PſalmusCXIII.

Pſalmusconfeſſioneꝫ perdunt. Contra quos dicit̉:Ne coartet ſuꝑ me puteus os ſuum. Hancꝓfunditaē lacum appellat plerūqꝫ ſcriptura: in quā ꝓfunditatē cum venerit peccator cōtemnit. Quid eſt cōtemnit? Iaꝫ necvllam ꝓuidentiam deputat: aut ſi deputat:ad eam ſe ꝑtinere nō putat: ꝓponit ſibi peccandi licentiā: ſine ſpe venie habens iniqͥtates effuſas. Non dicit reuertar ad deumvt reuertat̉ ad me: nec audit: conuertiminiad me ⁊ reuertar ad vos: qm̄ veniens ī ꝓfundum malorū contemnit. A mortuo em̄inquit tanqͣꝫ ſi nō ſit perit cōfeſſio. Ne ergoauertas faciem tuam a meꝫ ⁊ ſimilis ero deſcendentibus in lacum. ¶ Auditam facmihi mane miſericordia tua: quiain te ſperaui. Ecce in nocte ſum: ſed ī teſperaui donec nocturna tranſeat iniquitaſ.Habemus em̄ vt dicit Petrus certioremꝓpheticum ſermonē: cui bene facitis intendentes tanqͣꝫ lucerne lucenti in obſcuro loco: donec dies illuceſcat: et luciferoriatur īcordibus veſtriſ. Mane ergo appellat poſtfinē feculi: cum viderimus qd̓ in ſeculo credimus. Mane em̄ exaudies vocem meā:mane aſtabo tibi ⁊ cōtemplabor. Auditaꝫfac mihi mane miſericordiā tuā: quia in teſperaui. Si em̄ quod non videmus ſperamus: ꝑ patientia expectamus. Patientiaꝫquerit nox: leticiam donabit dies. Auditāfac mihi mane miſericordiā tuā: quoniā inte ſperaui. Sed hic quid: donec veniat mane? Non em̄ ſufficit mane ſperare: ſed aliqͥdopus eſt ⁊ agere. Quare aliqͥd agere? Qm̄dicit in alio pſalmo: Deuꝫ exquiſiui in dietribulationis mee: tanqͣꝫ in tempore noctismee deū exquiſiui. Quomodo exquiſiui?Manibus meis nocte coram eo: ⁊ nō ſumdeceptus. Manibus querendus eſt in nocte deus. Quid eſt manibus? Bonis operibus: ſed bonis operibus coram eo. Cumem̄ facis elemoſynā: noli tuba canere: pattuus qui videt ī occulto reddet tibi. Quiaergo ſperandū eſt mane: ⁊ ita nox iſta toleranda eſt: ⁊ in ip̄a patientia donec dies luceſcat ꝑſeuerandū eſt: quid interea hic agēdū? Ne forte ꝑ temetip̄m acturus es aliqͥdvt merearis perduci ad me. ¶ Notā facmihiᶠ domine viam in quāᶠ ingrediar: Ideo lucernā ꝓpheticam accendit:ideo ip̄m dominū tanqͣꝫ in teſta carnis miſit: qui etiā dixit: Exaruit velut teſta virtusmea. Ambula ad ꝓphetiā: ambula ad lucernam p̄dictorū futurorū: ambula ad ver

CCII.ba dei. Nondū vides verbum in principiodeum apud deum: ambula ad formā ſerui:ꝑduceris ad formā domini. Notā fac̄ mihidomine viam in qua ingrediar. Qm̄ ad fite leuaui anima mea. Leuaui ad te: nōcontra te. Apud te fons vite: ad te leuauianimā meā: tanqͣꝫ vas ad fontem attuli: imple ergo me: qm̄ ad te leuaui animā meaꝫ.¶ Exime me de inimicis meis do­ tmine: qꝛ ad te cōfugi. Qui aliqn̄ a teᶠfugi: ad te cōfugi. Fugit em̄ Adam a faciedei ⁊ abſcōdit ſe inter ligna paradiſi: vt deillo diceret̉ in libro Iob. Tanqͣꝫ ſeruus fugiens dominū ſuū et cōſecutus eſt vmbrā.Fugit a facie domini ſui ⁊ cōſecutꝰ eſt vmbram. Ad vmbrā em̄ fugit inter ligna paradiſi. Ue ſi ꝑmāſerit in vmbra: ne poſtea dicatur: Trāſierūt omnia tanqͣꝫ vmbra. Exime me de inimicis meis. Non em̄ hic inimicos homīes cogito: nō eſt nobis colluctatio aduerſus carnem ⁊ ſanguinē. Sꝫ aduerſus quos? Aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates: rectores mūdi. Cuiꝰ mūdi? Nō em̄ celi ⁊ terre: nō em̄ regunt qd̓ nō fecerūt: Rectores mūdi. Sed cuiꝰ mundi? Tenebrarūharū. Quarū tenebrarū? Utiqꝫ iniquorū.Fuiſtis em̄ aliqn̄ tenebre: nūc autē lux ī domino. Rectores mūdi tenebrarū harum:rectores iniquorū: cōtra hos habetis luctamen. Magnū p̄lium nobis eſt hoſtem nonvidere ⁊ vincere. Aduerſus rectores mundi tenebrarū harum: diabolū ſcꝫ ⁊ angeloseius: nō illius mūdi rectores: de quo dicit̉:Et mūdus ꝑ eum factus eſt: ſed illiꝰ mūdide quo dicit̉: et mūdus non cognouit euꝫ.Exime me de inimicis meis dn̄e: quia ad tecōfugi. De inimicis meis: nō Iuda: ſed qͥimpleuit Iudā. Illum patior viſum: illumexpugno nō viſum. Accepit em̄ bucellamIudas: ⁊ ītroiuit ī eū ſathanaſ: vt iſte Dauid ꝑſecutionē pateret̉ a filio ſuo. Ꝙ multos Iudas diabolus implet indigne accipientes buccellam ad iudiciū ſuū. Qui .n.manducat ⁊ bibit indigne: iudiciū ſibi māducat et bibit. Non malū eſt quod datur:ſed bonum malo in iudiciū datur. Bn̄ eſſenon poteſt male accipienti qd̓ bonum eſt.Ergo exime me ab inimicis meis: qͥa ad teconfugi. Ergo qꝛ ad te confugi: vel quo afacie tua fugiam: ſi aſcēdero in celū tu illices. Quo em̄ fugerem? Quo ibo a ſpū tuoSi aſcēdero in celum tu ibi ēs: ſi deſcēderoin infernū ades. Quid ergo reſtat? Si aſſūpſero pennas meas vt colūba: ⁊ volabo in

24 3

Alia lr̄onō habet.fambulē

Ilia lr̄af Quia

Alialr̄aEripe.ſnō habet.