PſalmusCXXVII

Pſalmusuerit domū: inuanū laborauerūt edificātes eam. Et ne iſtā domū audiēdo paruūaliquid putares: Niſi dn̄s inquit cuſtodierit ciuitatē: inuanū laborauit qui cuſtoditeā. Illa eſt gͦ domꝰ que eſt ciuitas. Ipſa gͦhabet ianua tāqͣꝫ domꝰ: ⁊ habꝫ porta tāqͣꝫciuitas. Qui eſt gͦ ianua domꝰ: ipſe eſt porta ciuitatis. Ergo ſi chriſtus porta ciuitatis: ille nō erubeſcit qui in chriſto ſtat ⁊ ſicp̄dicat. Qui aūt ꝯtra chriſtū p̄dicat: clauditur cōtra illū porta. Qui ſunt iſti qui cōtra chriſtū predicāt? Qui negant: qꝛ miſſeſunt ſagitte de manu potentis: ⁊ ꝑuenerūtvſqꝫ in fines terre: et ipſa hereditas dn̄i: dequa dictum eſt: Poſtula a me et dabo tibigentes hereditatē tuā ⁊ poſſeſſionē tuā terminos terre. Predicatū eſt: auditū eſt anteqͣꝫ fieret: et iam factū nolunt agnoſcere.Qui diſputāt gͦ cōtra chriſtū: extra portāſunt: qꝛ ſuos honores querūt: non chriſti.Qui autē p̄dicat in porta: chriſti honoreꝫquerit nō ſuū: Et ideo qui p̄dicat in portadicit: Nolite in me p̄ſumere: nō enī per meſed per portā intrabitis. Illi aūt qui volūthoīes in ſeipſos p̄ſumere: nolūt eos intrare per porta: non mirū ſi claudit̉ cōtra illos porta: ⁊ ocioſi pulſent vt aperiat̉. Adeſtote gͦ animo frēs ꝓpter etiā craſtinū ſermonē ex noſtra pollicitatōe adiuuāte dn̄ovobis reddēdū ex euāgelio de colūba: Incuius noīe promiſimꝰ: in illiꝰ miſericordiareddemꝰ. Sꝫ vt poſſimꝰ eſſe idonei redditores: ne audaces fuerimus promiſſores:orate pro nobis.¶ Explicit tractatus de pſalmo. CXxvIIncipit tractatus de pſalmo. CXxvII¶ Prefatio.Icut dicit apl̓s fratres cariſſimi:Spiritualibꝰ ſpiritualia cōꝑamꝰ:Animalis autē homo nō ꝑcipit q̄ſunt ſpūs dei: Cauēdū eſt ne hoīes animales nō ꝑcipiētes que ſunt ſpūs dei: ſcādalizent̉ potius in hoc pſalmo qͣꝫ edificētur.Nam breuiter quāqͣꝫ eū cū cantaret̉ audiuimꝰ. Quia breuis eſt: curro eum nō tractans: ſꝫ legēs. Et videte ſi talia quiſqꝫ cōcupierit: pro magno a deo qualia cōtinetiſte pſalmꝰ: et forte nō qꝛ deſertus eſt ab illo: ſed qꝛ magis diligit̉ nō acceperit: videritqꝫ illa quē hic ſic audiuit eſſe p̄mia timētium deū: abūdare illis qui nō timēt deū:nutent greſſus illius et effundant̉ lapſu veſtigia eius: ⁊ dicat in corde ſuo ſine cauſaſe deū timuiſſe: qn̄ illa dona nō meruit que

CXXVIIꝓmiſit timentibꝰ ſe: inſuꝑ ⁊ illi acceperūt:qui eū nō ſolū nō timuerūt: ſꝫ etiā blaſphemauerūt. Uidete enī quid dicat.Expoſitio pſalmi.Eati omēs qui timet dn̄m:b qui ambulant in vijs eius. aLaboresᶠ fructuū tuoꝝ mā­ fiducabis: beatꝰ es ⁊ bene tibi erit. aAdhuc poſſumꝰ ⁊ hic qͣꝫuis animales beatitudinē futuri ſeculi cogitare. Sed videte aquid ſequat̉. ¶ Uxor tua ſicut vinea fyfertilis: in lateribus domus tue. a¶ Filij tui ſicutᶠ nouellatio oliuaꝝ:in circuitu menſe tue. ¶ Ecce ſic benedicetur homo: qui timet dn̄m.Quō? Ut ſit vxor eiꝰ tāqͣꝫ vinea fertilis inlateribꝰ domꝰ eiꝰ: ⁊ filij eiꝰ circūdēt in circuitu mēſā eiꝰ tanqͣꝫ oliuaꝝ nouellatio. Ergoꝑdiderūt mercedē ſuā: qui ꝓpter deū etiāvxores ducere noluerūt? Sꝫ ait qui noluitducere vxorē: Qualiter me deus bn̄dicetImmo v̓o aūt ſic te bn̄dicit: aut te nō bn̄dicit. Aperta dicta ſentētia eſt: Ecce ſic bn̄dicet̉ hō qui timet dn̄m. Quid hoc ſibi qͦvult frēs? Ne deſiderādo tꝑalē ⁊ terrenā felicitatē ꝑdamꝰ celeſtē: ꝓpheta tāqͣꝫ inuolucrū nobis cōſtituit. Inuolucrū hoc neſcioqͥd habet intus. Meminit aūt caritas vr̄acū ſuꝑiorē pſalmū vobis tractaremꝰ qͥ eſtante iſtuꝫ: incurriſſe nos in quēdā verſumobſcurū: vbi dictū ē: Sicut ſagitte in manū potētis: ſic filij excuſſoꝝ: et cū quereremus: qͥ ſint filij excuſſorū: viſuꝫ eſſe nobisſuggerēte quātū credimꝰ dn̄o: filios excuſſorum apl̓os eſſe dictos filios ꝓphetarū.Quare? Quia ꝓphete in enigmatibꝰ locuti ſūt ⁊ figuris rerū: tāqͣꝫ myſterioꝝ inuolucris cooperuerūt intellectū: Qui ītellectꝰꝓdire nō potuit ad hoīes: niſi inuolucra illa excuterent̉. Un̄ dicti ſunt illi filij excuſſorū: qui de ꝓphetis excuſſis ꝓfecerūt. Ergo et nos excutiamꝰ iſtū: ne per inuolucrafallamur: et tāgētes qd̓ intus eſt: ⁊ nō vidētes: dicamꝰ forte lignū ꝓ auro: aut teſtā ꝓargēto. Excutiamꝰ ſi videt̉ caritati veſtre:aderit dn̄s vt ꝓcedat qd̓ intus eſt: maxime frēs mei: qꝛ martyrū natalicia celebramuſ. Quāta mala paſſi ſūt martyres: quāta exitia: qͣꝫta tormēta: ſqualores carcerū:ſtricturas catenaꝝ: ſeuicias feraꝝ: ardorēflāmaꝝ: aculeoſ ꝯtumeliaꝝ. Iſta oīa paſſieſſent: niſi neſcio qͥd viderēt quo ſe tenderent qd̓ ad huiꝰ ſecl̓i felicitatē nō ꝑtineret:Turpe eſt autē vt natalicia martyrū cele-

Alia lr̄a.manuū tuarum quia.

Alia lr̄a.f vitis.fabnudās.fnouelle.