PſalmusCXXXIIII

Pſalmuscit deus oīa bona valde: nō tm̄ bona: ſedet valde: Celū et terrā et oīa q̄ in eis ſūt fecit bona ⁊ valde bona fecit. Si hec oīa bona fecit: qͣlis ē ille qͥ fecit? Et tn̄ cū bona fecerit: multoqꝫ ſit melior qͥ fecit qͣꝫ iſta q̄ fecit: nō inucīes melius qd̓ de illo dicas: niſiquia bonus eſt dn̄s: ſi tn̄ intelligas ꝓpriebonū a qͦ ſunt cetera bona. Oīa enī bonaipſe fecit: ip̄e ē bonus quē nemo fecit. Illebono ſuo bonꝰ eſt: nō aliūde ꝑticipato bono: Ille a ſeip̄o bono bonꝰ eſt: nō adheredo alteri bono. Mihi autē adherere deobonū eſt qͥ non eguit a quo fieret bonꝰ: ſedeguerūt illo cetera vt fierēt bona. Uultisaudire qͣꝫ ſingularit̓ ille ſit bonꝰ? Dn̄s interrogatus dixit: Nēo bonꝰ niſi vnꝰ deus.Hāc ſingl̓aritatē boītatꝭ eiꝰ: ⁊ p̄t̉ ire breuitnolo: ⁊ comēdare ꝯgrue nō ſufficio. Metuo ne ſi hīc cito trāſiero: ego ingratꝰ inueniar. Itē metuo ne hͦ cū explicādū ſuſcepero: ſub tāta laudis dn̄ice ſarcina defatiger. Sic tn̄ fr̄es accipite me ⁊ laudātem etnō ſufficientē: vt etiā ſi nō īplet̉ illiꝰ laudisexplicatio: acceptet̉ laudatoris deuotio.Approbet me ip̄e voluiſſe: ignoſcat nō impleuiſſe. Ineffabibili dulcedine teneor cūaudio bonꝰ dn̄s: ꝯſideratiſqꝫ oībus ⁊ colluſtratꝭ q̄ foriſecꝰ video qm̄ ab ip̄o ſūt oīa:etiā cū mihi hͦ placēt: ad illū redeo a qͣ ſūtvt intelligā qm̄ bonꝰ ē dn̄s. Rurſū cū adillū qͣꝫtū poſſū īgreſſus fuero īteriorē mihiet ſuꝑiorē inueīo: qꝛ ſic bonꝰ ē dn̄s: vt iſtisnō indigeat qͦ ſit bonꝰ. Deniqꝫ iſta nō laudo ſine illo: illū aūt ſine iſtis ꝑfectū: nō indignū: incōmutabilē: nulliꝰ bonū q̄rentē qͦaugeat̉: nullius malū timētē qͦ minuat̉ inuenio. Et qͥd dicā āpliꝰ? Inueīo in creatura celū bonū: ſolē bonū: lunā bonā: ſtellasbonas: terrā bonā: q̄ gignunt̉ in terra ⁊ radicibꝰ nixa ſūt bona: q̄ ambulāt et mouē̓t̉bona: q̄ volitāt in aere et natāt in aqͥs bona. Dico ⁊ hoīem bonū. Homo enī bonꝰde bono theſauro cordis ſui ꝓfert bonū.Dico et āgelū bonū qͥ nō ē lapſus ſuꝑbiaet diabolus factꝰ: ſed inheret obediēdo eia qͦ factꝰ eſt: Omnia iſta dico bona: ſꝫ tn̄ cūſuiſ noībꝰ celū bonū: āgelū bonū: hoīeꝫ bonū: Ad dn̄m aūt cū me refero puto melinihil dicere qͣꝫ bonū. Ip̄e quippe dn̄s Ieus chriſtꝰ dixit: Nō bonus: et ipſe itē dixitNemo bonꝰ niſi ſolus deꝰ: Nōne ſtimulauit nos ad inqͥrēdū ⁊ ad diſtīguēdū qͥd ſitbonū: ⁊ alio bono bonū: et bonū ſeip̄o bonū. Ꝙ ergo bonū ē a qͦ ſūt oīa bona? Oīonullum inuenias bonuꝫ qd̓ non ab illo ſit

bonū. Bonū bona faciēſ ſicuti ē ꝓprie: ſicet bonū eſt ꝓprie. Neqꝫ enī ea q̄ fecit nonſūt: aut iniuria illi fit cū dicimꝰ nō eſſe q̄ fecit. Quare enī fecit ſiō ſūt que fecit? Autquid fecit: ſi nō ē qd̓ fecit? Cū ergo ſint et illa q̄ fecit: venit̉ tn̄ ad illiꝰ ꝯꝑatiōem ⁊ tāqͣꝫſolus ſit dixit: Ego ſū qͥ ſū: Et dices filijsiſrael: Qui eſt: miſit me ad vos. Nō dixitDn̄s deꝰ ille oīpotēſ: miẜicorſ: iuſtꝰ. Queſi diceret: vtiqꝫ vera diceret. Sublatis demedio oībus qͥbꝰ appellari poſſet ⁊ dici deus: ip̄m eē ſe vocari rn̄dit: ⁊ tāqͣꝫ hoc eſſetei nomē. Hoc dicēs inquit: Qui eſt: miſitme. Ita enī ille ē: vt in eiꝰ ꝯꝑatiōe ea q̄ facta ſūt: non ſint illi comꝑanda: qm̄ ab illoſūt: illi aūt nō ꝯꝑata ſunt: qm̄ ab illo ſunt.Illi enī ꝯꝑata nō ſūt: qꝛ verū eſſe incōmutabile eē eſt: qd̓ ille ſolus ē. Eſt enim ē: ſicut bonum bonum eſt. Cogitate et videteqm̄ qͥcqͥd aliud laudatꝭ: ideo laudatis: qꝛbonū ē. Inſanit qͥ laudat qd̓ n̄ ē bonū. Silaudes īiquū eo ip̄o qd̓ iniquꝰ eſt: nōne ⁊tu iniquus eris? Si laudes furē eoip̄o qd̓fur eſt: nōne et tu ꝑticeps eris? Si laudasiuſtū in eoip̄o qd̓ iuſtꝰ eſt: nōne ⁊ tu habesinde ꝑtē laudādo? Nō enī laudares iuſtū:niſi amares: non amares: ſi nihil inde haberes. Si ergo qͥcqͥd aliud iō laudamꝰ qꝛbonū eſt: nulla tibi maior cauſa et melior⁊ firmior dari potuit qͣre laudas deum: niſi quia bonꝰ ē. Ergo laudate dn̄m qm̄ bonus eſt. Cxͣdiu dicamꝰ eiꝰ boītatē? Quiscorde ꝯcipiat vt ꝯplectat̉ qͣꝫ bonꝰ ſit dn̄s:Sed ad nos redeamꝰ et ī nobis illū agnoſcamꝰ: ⁊ in oꝑibus artificē laudemꝰ: qꝛ ipſū ꝯtēplari idonei nō ſumꝰ. Et ſi ꝯtēplariidonei aliqn̄ erimus: cum fuerit mūdatūcor nr̄m fide: vt poſtrēo gaudeat veritateNūc qm̄ ip̄e a nob̓ videri nō pōt: oꝑa eivideamꝰ: ne ſine eiꝰ laude remaneamus.Ergo dixi: laudate dn̄m qm̄ bonꝰ ē. Pſalite noī eius qm̄ᶠ ſuauisᶠ eſt. Forte fuAleſſet bonus: ⁊ ſuauis nō eēt: ſi tibi nō daret fnopoſſe guſtare. Talē aūt ſe p̄buit hoībꝰ: vtetiā panē de celo miſerit: et filiū ſuū eqͣlē qͥhoc eſt qd̓ ip̄e dederit hoīem faciendū: etꝓ hoībus occidēdū: vt ꝑ hoc qd̓ tu es: guſtes qd̓ nō es. Multū enī ad te erat guſtare ſuauitatem dei: qꝛ remota erat illa: et nimis alta: tu aūt nimis abiectꝰ et in imo iacens. In magna iſta ſeꝑatōe miſſus ē mediator. Nō poteras ad deū hō: deus factus eſt hō: vt qm̄ hō potes ad hoīeꝫ: quinō poſſes ad deū: ꝑ hoīeꝫ venires ad deū:et factꝰ ē mediator dei ⁊ hoīm: homo chri-

19 3

Alia lr̄a.ſuaue.rnon habet.