PſalmusCXXXIIII
nō erat de ppl̓o iſrael: ſꝫ erat de ppl̓o gētiū:propterea inqͥt dico vobis: quia multi aboriente ⁊ occidēte veniēt. Ecce iā oleaſterin manu inſertoris: ml̓ti ab oriēte ⁊ occidēte veniēt. Uideamꝰ qͥd ferat inſerēdū: vbiinferat videamꝰ. Et recūbēt inqͥt cū Abraam: Iſaac: ⁊ Iacob in regno celoꝝ. Uidemus ⁊ qͥd inſeruit: ⁊ vbi inſeruit. De ramiſſuꝑbis naturalibꝰ qͥd dicit? Filij aūt regniibūt in tenebras exteriores: ibi erit flei etſtridor dētiū. Res p̄nūciata: res impleta.Ergo pſallite dn̄o qm̄ ſuauis eſt: ⁊ attēdite q̄ circa nos fecit. ¶ Qm̄ Iacob elegit ſibi dn̄s: iſrl̓ in poſſeſſione ſibi.Laudate: pſallite: qm̄ fecit iſta. Talia dicoq̄ caꝑe valeatꝭ. Ceteras gētes ſub angelispoſuit: Iacob elegit ſibi dn̄s iſrael in poſſeſſionē ſibi. Gētē ſuā fecit agrū: quē coleret: quē ipſe ſeminaret. Ꝙͣuis ipſe oēs gētes cōdiderit: ceteras angelis cōmiſit: ſibiiſtā poſſidēdā ſeruādāqꝫ deputauit. Hūcppl̓m: hūc Iacob: merito illiꝰ: an gr̄a ſuaDe nōdū natis ait: qꝛ maior ſeruiet minori Apl̓s dixit: Qd̓ meritū habere nōdū nati potuer̄t: an̄qͣꝫ qͥſqͣꝫ eoꝝ egiſſet aliqͥd boniaut mali? Non gͦ ſe extollat Iacob: nō gloriet̉: nō ſuis meritis tribuat. Ante eſt p̄cognitꝰ: an̄ p̄deſtinatꝰ: an̄ electꝰ: nō ſuis meritis electꝰ: ſꝫ gr̄a dei inuentꝰ et viuificatꝰ.Sic et oēs gētes. Nā vt inſeret̉ qͥd meruitoleaſter amaritudine baccaꝝ: ſterilitate ſilueſtri? Lignū qͥppe erat ſilue nō agri dn̄ici:et tn̄ ille ꝑ miſcd̓iam ſuā ⁊ oleaſtrū inſeruitin oliuā. Sꝫ adhuc nō erat inſertꝰ oleaſter:i. qn̄ dn̄s elegit ſibi Iacob iſrl̓ in poſſeſſionēſibi. Et qͥd ꝓph̓a: ¶ Qm̄ ego cognoui qd̓ magnꝰ eſt dn̄s: Mete volāte adſuꝑna erecta a carne trāſcendētē creaturācognouit: qꝛ magnꝰ eſt dn̄s. Non oēs pn̄tvidēdo cognoſcere: laudāt qd̓ fec̄: qm̄ ſuauis eſt: Iacob elegit ſibi dn̄s: iſrl̓ in poſſeſſionē ſibi. Et hic illū laudas: nā ⁊ ego cognoui: qꝛ magnꝰ eſt dn̄s. Propheta loquebat̉ qͥ intrauit ī ſāctuariū dei: qͥ audiuit forte ineffabilia verba: qͥ nō licet hoī loqͥ: qͥ dixit qd̓ poſſet ab hoībꝰ dici: et tenuit apudſe qd̓ nō poſſet dici. Ergo ⁊ audiat̉ ad qd̓poſſumꝰ: et credat̉ ad qd̓ nō poſſumꝰ. Adqd̓ poſſumꝰ audiat̉: qm̄ Iacob elegit ſibidn̄s: iſrl̓ in poſſeſſione ſibi: ad qd̓ nō poſſumus credat̉: qꝛ ip̄e cognouit qd̓ magnꝰ eſtdn̄s. Si illi diceremꝰ: rogamus te: explicamagnitudinē illiꝰ: nōne forte rn̄deret nob̓:nō eſt valde magnꝰ quē video: ſi a me poterit explicari? Redeat gͦ ad oꝑa eiꝰ ⁊ dicat nobiſ. Habeat ip̄e in ꝯſciētia magnitu
CXXXIIIIdinē dn̄i: quā vidit: quā nobis credēdā cōmēdauit: q̄ nr̄os ocl̓os ꝑducere n̄ potuit:⁊ enumeret q̄dā q̄ hic dn̄s fecit: vt ⁊ nobisqͥ magnitudinē illiꝰ ſicut ille videre nō poſſumꝰ: dulceſcat ex oꝑibꝰ ſuis q̄ caꝑe poſſumꝰ. Quia ego inqͥt cognoui qd̓ magnꝰeſt dn̄s. Et deꝰ noſter ſuꝑ oēs deos.Quos deos? Sicut dic̄ apl̓s: Et ſi ſūt qͥ dicant̉ dij in celo ⁊ in terra: ſic̄ ſunt dij ml̓ti ⁊dn̄i ml̓ti: nobis tn̄ vnꝰ eſt deꝰ: pr̄ ex qͣ oīa: ⁊nos in ip̄o: ⁊ vnꝰ dn̄s nr̄ Ieſus xp̄s: ꝑ quēoīa ⁊ nos ꝑ ip̄m. Dicāt̉ dij hoīes: dictū eſtenī: Deꝰ ſtetit in ſynagoga deoꝝ: dictū ē:Ego dixi dij eſtis ⁊ filij altiſſimi oēs: nōneſuꝑ hoīes deꝰ? Sꝫ qͥd magnū ſi ſuꝑ hoīesde? Et ſuꝑ āgelos deꝰ: qꝛ āgeli n̄ fecer̄t deū:angelos fecit deꝰ: ⁊ neceſſe ē ſuꝑ oīa q̄ fec̄:ſit ipſe qͥ fecit. Cognoſcēs gͦ magnitudinēdn̄i iſte: ⁊ vidēs eū ſuꝑ oēm eſſe creaturā:nō tātū corꝑalē: ſꝫ etiā ſpūalē: Rex magnꝰinqͥt ſuꝑ oēs deos. Ipſe eſt ſūmꝰ deꝰ: qͥ ſuꝑſe nō hꝫ deū. Oꝑa eiꝰ dicat: ip̄a capiunt̉.¶ Oīa qͣcūqꝫ voluit dn̄s fecit in celo ⁊ in terra: in mari ⁊ in oībꝰ ab yſſis. Quis aūt cōp̄hēdat hͨ? Quis enumeret oꝑa dn̄i in celo ⁊ in t̓ra: ī mari ⁊ in oībꝰabyſſiſ? Si ꝯp̄hēde̓ oīa n̄ poſſumꝰ: tn̄ incōcuſſe crede̓ ⁊ tene̓ debemꝰ: qm̄ qͥcqͥd creaturaꝝ in celo: qͥcqͥd in terra: qͥcqͥd in mari et īoībꝰ abyſſis a dn̄o factū ē: quia oīa q̄ voluit fecit in celo ⁊ in t̓ra et in mari ⁊ in oībꝰabyſſis: Sic̄ iā diximꝰ: nō oīa q̄ fec̄ coact̓eſt facere: ſꝫ oīa q̄cūqꝫ voluit fecit. Cā oīmq̄ fecit: volūtas eiꝰ eſt. Iacis tu domū: quāſi nolles facere ſine habitatōe remaneres:Neceſſitas coegit te face̓ domū: nō liberavolūtaſ. Facis veſtē: qꝛ ſi n̄ faceres nudusambulareſ. Ad faciēdā gͦ veſtē neceſſitateduceris nō libera volūtate. Cōſeris montē vitibꝰ: ſemē ſꝑgis: qꝛ niſi feceris alimētanō habeb̓. Oīa hͨ ncc̄itate facis. Deꝰ bonitate fecit: ⁊ nll̓o qd̓ fecit eguit: iō oīa q̄cūqꝫvoluit fec̄. Putas habemꝰ ⁊ nos qd̓ liberavolūtate faciamꝰ? Ea .n. q̄ diximꝰ ex ncc̄itate facimꝰ: qꝛ ſi non faceremꝰ: egentes ⁊ inopeſ remaneremꝰ. Inuenimꝰ aliqͥd qd̓ libera voluntate faciamꝰ? Inuenimꝰ plane: cūip̄m deū amādo laudamꝰ. Hoc enī liberavolūtate facis: qn̄ amas qd̓ laudas: n̄ enīex ncc̄itate: ſꝫ qꝛ placꝫ. Un̄ iuſtis ⁊ ſctīs deiplacuit deꝰ etiā flagellās eos. Qn̄ inquisom̄ibꝰ diſplicet: placuit illis: ⁊ ſub flagelloeius: in erūnis: in laboribꝰ: in vulneribꝰ: inegeſtate cōſtituti laudauerūt deū. Nō eisdiſplicuit nec torquēs: hoc eſt gratis amare: nō qͣſi ꝓpoſita acceptiōe mercedis: qꝛ
Alia lr̄a