PſalmusCXXXIIII
Pſalmusipſa merces tua ſūma deꝰ ip̄e erit quē gratꝭdiligis: ⁊ ſic amare debes: vt ip̄m ꝓ mercede deſiderare n̄ ſinas qͥ ſolus te ſaciet: Sic̄Philippus deſiderabat cū diceret: Oſtēde nobis patrē ⁊ ſufficit nobis. Merito qꝛhͦ de libera volūtate facimꝰ: ⁊ de libera volūtate face̓ debemꝰ: qꝛ delectati facimꝰ: dehinc amādo facimꝰ: qꝛ ⁊ ſi corripimur ab illo nobis nunqͣꝫ diſplicere debet: qꝛ ſꝑ iuſtus eſt. Hoc dixit ille laudator eiꝰ: In meſūt deꝰ vota tua q̄ reddā laudatiōes tibi.Et alio loco: Uoluntarie ſacrificabo tibi.Quid eſt volūlarie ſacrificabo? Uolūtarie laudabo te: qꝛ ſacrificiū laudis inquitglorificabit me. Si cogereris offerre dominō tuo ſacrificiū gratū illi et acceptū: ſicutantea vouebāt̉ ſacrificiaⁱ in vmbra futurorum: forte nō inuenires in grege tuo placitum taurū: in capris hircū are dn̄i dignū:nec in ouili tuo arietē dignum ad victimādn̄o tuo: et nō inueniēs ſatageres qͥd faceres: ⁊ dices forte deo: volui ⁊ non habuiNunqͥd potes de laude dicere: volui ⁊ nōhabui? Ip̄m voluiſſe ⁊ laudaſſe eſt. Nonenī verba a te querit deꝰ: ſꝫ cor. Neqꝫ enīpōt quiſqͣꝫ dicere ⁊ linguā non habui. Siqͦs obmuteſcit aliqua valitudine: linguaꝫnō habuit et tn̄ laudē habuit. Si enī deusaures carnales haberet: et ſono tui corꝑisindigeret: et idcirco cū remāſiſſes ſine lingua: ſine laude etiā remaneres. Nūc veroqꝛ cor querit: cor inſpicit: intus teſtis eſt iudex: approbator: adiutor: coronator: ſufficit vt offeras volūtatē. Cū potes ore ꝯfiteris ad ſalutē: cū aūt n̄ potes: corde credisad iuſticiā: Corde laudas: corde benedicis: corde in arā cōſciētie victimas ſacrasimponis: et rn̄det̉ tibi: Pax in terra hoībꝰbone volūtatis. Ille igit̉ deꝰ qui op̄s eſt incelo ⁊ in terra: oīa q̄cūqꝫ voluit fecit: tu indomo tu nō facis oīa q̄ vis. Ille in celo ⁊ īt̓ra oīa q̄cūqꝫ voluit fec̄: tu fac vl̓ ī agro tuooīa q̄ vis. Multa vis: ⁊ nō potes in domotua facere oīa q̄ vis. Cōtradicit forte vxor:cōtradicūt filij: aliqn̄ ⁊ ſeruulus ꝯtumaciaꝯtradicit: ⁊ nō facis qd̓ vis. Sꝫ facio inqͥsqd̓ volo: qꝛ in non ſubdito ac cōtradicētevindico. Nec hoc facis cū vis: aliqn̄ vindicare vis ⁊ nō potes: aliqn̄ minaris: ⁊ anteqͣꝫ facias qd̓ minaris morierꝭ. Putamin teip̄o facis qd̓ vis? Frenas oēs cupiditates tuaſ? Forſitā frenas nūqͥd efficis ip̄evt cupiditates nō ſurgāt qͣs frenas? Certeenī hoc vis nō titillari moleſtia cupiditatūtuaꝝ: et tn̄ caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄:
CXXXIIIIet ſpūs aduerſus carnē: vt nō ea que vultis faciatis. Tu in teip̄o non facis qd̓ vis.deus aūt nr̄ in celo ⁊ in terra oīa q̄cūqꝫ voluit fecit. Ipſe tibi det gr̄am vt in teip̄o faciaſ qd̓ vis. Niſi enī ip̄o adiuuāte nec in tefacis qd̓ vis. Etenī cū ille ſcꝫ Paulꝰ nō faceret in ſe qd̓ vellet: qꝛ idcirco caro ꝯcupiſcit aduerſꝰ ſpm̄: ſpūs aūt aduerſꝰ carnē:vt n̄ ea q̄ vultꝭ faciatꝭ: cū de ſe ip̄e gemeretdicēs: Cōdelector legi dei ẜm interiorē hominē: video aūt aliaꝫ legē in mēbris meisrepugnātē legi mētꝭ mee: ⁊ captiuū me ducētē in lege pctī q̄ eſt in mēbris meiſ: qꝛ nōſolū in domo ſua: nec ſolū in agro ſuo: ſꝫ incarne ſua vel in ſpū ſuo nō impleuit q̄ volebat: clamauit ad deū qͥ oīa q̄cūqꝫ voluitfec̄ ī celo ⁊ ī t̓ra: ⁊ dixit: Infelix ego hō: qͥsme liberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Et illebonꝰ ⁊ ille ſuauis tanqͣꝫ rn̄deret ei cōtinuoſubiecit: Grā dei ꝑ Ieſū chriſtū dn̄m nr̄m.Hāc gͦ ſuauitatē amate: hāc ſuauitatē laudate. Intelligite deū qͥ om̄ia q̄cūqꝫ voluitfecit in celo ⁊ in terra: ipſe ⁊ in vobis facietqd̓ vultis: ip̄o adiuuāte volūtatē vr̄am implebitis. Sꝫ dū nō poteſtis cōfitemini: cūpoteritꝭ gr̄aſ agite: Iacētes clamate: erectiſuꝑbire nolite. Ille gͦ in celo ⁊ in terra oīaq̄cūqꝫ voluit fecit: in mari ⁊ in om̄ibꝰ abyſſis. ¶ Suſcitās nubes ab extremoᶠterre: Uidemꝰ iſta oꝑa dn̄i in eiꝰ creatura: Ueniūt enī nubes ab extremo terre admediū ⁊ pluūt: vn̄ ſurrexerūt neſcis. Ergoindicat illud ꝓpheta ab extremo terre: ſiueab imo: ſiue a circūdatiōe finiū terre. Un̄vult excitat nubes tn̄ a terra. Fulgura īpluuiā fecit. Nā fulgura ſine pluuia terrerēt te et nihil tibi darēt. Fulgura ſūt ꝯtremiſcis: pluit gaudes. Fulgura in pluuiamfecit. Qui terruit: ip̄e vt gauderes refecit. A¶ Quiᶠ educit vētos de theſauris Pͦſuis: Ab occultꝭ cauſis vn̄ neſcis. Quiaenī flat ventꝰ ſentis: qua cauſa flat: vel dequo theſauro ratiōis eductꝰ ſit neſcis: debes deo tn̄ pietatē credēdi: qꝛ nō flaret: niſi iuſſiſſet ille qui fecit: niſi ꝓduxiſſet ille qͥcreauit. Uidemꝰ ergo hec in creatura iſta:laudamꝰ: miramur: benedicimꝰ deū: Uideamꝰ que fecit in hoībꝰ ꝓpter ppl̓m ſuuꝫ.Qui ꝑcuſſit primogenita egypti:Eteni illa diuina dicta ſunt que amares: ⁊nō erāt dicta que timeres. Attēde qꝛ et qn̄iraſcit̉ facit qd̓ vult: Percuſſit primogenita egypti. Ab homīe vſqꝫ ad pecus. AiiImmiſit ſigna ⁊ ꝓdigia in me 5E1bio tui egypte: Noſtis: legiſtis quanta
Alia lr̄a.t produdit.
Ulia lr̄aEmiſii.
Alia lr̄a.f Educēs