PſalmusCXXIIII
5cōmemoraui: Leuaui oculos meos in mōtes vn̄ veniet auxiliū mihi: ⁊ ne ibi remanoas: auxiliū meū inquit a dn̄o qui fecit celū⁊ terrā. Rurſus ſuſcipiūt mōtes pacē populo tuo. Cū dixit: ſuſcipient: oſtēdit aliūeſſe montē pacꝭ vn̄ illi ſuſcipiūt. Rurſus amōtibꝰ illūinās: vt dixit mox adiūxit: Illuminās tu mirabil̓r a mōtibꝰ eternis. Itē hͦloco cū dixiſſet: Mōtes in circuitu eiꝰ: netu rurſum remaneres in mōtibꝰ: ſtatim ſb̓iunxit. Et dominꝰ in circuituᶠ plebiſſue. Ut tua ſpes nō ſit in mōtibus: ſed inillo qui illuminat mōtes. Cū em̄ ille habitat in mōtibꝰ: id eſt in ſanctis: ipſe eſt in circuitu plebis ſue: ⁊ ip̄e murauit plebem ſuāmunimēto ſpirituali: ne moueatur in eternū. At vero de illis mōtibus malis quādoloquit̉ ſcriptura: nō eis addit dn̄m. Talesmontes iaꝫ ſepe diximus vobis: ſignificātmagnas quaſdā animas: ſed malas. Nōem̄ putetis fratres: quia potuerūt fieri hereſes ꝑ aliquas paruas animas. Nō fecerunt hereſes: niſi magni homines: ſed quātū magni: tantū mali mōtes. Nō em̄ montes erant tales qui ſuſciperēt paceꝫ: vt colles iuſticiam: ſed illi diſſenſionem ſuſceperunt a diabolo pr̄e ſuo. Mōtes ergo erāt.Ad tales montes caue ne fugias. Uenturi em̄ ſunt homines: ⁊ dicturi tibi: Magnꝰille vir ⁊ magnus ille homo: qualis fuit ille donatus: qualis eſt maximianus: ⁊ neſcis fotinꝰ qͣlis fuit: ⁊ ille arriꝰ qͣlis fuit. Omnes iſtos mōtes nominamꝰ: ſed naufragoſos. Uidetis quia lucet de illis aliqua flāma ſermonis: ⁊ aliquis de ipſis ignis accēditur. Si nauigatis in ligno ⁊ noctem patimini: id eſt caliginē huius vite: nō vos fallant: nec dirigatis illuc nauim: ibi ſunt ſaxa vbi naufragia magna fiūt. Cum ergo tibi laudati fuerint iſti mōtes: ⁊ ceperint tibiſuadere: vt venias ad ipſos montes quaſiad auxilium: ⁊ ibi requieſcas: reſpōde. Indomino cōfido: quomodo dicitis animemee: trāſmigra in montes ſicut paſſer? Bonum eſt eniꝫ tibi: vt ad illos montes leuesoculos vnde tibi auxiliuꝫ a domino ſit: vteuadas ſicut paſſer de muſcipula venantium: non tranſmigres in mōtes. Paſſer .n.inſtabilis res eſt: cito mouetur: cito volathinc ⁊ inde. Sꝫ tu confide in dn̄o: ⁊ eris ſicut mons ſyon: nō moueberis in eternum:⁊ non tranſmigraberis in montes ſicut paſſer. Nunquid ibi ſic nominauit mōtes: vtde domino diceret? Sed mōtes tales ama
CXXIIIIin quibus dn̄s eſt. Tunc aūt te amant ipſimōtes: ſi nō in illis ſpeꝫ poſueris. Uidetefratres qͣles ſūt mōtes dei. Nā inde ſic nominati ſunt in alio loco. Iuſticia tua ſicutmōtes dei. Nō iuſticia ipſorū: ſed iuſticiatua. Audi talē montē Apl̓m: Ut inueniarin illo inquit: nō habēs iuſticiā meā q̄ ex lege eſt: ſed eā que eſt ꝑ fidē chriſti. Illi autēqui ꝑ iuſticiā ſuā motes eſſe voluerunt: ſic̄iudei quidā vel phariſei pͥncipes eorū: ſicrep̄hēdūtur: Ignorātes em̄ dei iuſticiā: etſuā volentes cōſtituere: iuſticie dei nō ſuntſubiecti. Qui aūt ſubiecti ſunt: ſic ſunt altivt hūiles ſint. Et qꝛ magni ſunt mōtes dicūt̉: Quia v̓o ſubiecti ſūt deo: valles ſūt:⁊ quia habent capacitatē pietatis ſuſcipiunt abundantiā pacis: ⁊ inundationē trāſmittunt ad colles. Modo tn̄ tu vide quoſmōtes amēs. Si vis amari a bonis montibus: noli ſpem ponere: nec in bonis montibus. Nā qualis mōs erat Paulus? Qn̄inuenit̉ talis? De magnitudine loquimurhominū: Tāte gratie quiſqͣꝫ pōt facile inueniri? Et tn̄ timebat ne paſſer ille ī illo poneret ſpem. Et quid ait? Nūquid Paulusꝓ vobiſ crucifix eſt? Sed leuate oculos inmōtes vnde auxiliū veniat vobis: qꝛ egoplātaui: Apollo rigauit: ſed auxiliū veſtrūa dn̄o qui fecit celum ⁊ terram: qꝛ deus incrementū dedit. Ergo montes in circuitueius. Sed quō mōtes in circuitu eiꝰ: ⁊ dn̄sin circuitu plebis ſue? Ex hocˣ ⁊ vſqꝫ in 1ſeculū. Si gͦ mōtes in circuitu eiꝰ: ⁊ dn̄s īin circuitu plebis ſue: ꝯſtringit dn̄s plebēſuā in vnū vinculū caritatꝭ ⁊ pacis: vt quiconfidunt in domino ſicut mōs ſyon nonmouebant̉ in eternū: Et hͦ eſt ex hoc ⁊ vſqꝫin ſeculū. ¶ Quoniā non derelinq̄tvirgā peccatorū ſuꝑ ſorte iuſtoruꝫvt nō extendat iuſti ad iniquitateꝫmanus ſuas. Mō quidē iuſti aliquātūlaborāt: ⁊ mō aliqn̄ iniuſti dn̄antur iuſtis.Quibꝰ modis? Aliqn̄ īiuſti ꝑueniūt ad honores ſeculi: cuꝫ ꝑuenerint ⁊ facti fuerint:vel iudices: vel reges: qꝛ hoc facit deꝰ ꝓpt̓diſciplinā plebis ſue: ꝓpter diſciplinā populi ſui: nō pōt fieri: niſi vt exhibeatur illishonor debitꝰ poteſtati. Ordinauit em̄ ſicdeꝰ eccleſiam ſuā: vt omnis poteſtas ordinata in ſeculo habeat honorē: ⁊ aliquādoa melioribus. Sed (exempli gratia) vnārem dico: hinc cōijcite gradus omniū poteſtatū. Prima ⁊ quotidiana poteſtas hominis in hominē: dn̄i eſt in ſeruuꝫ. Prope
Alia lr̄a.f nūc.
Alia lr̄a.f. Quia.frelinquet.f domiunus.