PſalmusCXII

PſalmusOſtis fratres ⁊ ſepiſſime audiſtisin euāgelio dominū dicere: Sininte pueros venire ad me: talium eſtem̄ regnū celoꝝ: Et iteꝝ: Si quis nō receperit regnū dei ſicut puer: nō in trabit in illud ⁊ multis alijs locis dominus deꝰ noſter ſingulare humilitatis exemplū: ſuperbiā veteris hominis ad innouandā humiliter vitam ſimilitudine puerilis etatis accuſat. Quapropter cariſſimi cū cātare audis in pſalmis: laudate pueri dn̄m: ne arbitremini ad vos iſtam exhortationē nonꝑtinere: qꝛ iam corporis puericiā ſuꝑgreſſi: vel iuuenili decore vireſcitis: vel ſenilihonore caneſcitis. Omnibꝰ em̄ vobis dicit Apl̓s: Nolite effici pueri ſenſibus: ſedmalicia paruuli eſtote: vt mētibus ꝑfecti ſitis. Qua malicia maxime niſi ſuꝑbia? Ipſa em̄ de vana granditate p̄ſumens nō ſinit hoīem ambulare ꝑ artam viā: ⁊ intrareꝑ anguſtā portā. Pueri aūt facile intrantꝑ anguſtā portā: ⁊ ideo nēo niſi vt puer intrat in regnū celorū. Quid aūt ſuꝑbie malicia deterius que p̄poſitū nō vult haberenec deū? Nā ſcriptū eſt: Initiū ſuꝑbie hominis apoſtatare a deo. Hanc ſe aduerſus p̄cepta diuina tumidis ceruicibus erigentē ⁊ ſuaui iugo dn̄i reſiſtenteꝫ: deijcite:frāgite: cōminuite atqꝫ cōſumite. Et¶ Expoſitio pſalmi.Audatē pueri dominū: laudate nomē dn̄i. Illa em̄ ꝓſtrata ⁊ extincta: Ex ore infantiū ⁊ lacͣtentiū ꝑficitur laus: illa oppreſſa atqꝫ deleta: Qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. Nō cantātiſta qui ſe magnos putāt: nō cantant iſta qͥcognoſcētes deū: nō ſicut deū glorificauerūt: aut gratias egerūt: Se laudāt illi nondeū: Nō em̄ pueri ſūt: nomē ſuū potius p̄dicare volunt: ⁊ nō laudāt nomē dn̄i. Itaqꝫ euanuerūt in cogitatiōibꝰ ſuis: ⁊ obſcuratū eſt inſipiens cor eoꝝ: ⁊ dicētes ſe eſſeſapiētes: ſtulti facti ſunt. Uoluerunt latiſſime nomē ſuū ⁊ altiſſime diffamari: cito ipſi in anguſtias tranſituri. Deū decet: dn̄mnoſtrū decet: ⁊ ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ p̄dicari. Semper gͦ p̄dicetur. ¶ Sit nomē dn̄i benedictū ex hoc ⁊ vſqꝫ in ſeculū. Ubiqꝫpredicetur. ¶ A ſolis ortū vſqꝫ ad oc3caſum: laudate nomē dn̄i. Querate. ex me aliqͥs pueroꝝ ſanctoꝝ laudantiū nomē dn̄i: ⁊ dicat mihi: Ecce vſqꝫ in ſeculuꝫaccipio vſqꝫ ineternū. Cur aūt ex hͦ: ⁊ nonante hoc: ⁊ ante oīa ſecula ſit nomē dn̄i be

nedictū? Reſpondebo ꝑuulo qui nō ꝯtumacit̉ q̄rit. Uobis dicit̉ pueri dn̄ici vobisdicitur: Laudate nomē domini: ſit nomendn̄i benedictū. Sit a vobis nomē dn̄i bn̄dictū: ex hoc vtiqꝫ ex quo vobis dicit̉: Incipitis eniꝫ laudare: ſed ſine fine laudate.Ex hoc ergo ⁊ vſqꝫ in ſeculū ſine fine laudate. Ne dicatis: incipimus quidē laudare dn̄m: qꝛ pueri ſumus: ſed cuꝫ creuerimꝰmagniqꝫ fuerimꝰ noſip̄os laudabimꝰ. Nōſic pueri: nō ſic: Propterea dic̄ dn̄s ꝑ Eſaiam: Ego ſum ⁊ vſqꝫ dū ſeneſcatis ego ſū:Ille ſꝑ laudādus eſt qui eſt. Laudate pueri dn̄m ex hͦ. Laudate ſenes ⁊ vſqꝫ ī ſeculū:qꝛ ſenectus vr̄a albeſcet quidē canis ſapientie: ſed non carnis vetuſtate marceſcet.Aut qm̄ hoc loco hūilitatē potius videt̉ ſignificare puericia: cui ꝯͣria eſt vana ⁊ falſaſuꝑbie magnitudo: ⁊ iō dn̄m nō niſi puerilaudāt: qꝛ ſuꝑbi eū laudare nō norūt. Sitſenectus vr̄a puerilis: ſit puericia ſenilis:id eſt vt nec ſapīa vr̄a ſit cū ſuꝑbia: nec humilitas ſine ſapiētia: vt laudetis dn̄m ex hͦ⁊ vſqꝫ in ſeculū. Quacunqꝫ aūt in ꝑuulisſctīs eccl̓ia chriſti diffundit̉: Laudate nomē dn̄i: hoc ē em̄: A ſol̓ ortu vſqꝫ ad occaſū: laudate nomē dn̄i. ¶ Excelſus ſuꝑoēs gētes dn̄ſ: Gēteſ hoīes ſūt. Quidmirū ſi ſuꝑ hoīes excelſus eſt dn̄s? Illi ſuꝑſe excelſos qͦs colūt oculis vidēt in celo fulgere ſolē: ⁊ lunā: ⁊ ſtellas: cui creature ſeruiūt deſerētes creatorē dn̄m. Et nō ſolū ex ꝓcelſus ſuꝑ oēs gentes dn̄s: verū etiāᶠ Super celos glīa eiꝰ. Celi ſupͣ ſe ſuſcipiūteū: ⁊ hūiles eū ſecum habēt ꝯſtituti carneinfra celū: qͥ ꝓ illo nō colūt celū. ¶ Quisem̄: ſicut dn̄s deꝰ noſter qͥ in altꝭ habitat: ⁊ huilia reſpicit: Quiſqͣꝫ putaret qd̓ in altis celis habitet: vn̄ hūilia terrena reſpiciat. Sed hūilia reſpicit In celo⁊ in terra: In quibus gͦ altis habitat vn̄humilia reſpiciat in celo ⁊ in terra? An inquibꝰ altis habitat etiā ipſa humilia reſpicit? Sic em̄ exaltat hūiles: vt nō faciat ſuꝑbos. Itaqꝫ ⁊ in altis habitat qͦs exaltat: facitqꝫ ſibi eos celū: hͦ eſt ſedē ſuam: ⁊ eos tn̄nō ſuꝑbos: ſꝫ ſꝑ ſubditos. Intuēdo etiā inip̄o celo hūilia reſpicit in quibꝰ excelſis habitat. Spūſ em̄ ꝑ Eſaiā ita loquit̉: Hec dicit altiſſimꝰ in excelſis habitāſ in eternū nomē eius dn̄s altiſſimꝰ in ſanctis requiē habēs. Expoſuit qͥd dixerit in excelſis habitās. Hoc em̄ pleniꝰ elocutꝰ: in ſanctis inqͥtrequiē habēs. Sꝫ qͥ ſunt ſancti: niſi hūiles

Alia lr̄aflaudabile.

Alla lra.Et.