomī tuodā gloriā. Propter nomē tuū dn̄e viuificabis me ī tua iuſticia: nō in mea. Nō qꝛ egomerui: ſed qꝛ tu miſereris. Nā ſi meū oſtenderē meritū: nihil abs te mererer: niſi ſupplicium. Auulſiſti merita mea: inſeruiſti donatua: Propt̓ nomē tuū dn̄e viuificabis me:xInʳ tua iuſticia. ¶ Educes de tribua.latiōe anima mea: et in tua miſeria.cordiaᶠ ad īteritū deduces limicosmeos. ¶ Et ꝑdes oēsᶠ tribulatesanima mea: qͣm̄ ego ſeruꝰ tuꝰ ſum.

CXLIII.Explicit Tractatus de psͣ. CXLII.Incipit Tractatus de psͣ. CxLIII.pP mero verborū: ſed grauis pondeSalmi huius titulus breuis eſt nure myſteriorū. Ipſi Dauid adGoliā. Preliū hoc factū tēpore patrumnoſtroꝝ: de ſcripturis ſanctis: recolit mecūcaritas veſtra. Cū em̄ aduerſus populū deialienigene dimicarent: ꝓuocauit vnꝰ vnū:Golias Dauid: in quo certamīe volūtasdei ꝓ cuiuſqꝫ ꝑtis victoria ꝓbaret̉. Sꝫ qͥdde victoria ſatagimꝰ: quādo ꝓuocantē ꝓuocatūqꝫ cernamus? Prouocauit impietas pietateꝫ: ꝓuocauit ſuꝑbia humilitatē:poſtremo ꝓuocauit diabolꝰ chriſtū. Quidmiramini diabolū victū? Ille erat grandisſtatura corꝑis: iſte aūt ſtatura paruus: fidemagnꝰ. Accepit armā bellica ſanctus Dauid: vt aduerſus Goliā ꝓcederet: Hec arma ꝑ etatē ⁊ paruā: vt diximꝰ: ſtaturā corporis portare nō valuit. Abiecit onerātia:nō adiuuātia: accepit qͥnqꝫ lapides de flumine: ⁊ poſuit ī vaſe paſtorali. His armat̉corporaliter: nomīe autē dei ſpūaliter: proceſſit ⁊ vicit. Hoc qͥdē ille Dauid: Sꝫ myſteria ꝑſcrutemur. Propoſueramꝰ em̄ titulum iſtū breuē numero verborū: ſed grauēpondere myſterioꝝ. Ueniat in mentē apoſtolica illa ſentētia: Oīa hec ī figura cōtingebant illis: ne impudētes videamur querere aliqͥd abſcōdituꝫ vbi poſſit dici totumſine myſterij ꝓfunditate ſimpliciter dictū.Habemꝰ gͦ aucͣtoritatē facientē vos intentos ad q̄rendū: vigiles ad īueſtigandū: deuotos ad audiendū: fideles ad credendū:impigros ad faciendū. In Dauid chriſtꝰ:ſꝫ ſic̄ ſoletis intelligere eruditi ī ſchola eius:chriſtus caput et corpꝰ. Non gͦ ſic auditisaliquid ex ꝑſona chriſti: quaſi ad vos nonꝑtineat qui eſtis membra chriſti. Hoc tanqͣꝫ in fundamēto poſito videte que ſequātur. Noſtis multis ſacramētis viſibilibus⁊ corporalibus oneratū eſſe populū primūcircūciſione negocioſo illo quodā ſacerdotio: ⁊ templo figuris pleno: multiplicibꝰ holocauſtorū ſacrificiorūqꝫ generibus. HecDauid noſter tanqͣꝫ arma p̄mentia non adiuuantia poſuit. Si enim data eſſet lex quepoſſet viuificare: vere ex lege eſſet iuſticia.Ut qͥd ergo lex? Sequit̉: Sed concluſit inquit ſcriptura omnia ſub peccato: vt promiſſio ex fide Ieſu chriſti daretur credentibus. Deniqꝫ iſte dauid ſcꝫ chriſtus caput⁊ corpus tempore reuelationis noui teſta-

Alia lr̄af facere.t deꝰ meꝰ es tu

Alia iifequitate tua.Alia lr̄a.f diſperdes.t qui tribulāt.