RſalmusCXXXIIII
Fopponēdo ſe neceſſariū ꝑ arrepticios: ſortilegos: augures: aruſpices: magos: ſacrademonioꝝ cōcludit viā. Quō ꝑ chriſtū idagit̉: vt pateat viā que fuerat intercluſa:na per eū redēptus quidā dicit: Et in deomeo tranſgrediar murū: ſic diabolus nihilaliud agit: niſi vt intercludat viā ne credatur in deū. Si enī credit̉ in deū patet viaꝫet ipſe chriſtus eſt via. Si aūt nō credit̉ indeum: intercluſa eſt viā. Si aūt intercluſafuerit: qꝛ nō credit̉: quid reſtat: niſi vt cumvenerit qui non credebat̉: cōfundātur quinō crediderūt? Quare? Quia ꝯcluſio precedit: et ſequit̉ cōfuſio. Concluſio p̄ceditvt rex: ſequit̉ confuſio tanqͣꝫ plebs. Quosmō cōcluſit: vt nō credāt in chriſtū: qn̄ apparuerit chriſtus: om̄es cōfundent̉: ⁊ traducēt eos ex aduerſo iniquitates eorum.Tunc dicēt impij cōfuſi: quid nobis profuit ſuꝑbia? Magna myſteria frēſ mei: diſſipatio ex afflictiōe: diſſipant̉ vt affligant̉.Magna myſteria tēptatio oculorū: id eſtfallacia rex amaricātiū: fallūt enī vt amaricent. Concluſio rex ꝯfuſionis: cōcludunt̉enī ne trāſeāt ad fidē: et cū venerit in quēcredimus cōfundētur. Et omīa regnachanaan. Occidit deus. Chanaan interp̄tat̉ paratꝰ humilitati. Humilitas quaſi bonū aliqd̓ ſignificat: ſed ſi ſit vtilis humilitas: nam mala humiliatio penalis eſt.Si enī humiliatio nō ꝑtineret ad penam:nō diceret̉: qui ſe exaltat humilabit̉. Nonenī bn̄ficiū illi preſtat̉: qn̄ punit̉ vt humilietur. Chanaan gͦ mō ſuperbus eſt. Omnisimpius: om̄is infidelis exaltat cor ſuū: nōvult credere in deū. Sꝫ hec exaltatio parata eſt humilitati in die iudicij: tūc humiliabit̉ qn̄ nō vult. Sunt enī vaſa ire que ꝑfecta ſūt ad perditionē. Modo extollāt ſe:garriāt: extendāt ſe ſuꝑ fideles: irrideāt fideles: blaſphemēt chriſtianos: dicāt anicularia ſunt iſta que dicunt de die iudicij.Iſta elatio eorū parata eſt humiliatiōi: qn̄venerit iudex: qui mō annūciatus irridet̉:Tūc ille qui mō ſuꝑbit nō vtiliter: ſꝫ penaliter humiliabit̉. Mō autē nō humiliabit̉:ſed parat̉ humilitati: id eſt parat̉ dānatōi:parat̉ victime. Omnia gͦ iſta euertit deuscorꝑaliter tunc: qn̄ pr̄es nr̄i educti ſunt deterra egypti. Euertit ſpūaliter nunc. Necceſſat manꝰ eiuſ: vſqꝫ in finē. Ideo ne iſtaspotētias dei tunc putes peractas ceſſaſſe.¶ Dn̄e nome tuuꝫ inquit: in ſeculo:Id eſt nō ceſſat miſericordia tua: nō ceſſat
manꝰ tua in ſeculo iſta facere: que tūc prenūciaſti figurādo. Om̄ia enī illa in figurācōtingebāt illis: Scripta ſūt aūt ad correctionē nr̄am: in quos finis ſcl̓oꝝ obuenit.Dn̄e memoriale tuū in generatōe faet generatione. Generatio iſta et gene ⁊ratio altera. Generatio qua fideles efficimur: et per baptiſmū renaſcimur: generatio qua a mortuis reſurgemꝰ: ⁊ angelis cōiuncti viuemus in eternum. Memorialetuum domine et ſuper generationē iſtā: etſuper illaꝫ generationē: qꝛ nec nūc nos oblitus eſt vt vocaret: nec tunc obliuiſcet̉ vtcoronet: Memoriale tuū in generatiōe et Agenerationē. ¶ Qm̄ iudicabit dn̄sᶠplebe ſuā: Cōpleuit certe omnia illa in fpopulo iudeoꝝ. Nunqͥd iā remāſerūt oꝑaeius poſtqͣꝫ induxit plebē ſuā in terrā promiſſiōis? Adhuc plane iudicabit dn̄s ple Abē ſuā. Et in ẜuis ſuisˡ aduocabit̉. 53Iam iudicauit ipſam plebē: excepto iudicio futuro: iudicata ē plebſ iudeoꝝ. Quideſt iudicata? Separati inde ſunt iuſti: ⁊ remāſerūt iniuſti. Si aūt mentior aut mētiriexiſtimor: qꝛ dixi iam iudicata eſt: audiuidn̄m dicētē: In iudiciū veni in hūc mūdūvt qui nō vidēt videāt: ⁊ qͥ vidēt ceci fiāt.Excecati ſunt ſuꝑbi: illuminati ſunt humiles. Iudicauit gͦ plebē ſuā. Ip̄m iudiciūdixit Eſaias: Et nūc tu domꝰ Iacob venite ambulemꝰ in lumine dn̄i. Paꝝ eſt hoc:Sꝫ qͥd ſequit̉? Dimiſit enī plebē ſuā domūiſrael. Ipſa eſt domꝰ Iacob: que eſt domꝰiſrael. Qui enī Iacob: ipſe eſt iſrael. Noſtis ſctās litteras: et puto ꝙ vobis veniatin mentē: quia ip̄e Iacob qn̄ vidit angelūſecū luctari: tūc accepit nomē vt appellaretur iſrael. Unꝰ hō eſt ſiue Iacob: ſiue iſrl̓:vna ꝑſona eſt domꝰ Iacob: ⁊ domꝰ iſrael:vna gens: vna plebs: hanc inuitat: et hācdimittit. Et nūc iam certe occidiſti chriſtūo domꝰ Iacob: iam occidiſti chriſtū: iā caput ante crucē agitaſti: iā pendētē irriſiſti:iā dixiſti: ſi filius dei es deſcende de cruce:iam rogauit medicus ꝓ freneticis: Paterignoſce illis: non enī ſciūt qͥd faciūt. Certeiā feciſti iſta oīa: ⁊ nūc crede ī eū quē occidiſti: bibe ſanguinē quē fudiſti. Et nūc tudomꝰ Iacob teſtimoniū ex te exponere cupio qd̓ hic dixit: Qm̄ iudicabit dn̄ſ plebēſuā: ⁊ in ſeruis ſuis aduocabit̉. Iudicaſſeenim intelligit̉ plebē ſuā: ſeparādo in ipſaplebe ſua bonos a malis: fideles ab infidelibus: apoſtolos a iudeis mendacibus.
Alia lr̄a.dep̄cabit̉.
Alia lr̄a.j Quia.t ppl̓m ſuū.
Alia lr̄a.Igenerationē⁊ generatiōe.