Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCXXXIIII

Pſalmusin ꝑadiſo: ſed vīceris ī ſtercore: Magnagratia dei. Sꝫ vn̄ hoc: niſi qꝛ ros hermōcōpluerat illā aīam: et dederat dn̄s ſuauitatem: vt terra noſtra daret fructū ſuū. Innoctibus extollite manꝰ veſtras in ſancta:et bn̄dicite dn̄m. Benedicatʸ te dn̄sex ſyon: fecit celū et terra. Plureshortat̉ vt benedicāt: ip̄e vnū benedicit:quia ex pluribꝰ vnū fecit: qꝛ bonū et iocū ē habitare fratres in vnū. Pluralis numerus fratres: ſed ſingularis habitare invnū. Ideo benedicat te dn̄s ex ſyon: fecit celū terrā. Nemo veſtrū dicat: ad me ꝑueniet iſta bn̄dictio. Putaſ qͥs ē quēbn̄dixit? Bn̄dicat te dn̄s ex ſyō. Unū benedixit: Eſto ī vno ꝑueīet ad te bn̄dictō. Explicit Tract. de psͣ. CXXXIIIQui eſt vltimus Canticū graduū. Incipit Tractatꝰ de psͣ. cxxxxiiſiſ Expoſitio pſalmi.v Alde nobis dulce eſſe debet: et dulce nobis eſſe gaudēduꝫ eſt: quo nospſalmus iſte cobortatur. Dicit enī:Audate nomē dn̄i: Cauſāqꝫipſā quare iuſtū ſit vt laudemꝰ no dn̄i: ꝯtinuo ſubiecit. Laudate ẜui dn̄m? Quid iuſtiꝰ: qͥd digniꝰ: qͥdgratius? Etenī ſi laudauerīt ſerui dn̄mſuꝑbi: ingrati: irreligioſi erūt. Et quid faciunt laudādo dn̄m: niſi vt ſeuerū ſētiātdn̄m. Neqꝫ enī ẜuꝰ ingratꝰ ſi dn̄m ſuū laudare noluerit: efficit vt ſeruꝰ ſit: Laudes: laudes: ſeruꝰ es. Sed ſi laudespitiabis: ſi laudes offendis. Bona eſtexhortatio vtilis. Un̄ magis ſatagere debemꝰ quēadmodū laudādus ſit deꝰ: qͣꝫ dubitare laudādū. Laudate ergo nomē dn̄i.Hortat̉ nos pſalmꝰ: hortat̉ nos ꝓpheta:hortatur nos ſpūs dei: hortatur poſtremonos ipſe dn̄s vt laudemꝰ dn̄m. enī laudibus noſtris ille creſcit: ſed nos. Deꝰ necmelior fit ſi laudaueris: nec deterior ſi vituꝑaueriſ: ſꝫ tu laudādo bonū melior eris:vituꝑādo deterior: bonꝰ aūt ille manet vteſt. Si enī ſeruos ſuos ip̄os bene de ſe merito: p̄dicatores verbi ſui: rectores eccl̓ieſue: veneratores noīs ſui: obtēꝑatoresdati ſui: id docet vt ī ꝯſcīa ſua habeāt dulcedinē bone vite ſue: ne corrūpātur laudibus: ne frangant̉ vituꝑatiōibꝰ hoīm: qͣꝫtomagis ip̄e incōmutabilis ſuꝑ oīa hec docet: non vtiqꝫ maior fit ſi laudaueris: necminor ſi vituꝑaueris. Sed qm̄ nobis expedit laudare dn̄m: miẜicorditer iubet vtlaudemꝰ: arrogāter. Audiamꝰ ergo

quid dic̄: Laudate nomē dn̄i: laudate ẜuidominum. Non aliquid incōgruū facitislaudando ſerui dominum. Et ſi ſemꝑ tantummodo ſerui eſſetis: deberetis laudaredn̄m: qͣꝫtomagis debetis laudare dn̄m ſerui: vt eſſe mereamini et filij. Sed qm̄ ſcriptū ē in alio pſalmo: Rectos decet laudatio. Et item alibi ſcriptū eſt: ē ſpecioſalaus in ore pctōris. Itēqꝫ alibi dicit̉: Sacrificiū landis glorificauit me: Et ibi viaeſt in oſtēdā illi ſalutare meū. ꝯſequēt̓:Pctōri aūt dixit deꝰ: vt qͥd tu enarras iuſticias meas: aſſumis teſtamētū meū peros tuū: tu aūt odiſti diſciplinā: et ꝓieciſtiſermones meos poſt te: Ne forte qͥſqͣꝫ: qm̄dictū eſt: laudate ſerui dn̄m: etiaꝫ ſi in domo iſta magna fuerit malꝰ ſeruꝰ: putet ſibiꝓdeſſe laudem dn̄i: continuo quales ſintqui laudare debeant dominū ſubiecit docet. Qui ſtatis in domo dn̄i: inatrijs domꝰ dei noſtri. Qui ſtatꝭ:qui ruitis. Illi aūt ſtare dicūt̉ qui in mandatis eiꝰ ꝑſeuerāt: qui ī fide ficta: et ſpefirma: caritate ſincera ſeruiūt deo et honorāt eccleſiā eiꝰ: et dāt offenſiōem male viuēdi eis venire volūt: in via lapides offenſiōis inueniūt̉. Ergo ſtatꝭ ī domo dn̄i laudate nomen dn̄i: Grati eſtotene foris erretꝭ. Quia ergo ſtatiſ: parū ne ēvobis vbi laudādus eſt qui vos erexit iacēteſ: fecit in domo ſua ſtare ip̄m agnoſcere ipſūqꝫ laudare. Paruū ne bn̄ficiūeſt qd̓ ſtamꝰ īdomo dn̄i: Hic interim ī hacꝑegrinatōe: ī hac domo qd̓ etiā ꝑegrīationis tabernaculū dr̄: qꝛ ſtamꝰ: nūqͥd paꝝgrati debemꝰ? Nōne cogitāduꝫ ē: qꝛ hicſtamꝰ? Nōne cogitandū ē: quid facti fuerimus: Nōne cogitādū ē nobis: vbi iacebamus collecti ſumꝰ? Nōne cogitādū eſtqꝛ oēs īpij dn̄m q̄rebāt: ip̄e illoſrētes q̄ſiuit: ip̄e inuētos excitauit: ip̄e excitatos vocauit: ip̄e vocatos ītroduxit: indomo ſua ſtare fec̄? Hec qͥſqꝫ cogitat: ingratꝰ ē oīo deſpicit ſe amore dn̄i ſui: a ſibi tanta p̄ſtita ſūt. Et qm̄ habet qͥdtātꝭ bn̄ficijs deo retribuat: qͥd ei reſtat: niſigratias agere repēdere? Ad ipſā gͣtiarūactōeꝫ ꝑtinet: calicē dn̄i acciꝑe et no eiꝰ īuocare. qͥd retribuat dn̄o ſeruus oībꝰ retribuit illi? Ergo ſtatis indomo dn̄i ī atrijs domus dei nr̄i? Laudate dn̄m: Quid dicturꝰ ſū qͣre laudetꝭ.Qm̄ benignꝰ dn̄s. Breuiter vno verbo explicata ē laus dn̄i dei nr̄i. Bonꝰ do

Alia lr̄a.t tibi

Alial̓ra.t quia bon