CXXXVIII.Pſalmus
nem: vt ante tempus meſſis ſimul cum zizanijs eradicet̉ ⁊ triticum: vt an̄ tempus ventilationis perdā ſuſtinentiā tolerādi paleā:vt anteqͣꝫ oīa genera piſciū ad finem ſeculitanqͣꝫ ad littus ſeꝑanda ꝑueniant: retia pacis vnitatiſqꝫ dirumpā? Nūquid maloruꝫſunt ſacramēta que accipio? Nūquid eorūvite factiſqꝫ cōmunico cōſentiendo? Nōneta eos qui oderant te dn̄e odio habui? Et ſus perᶠ inimicis tuis tabeſcebam. Nōne cū zelus domus tue cōmederet me: videbam inſenſatos ⁊ tabeſcebā? Nōne ⁊ tediūdetinebat me a peccatoribꝰ derelinquētibꝰlegem tuā? Qui em̄ ſunt inimici tui niſi quivita ſua indicāt qͣꝫ oderint legeꝫ tuā? Hosergo cum odiſſem: cur mihi calumniāt̉ quiaccipiūt in vanitate ciuitates ſuas: ꝙ mihiimputari poſſint eoꝝ peccata quos oderā:⁊ ſuꝑ quibꝰ zelo domꝰ dei tabeſcebā? Sedvbi ē: Diligite inimicos veſtros? An qꝛ veſtros dixi: nō dei? Benefacite inqͥt eis quioderūt vos: nō ait: qui oderūt deuꝫ. Ideoiſte ſecutus dixit: Nōne eos qui oderūt tedn̄e odio habui: non dixit: qui oderūt me:⁊ ſuꝑ inimicis tuis tabeſcebā: tuis dixit nōmeis. Sed qui nos ꝓpterea oderūt: ⁊ propterea inimici nobis ſunt: qꝛ deo ſeruimus:quid aliud qͣꝫ eū oderunt: ⁊ eius inimici ſt̓?Nūquid ergo tales inimicos noſtros diligere nō debemꝰ? Aut nō ꝓpter deū ꝑſecutionē patiunt̉: qͥbꝰ dicit̉: Orate ꝓ ꝑſequētibus vos. Ergo attēde qd̓ ſequit̉. ¶ Perfecto odio oderā illos: Quid eſt ꝑfecto odio? Oderā in eis iniqͥtates eoꝝ: diligebā conditionē tuā. Hoc ē perfecto odioodiſſe: vt nec ꝓpter vicia homīes oderis:nec vicia ꝓpter homines diligas. Nā eccevide quid adiūgat. Inimici facti ſuntmihi. Non iam tm̄ dei: ſed ſuos inimicoson̄dit. Quō ergo in eis impleuit: et qd̓ ipſedixit: Nōne eos qui oderāt te odio habui:et qd̓ dn̄s p̄cepit: Diligite inimicos vr̄os?Quō impleuit hoc: niſi illo ꝑfecto odio: vthoc in eis oderit quod iniqui ſūt: hoc diligat qd̓ homīes ſunt? Nam ⁊ tꝑe veteris teſtamēti quo viſibilibus ſupplicijs carnalispopulꝰ coercebat̉: homo ad nouū teſtamētū ꝑ intelligentiā ꝑtinens famulꝰ dei Moyſes: quō oderat peccatores: cuꝫ ꝓ eis orabat: et quō nō oderat: cum eos occidebat:niſi qꝛ perfecto odio oderat eos? Ea nāqꝫꝑfectione ſic oderat iniquitatē quā puniebat: vt diligeret humanitatē pro qͣ orabat.Cū ergo corpꝰ chriſti ab impijs ⁊ iniqͥs etiā
CXXXVIII.corporaliter in fine ſeꝑandū: nūc inter eosinterim gemat: ⁊ cum illi occiſi peccatorestanqͣꝫ de maloꝝ cōmunione bonis calūniando: ⁊ ſe quaſi ꝑ occaſionē maloꝝ magisa bonis ⁊ innocentibus ſeꝑando: ſic accipient ī vanitate ciuitates ſuas: vt ml̓ti mali adhuc reſtent qui eorū ſeꝑationē non ſequātur: ſed a bonis vſqꝫ in finem tolerādi īeadem ꝑmixtione remaneāt. Quid inter hͦagit corpus chriſti: ſiue centenū: ſiue ſexagenū: ſiue tricenū fructū afferens cum tolerātia? Quid agit ꝓxima chriſti ī medio filiaꝝ: ſicut liliū in medio ſpinarū? Que ſuntvoces eius? q̄ cōſcientia? que ſpēs filie regꝭintrinſecª? Ecce audi quid dicat. ¶ Proba me deus ⁊ ſcito cor meū: Tu deꝰ:tu ꝓba: tu ſcito: nō homo: nō hereticꝰ: qͥ necꝓbare nouit: nec ſcire poteſt cor meuꝫ: vbitu probas ⁊ ſcis: quia non conſentiā factismalorū: ⁊ illi me putant contaminari poſſepeccatis aliorum: vt dum ego in lōginquaꝑegrinatione mea facio: quod in alio pſalmo gemo: id eſt: Cū his qui oderāt pacemeram pacificus: donec ꝑueniam ad illā viſionem pacis: qd̓ interpretat̉ hierl̓m: que ēmater omniū noſtrū ciuitas eterna in celiſ.Ip̄i litigādo ⁊ calūniādo ſeqꝫ ſeꝑando accipiant nō plane in eternitatem: ſed in vanitate ciuitates ſuaſ. Proba ergo me deus⁊ ſcito cor meum. Scrutare me ⁊ cō 1gnoſce ſemitas meas. Ut quid hocAttende quid ſequit̉. ¶ Et vide: inquit:ſi viā iniquitatis in me eſt: ⁊ deduome in viā eterna. Scrutare inquit ſemitas meas: id eſt ꝯſilia ⁊ cogitatiōes meas:⁊ vide ſi via iniqͥtatis ſit in me: ſiue faciendo: ſiue cōſentiēdo: ⁊ deduc me in via eterna. Quid aliud dicit: qͣꝫ deduc me in chriſto? Quid eſt enim viaā eterna: niſi qui ē vita eterna? Eternus enim eſt qui dixit: Egoſum via veritas ⁊ vita. Si ergo aliquid inueneris ī via mea qd̓ diſpliceat ocl̓is tuis:quoniā via mea mortalis eſt: tu deduc mein via eterna: vbi nulla ē iniquitas. Quia⁊ ſi quis peccauerit: aduocatum habemusapud patrem Ieſum chriſtum. Ip̄e eſt exoratio ꝓ peccatis noſtris. Ip̄e eſt vita eterna ſine peccato. Ip̄e ē vita eterna ſine ſupplicio. Magna ſacramēta fratres quomōnobiſcum loquit̉ ſpiritꝰ dei: quō nobis facit in hac nocte delicias. Quid ē hoc: rogamus vos fratres? Unde dulciora: quo obſcuriora. Cōficit nobis potionem ad amorem ſuum: quibuſdam modis miris miri-
Alla lr̄arinimicostuos.
Alia lr̄a.¶ Interroga