PſalmusCXVIII

Pſalmuslia: nec animas aggrauabūt: ſi diligent̉ cōſideremus: non eis nos: ſꝫ ip̄a nobis potiadherebūt: nos aūt deo. Und̓ alteriˢ pſalmi verba illa ſunt: Mihi autem adhereredeo bonum eſt: vt viuāt corpora ex nobisadherēdo nob̓: nos aūt viuamus ex deo:quia nobis adherere deo bonum eſt. Adheſio quippe iſta de qua dictum ē: adheſitpauimento aīma mea: non coniūctiōe carnis ⁊ anime: qͣꝫuis ⁊ ip̄am quidam intellexerint: ſed carnalem magis anime affectuꝫquo caro cōcupiſcit aduerſus ſpūm: ſignificare mihi vid̓r. Quod ſi recte accipitur:ꝓfecto qui dicit: Adheſit pauimēto aīmamea: viuifica me ẜm verbum tuuꝫ: non idorat vt de corpore mortis huius: morte ipſius corporis interueniēte ſoluat̉: qd̓ diesvltimus vite huius: qͥ propter eius breuitateꝫ nō poteſt eſſe diuturnus quādoqꝫ futurus eſt: ſed vt cōcupiſcentia q̄ concupiſcitur aduerſus ſpūm magis magiſqꝫ minuatur: ⁊ concupiſcētia qua cōcupiſcit̉ aduerſus carnē magis ac magis augeat̉: donec iſta conſūmat̉ in nobis: ⁊ illa conſummetur ꝑ ſpūmſanctum qui datus ē nobis.Bene autē non ait: viuifica me ẜm meritūmeum: ſꝫ ait: ẜm verbum tuū. Qd̓ quid eſtaliud: niſi ẜm promiſſum tuū? Filius ꝓmiſſionis vult eſſe nō filiꝰ elatiōis: vt ẜm gratiam firma ſit promiſſio omni ſemini. Hocenim verbū promiſſionis in Iſaac vocabitur tibi ſemen: hoc eſt nō qui filij carnis hifilij dei: ſed filij ꝓmiſſionis deputant̉ in ſemine. Nam qͥd erat ip̄e ꝑ ſeip̄m in eo qd̓ ſequitur: confitet̉. ¶ Uias meas enunciaui: ⁊ exaudiſti me. Nonnulli qͥdeꝫcodices habēt: vias tuas: ſed plures ⁊ maxime greci vias meas: hoc eſt malas. Naꝫhoc mihi vid̓r dicere: Peccata mea cōſeſſus ſum: ⁊ exaudiſti me: hoc eſt vt dimitteres ea. Doce me iuſtificatōes tuas.Confeſſus ſum vias meas: deleſti eas: doce me tuas. Sic doce me vt agaꝫ: nō vt tātūmodo ſciam qͥd agere debea. Sicut enidictum eſt de dn̄o ꝙ nō nouerat peccatū:⁊ intelligit̉ nō fecerat: ſic ⁊ iuſticiā ille veredicendus ē noſſe qͥ facit. Proficiētis hecoratio ē. Naꝫ vtiqꝫ ſi omnino non faceret:ꝓfecto illa ſuꝑiora nō diceret: Seruus autem tuus exercebat̉ in tuis iuſtificatiōibꝰ.Nō gͦ in qͥbꝰ exercebat̉ has vult a dn̄o diſcere: ſꝫ ab iſtis ad alias ꝓficiēdo: velut creſcēdo deſiderat ꝑuenire. Deniqꝫ adiūgit⁊ dicit ¶ Uiam iuſtificationū tuarū

inſinua mihi. Uel vt nonnulli codiceshabēt: inſtrue me: quod exp̄ſſius de grece dicitur: fac me intelligere. Et exercebor in mirabilibus tuis. Ip̄as iuſtificatiōes ampliores: quas ꝓficiēdo cupitapprehendere: mirabilia dei vocat. Suntgͦ quedam dei iuſtificatiōes ita mirabileſ:vt humana infirmitas ab eis qui exꝑti nōſunt: nō ad eas poſſe ꝑuenire credat̉. Un̄laborās iſte ⁊ earū difficultate quodāmodo fatigatus adiungit. ¶ Dormitauitanima mea: inquit: pre tedio: confirma me in verbis tuis. Quid eſt dormitauit: niſi a ſpe refriguit: qua ſe apprehenſuram eſſe crediderat? Sed confirmame inquit in v̓bis tuis: ne ab eis quoqꝫ adquas ꝑueniſſe me iam ſentio decidam dormitando. Confirma itaqꝫ me in eis verbistuis: que iaꝫ teneo: que iaꝫ facio: vt ex eisad alia poſſim ꝓficiēdo ꝑuenire. Et quidimpedit in via iuſtificationum dei ſic ambulare: vt hō facile poſſit ad illa etiā mirabilia ꝑuenire. Quid putamꝰ niſi quod a ſeamoueri in conſequentibus rogat dicens.¶ Uiam iniquitatis amoue a meEt quia lex factorū ſubintrauit: vt abūda­ 1ret delictuꝫ: Sequit̉ ⁊ dicit. Etᶠ lege tuamiſerere mei. Qua lege: niſi lege fideiAudi apl̓m. Ubi ē gloriatio tua? Excluſaē. Per quam legem? Factorū? Non: Sedꝑ legem fidei. Hec eſt lex fidei qua credinius ⁊ oramus ꝑ gratiaꝫ nobis donari: vtfaciamus quod ꝑ noſmetip̄os implere nōpoſſumus: ne ignorantes dei iuſticiā ⁊ noſtram volentes cōſtituere: iuſticie dei nonſimus ſubiecti. In lege itaqꝫ factorum eſtdei iubentis iuſticia: in lege autē fidei ſubuenientis miſericordia. Cum autem dixiſſet: Et lege tua miſerere mei: de beneficijseius que iam conſecutus eſt: quodāmodoſi dici poteſt preſcribit: vt impetret ceteraque nondum eſt conſecutus. Ait enim.¶ Uiam veritatiſ elegi: iudicia tuano ſum oblitus. ¶ Adheſi teſtimonijs tuis domine: noli me confundere. Uiam veritatis elegi vbi currereꝫ:iudicia tua non ſum oblitus vt currerem:Adheſi teſtimonijs tuis: cū currerē: domine noli me cōfūdere: Quo curro pertēdā:qͣ tendo ꝑueniā. Nō enī volētis neqꝫ currentis: ſed miſerētis eſt dei. Deniqꝫ ſequitur. ¶ Uiam mandatorum tuoruꝫcucurri: cum dilataſti cor meum.Non currerem: niſi dilataſſes cor meum

j0 4

Alia lr̄afde