PſalmusCXVIII

Prorſus iſto verſu exponit̉ quemadmodum dictum ſit: Uiaꝫ veritatis elegi: iudicia tua non ſuꝫ oblitꝰ: Adheſi teſtimonijstuis. Curſus ē quippe iſte vie mandatorūdei: ⁊ potius eius beneficia: qͣꝫ ſua meritadn̄o allegat. Tanqͣꝫ diceret ei. Quō iſtaꝫviā cucurriſti eligēdo: ⁊ dei iudicia nō obliuiſcendo: ⁊ eiꝰ teſtimonijs adherendoAn ꝑ teip̄m iſta potuiſti? Non: ait: Quidgͦ? Uiam mandatorum tuorū (inquit) cucurri: cum dilataſti cor meū. Non gͦ ꝑ proprium: ⁊ quaſi nullius tue opus indignuꝫarbitriū meum: ſed cū dilataſti cor meum.Cordis dilatatio: iuſticie ē delectatō. Hocmunus eſt dei: vt in p̄ceptis eius: nō timore pene anguſtemur: ſꝫ dilectione ⁊ delectatione iuſticie dilatemur. Hanc enī nob̓ ꝓmittit latitudinem dicēs: Habitabo in eis⁊ deambulabo. Ꝙͣ enī latuꝫ eſt vbi deambulat deus. In hanc latitudinem diffūditur caritas in cordibus noſtris ꝑ ſpūmſanctum qͥ datus eſt nobis. Unde etiā dictuꝫeſt: Et in plateis tuis diſcurrent aque tue.Platea quippe de verbo greco a latitudīenomen accepit: qͦniā grece πλαύν dicūlatum. He ſunt enī aque: de qͥbꝰ dn̄s clamat: dicēs. Si quis ſutit veīat ad me: quicredit in me flumina aque viue fluēt de vētre eius. Et exponens euangeliſta qͥd dixerit. Hoc aūt inquit dicebat de ſpiritu quēaccepturi erant credētes in eum. Ml̓ta dici poſſent de iſta cordis latitudine: ſꝫ huiuſẜmonis iam cōtradicit̉ longitudine.¶ Explicit ſermo decimus. Incipit ẜmovndecimus de verſu pſalmi: Legem ponemihi dn̄e viā iuſtificationū tuarum.N pſalmo iſto magno ſequit̉ qd̓ nobis adiuuante domīo cōſiderandūatqꝫ tractandū eſt. ¶ Legem pone mihi domine viam iuſtificationum tuarū: ⁊ exquiram eam ſemꝑ.Apoſtolus dicit: Iuſto nō ē lex poſita: iniuſtis aūt ⁊ nō ſubditis: ⁊ cetera q̄ ibi ꝯcludens ait. Et ſi qͥd aliud ſane doctrīe aduerſatur: que eſt ẜm euāgeliū glorie beati dei:qd̓ creditū eſt mihi. Nūqͥd gͦ talis erat iſtequi dicit: Legem p̄dne mihi dn̄e: qualibuſbeatus Paulus dicit poſitā legeꝫ? Abſit.Si enī talis eſſet: nō ſuperius dixiſſet: Uiāmandatorū tuorū cucurri: cum dilatarescor meū. Quid ē gͦ ꝙ orat: vt ſibi lex a domino ponat̉: ſi non ponit̉ iuſto? An eo mōnō ponit̉ iuſto quō poſita eſt ppl̓o ꝯtumaciin tabul̓ lapideis: non in tabul̓ cordis car-

nalibꝰ ẜm teſtamētū vetꝰ ex mōte ſyna: qd̓in ẜuitute generat: nō ẜm teſtamētū nouū:De quo ſcriptū eſt ꝑ Hieremiā ꝓphetaꝫ.Ecce dies veniūt dicit dn̄s: ⁊ ꝯſummabodomui iſrl̓ ⁊ domui iuda teſtamētū nouū:non ẜm teſtamētuꝫ qd̓ diſpoſui pr̄ibus eorum in die qua apprehēdi manū eoruꝫ: cūeducerē eos de terra egypti: qm̄ ip̄i non ꝑmanſerūt in teſtamento meo: ⁊ ego neglexieos dicit dn̄s: qm̄ hoc ē teſtamētū qd̓ conſtituā domui iſrl̓: Poſt dies illos dic̄ dn̄sdabo leges meas in mētibꝰ eoꝝ: ⁊ ī cordibꝰ eorū ſcribam eas? Ecce quo voluit iſtālegē ſibi poni a dn̄o: nō ſicut īiuſtꝭ ⁊ nō ſb̓ditis ad vetꝰ teſtamentū ꝑtinētibꝰ poſita ēin tabul̓ lapideis: ſꝫ ſicut ſanctis filijs libere: hͦ eſt ſuꝑne hierl̓m: filijs ꝓmiſſiōis: filijshereditatis eterne: ſanctoſpū tanqͣꝫ digitodei in mente dat̉ ⁊ in cordibus ſcribit̉: nonquā memoria teneāt ⁊ vita negligāt: ſꝫ quāſciant intelligēdo: faciāt diligēdo in latitudine amoris: nō in timoris anguſtijs. Nāqͥ timore pene: nō amore iuſticie opꝰ legisfac: ꝓfecto īuitꝰ facit. Qd̓ aūt inuitꝰ facit:ſi poſſet fieri mallet vtiqꝫ nō iuberi: ac ꝑ ſꝫlegis quā vellet nō eſſe non ē amicus: ſꝫ potius inimicus: nec mundat̉ oꝑe: qͥ immundus eſt cogitatiōe. Tal̓ non pōt dicere qd̓iſte dixit in ſuꝑioribꝰ v̓ſibus: Uiā mādatorum tuorū cucurri: cū dilataſti cor meum:qꝛ illa dilatatio caritatē ſignificat: que ẜmapl̓m legis ē plenitudo. Cur gͦ iſte adhucpoſcit ſibi legē poni: que vtiqͣꝫ ſi nō ei poſita fuiſſet: nō viam mādatorū dei in cordislatitudine cucurriſſet? Sꝫ qꝛ ꝓficiēs loquitur: ⁊ dei donū nouit eſſe qd̓ ꝓficit: qͥd alid̓petit cum ſibi legē poni petit: niſi vt in eamagis magiſqꝫ ꝓficiat? Quemadmodū ſipoculū plenū teneas: ⁊ ſitienti dare incipias: ⁊ haurit bibēdo: ⁊ poſcit deſiderādo.Quibꝰ aūt iniuſtis ⁊ nō ſubditis lex in lapideis tabul̓ ponit̉: p̄uaricatiōis reos nonꝓmiſſionis efficit filios. Sꝫ ⁊ ille qͥ eiꝰ meminit: nec eaꝫ diligit eo mō reus eſt: qꝛ memoria eius lapis illi eſt quodāmodo ſcriptus: non quo adornetur: ſed quo prematur: pondus oneris: non titulus honoris.Hanc autem legem iſte viam iuſtificationum dei vocauit: nec alia via eſt mandatorum eius: quaꝫ ſe cucurriſſe iam dixeratcum dilatatum eſt cor eius. Ergo ⁊ cucurrit: ⁊ currit donec perueniat ad palmā ſuꝑne vocationis dei. Deniqꝫ cum dixiſſet:Legē pone mihi dn̄e viam iuſtificationuꝫ