PſalmusCXLIII.
Pmenti: tꝑe inſinuāde ⁊ cōmendande gratiedei quid fecit? Arma poſuit: qͥnqꝫ lapidestulit: arma vt diximꝰ: onerātia poſuit. Ergoſacramēta legis: ſacramēta illa legis: q̄ nōſunt impoſita gentibꝰ: poſuit: q̄ nō obſeruamus. Meminiſtis em̄ quāta in veteri legelegamꝰ: ⁊ nō obſeruemꝰ. Sed tn̄ ad aliquāſignificatiōꝫ p̄miſſa ⁊ poſita eē intelligamꝰ:nō vt abijciamꝰ legē dei: ſed vt ſacramētaꝓmittētia impleta ꝓmiſſiōe nō celebremꝰ.Qd̓ em̄ ꝓmittebant venit. Gr̄a enim nouiteſtamēti in lege velabat̉: in euāgelio reuelabat̉. Uelū remouimꝰ qd̓ velabat̉ agnouimus. Agnouimꝰ aūt in gratia dn̄i nr̄i Ieſuchriſti capitis: ⁊ ſaluatoris noſtri qui ꝓ nobis crucifixus eſt: quo crucifixo etiā velumtempli conſciſſum eſt. Deniqꝫ arma ille poſuit tanqͣꝫ onera ſacramentoꝝ veteris legis⁊ ip̄am legē accepit. Quinqꝫ em̄ lapides:qͥnqꝫ libros Moyſi ſignificant. Tulit ergoillos quinqꝫ lapides de flumīe. Noſtis qͥdſit fluuius. Labit̉ em̄ mortale ſeculū ⁊ p̄terfluit qͥcqͥd venit in mūdū. Erāt gͦ in flumīetanqͣꝫ in ppl̓o: illi primo lapides illic erantīutiles: vacabant: nihil ꝓderant: tranſibātſic̄ fluuius. Quid fecit Gauid: vt lex ipſavtilis eſſet? Accepit gratiā. Lex enī ſine gratia impleri nō p̄t. Plenitudo enī legis ē caritas. Et vn̄ ē iſta caritas? Uide ſi n̄ ex gr̄a.Caritas inqͥt dei diffuſa eſt in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpiritūſanctū qui datꝰ eſt nob̓. Quiaergo gratia fecit impleri legeꝫ: ſignificaturaūt gratia lacte. Hoc enim eſt in carne gratuitum: vbi mater nō querit acciꝑe: ſed ſatagit dare. Hoc mater gratis dat: ⁊ contriſtatur ſi deſit qui accipiat. Quō gͦ oſtenditDauid legē ſine gratia oꝑari nō poſſe: niſicū illos lapides qͥnqꝫ qͥbꝰ ſignificabat̉ lex:in libris qͥnqꝫ ꝯiungere volens gratie: poſuit in vaſe paſtorali quo lac mulgere conſueuerat? His armatus: gratia vtiqꝫ armatus: ⁊ ideo p̄ſumens nō de ſe: ſꝫ de dn̄o ſuoꝓceſſit aduerſus Goliā ſuꝑbū: ſe iactantē:de ſe p̄ſumentē. Tulit vnuꝫ lapidem: iecit:inimicū in fronte ꝑcuſſit: cecidit ex eo lococorꝑis: vbi ſignum chriſti nō habuit. Hocquoqꝫ licet attēdas: quīqꝫ lapides poſuit:vnuꝫ miſit: libri lecti ſunt: ſed vnitas vicit.Plenitudo enī legis vt paulo an̄ cōmemorauimꝰ caritas: Et apl̓s ait: Sufferētes īuicem in dilectiōe: ſtudentes ſeruare vnitatēſpūs in vinculo pacis. Deinde illo ꝑcuſſoatqꝫ deiecto: gladiū eius abſtulit: ⁊ inde caput illi abſcidit. Et hoc fecit noſter dauid:
CXLIII.deiecit diabolū de ſuis. Qn̄ aūt credūt magni eiꝰ quos ille in manu habebat: de quibus ceteras aīas trucidabat: cōuertūt lingͣuas ſuas cōtra diabolum: et ſic Golie degladio ſuo caput inciditur. Myſteriū tituli ꝓ temporis breuitate tractauimꝰ: videamus quid habeat ip̄e pſalmꝰ.¶ Expoſitio pſalmi.Enedictus dn̄s deus meusbqͥ docet manꝰ meas ad preliū: ⁊ digitos meos adʳ bellum. Uox nr̄a eſt ſi corpus chriſti nos ſumus. Bn̄dicamꝰ dn̄m noſtrū qͥ docet manus nr̄as ad p̄liū: et digitos nr̄os ad bellum. Repetitio ſentētie videt̉. Qd̓ ē mannoſtras in preliū: hoc ē digitos noſtros adbellū. An aliquid intereſt inter manꝰ ⁊ digitos? Digitis vtiqꝫ oꝑat̉ ⁊ manꝰ. Nō itaqꝫ abſurde accipimus digitos ꝓ manibuspoſitos. Uerūtamē in digitis agnoſcimusdiuiſionem oꝑationis: et tamē radicē vnitatis. Uide illā gratiā. Dicit apl̓us: Alij qͥdem ꝑ ſpiritū dat̉ ſermo ſapientie: alij ſermo ſciētie ẜm eundē ſpiritū: alij fides ī eodem ſpiritu: alij donatio curationū in vnoſpiritu: alij genera linguaruꝫ: alij ꝓphetia:alij diiudicatio ſpirituū. Omnia hec oꝑat̉vnꝰ atqꝫ idē ſpūs: Radix eſt vnitatis: diuidens propria vnicuiqꝫ ꝓut vult: alij illud:alij hoc. His gͦ digitis pugnat corpꝰ chriſti ꝓcedens in bellū: ꝓcedens in p̄liū. Iaꝫp̄liorū ⁊ belloꝝ genera cōmemorare fortaſſe longū eſt: ⁊ gerere faciliꝰ eſt qͣꝫ explicare.Habemus vnū bellū qd̓ cōmemorat apl̓s:Nō eſt vobis colluctatio aduerſus carneꝫ⁊ ſanguinē: id eſt aduerſus homīes: a quibus videmini pati moleſtias: nō aduerſusip̄os pugnātes: ſꝫ aduerſus pͥncipes et poteſtates ⁊ rectores mūdi. Et ne intelligeresmūdi celi ⁊ t̓re: on̄dit qͥd diceret: tenebraꝝharū mūdi ſcꝫ nō qui ꝑ ip̄m factus eſt: qꝛ etmūdus ꝑ eū factꝰ ē: ſed mūdi qui eū nō cognouit: qꝛ ⁊ mūdus eū nō cognouit. He tenebre nō ſunt natura: ſed volūtate. Animaenī ꝑ ſemetip̄aꝫ nō lucet: qꝛ hūilit̓ ac veracit̉ cātat: Tu illumīabis lucernā meaꝫ dn̄edeꝰ meꝰ illumina tenebras meas: Et apudte inqͥt fons vite: in lumīe tuo videbimꝰ lumē. Nō in lumīe nr̄o: ſꝫ in lumīe tuo. Nā etoculi nr̄i lumīa vocant̉: ⁊ tn̄ lux extrinſecꝰ ſideſit etiā ſani ⁊ patētes ī tenebris remanebūt. Ergo bellū gerimꝰ aduerſus rectorestenebraꝝhaꝝ: rectores ſcꝫ īfideliū diabolū⁊ āgelos eiꝰ: rectores gladij eiꝰ: de qͦ pugnat
2 4 4