ProiſusCXI

Uſilipreſto ſūt trāſeunt: ⁊ cū ad finem venerintaque guttā ex digiio ſtillantē deſiderās ardes lingua clamauit. ¶ Exortū eſt in tenebris lume rectisᶠ corde: Meritodirigūt cor in deum ſuū: merito ambulantrecti cū deo ſuo: p̄ponentes eiꝰ voluntateꝫſibi: neqꝫ de ſua quicqͣꝫ ſuꝑbe p̄ſumentes.Meminerunt em̄ fuiſſe ſe aliqn̄ tenebras:nūc aūt lucē in dn̄o. Miſericors ⁊ miſerator ⁊ iuſtꝰ dn̄sʸ deꝰ. Delectat qd̓miſericors ⁊ miſerator: ſꝫ terret fortaſſe qd̓iuſtus dn̄s deꝰ. Nulla deſꝑatōe formidesbeate vir qͥ times dn̄m: ⁊ in mādatis eiusvoleſnimis. Eſto ſuauis: miſerere ⁊ cōmoda. Ita em̄ iuſtꝰ eſt dn̄s deꝰ: vt iudiciū illiſine miſcd̓ia faciat qͥ nō fecit miſericordiā.¶ Suauis: aūt: vir qͥ miſeret̉ ⁊ comodat: Nō em̄ eū euomet deꝰ ex ore ſuotāqͣꝫ inſuauē. Dimittite inqͥt ⁊ dimittet̉ vobis: date ⁊ dabit̉ vobis. In eo qd̓ dimittisvt dimittatur tibi miſererꝭ: in eo qd̓ das vtdet̉ tibi cōmodas. Ꝙͣuis em̄ generali nomine oīs miſcd̓ia dicat̉ qua miſero ſubuenit̉: intereſt tn̄ vbi nō īpendis nec ſūptū pecunie: nec corꝑalis laboris induſtriā: ſꝫ ignoſcēdo qd̓ in te qͥſqꝫ peccauit: ⁊ tuoꝝ gratis cōparas veniā pctōꝝ. Hec duo benignitatꝭ officia ignoſcendoꝝ pctōꝝ: ⁊ bn̄ficiorū erogandoꝝ: ſicut in euāgelio qd̓ cōmemorauimus: Dimittite ⁊ dimittet̉ vobis:date ⁊ dabit̉ vobis: ſic in iſto v̓ſu arbitroreſſe diſtincta. Suauis vir qͥ miſeretur ⁊ cōmodat. Nec pigri ſimus ad hͦ fratres: gloriā q̄rit qͥ deſiderat vindicari ſe. Sed attēde qd̓ ſcriptū eſt: Melior ē qͥ vincit iraꝫ qͣꝫqui capit ciuitatē. Diuitias q̄rit qͥ nō vultdare pauꝑibus. Attēde qd̓ ſcriptū ē: Habebis theſaurū in celo. Nō gͦ eris inglorioſus in ignoſcendo: qꝛ de ira victa laudabiliꝰ triūphat̉: nō egenus tribuendo: qꝛ theſaurꝰ celeſtis certius poſſidet̉. Hūc verſūꝑturiebat ille ſuꝑior: gloria ⁊ diuitie in domo eius. Qui hec itaqꝫ facit. Diſpoſujit ſermōes ſuos in iudicio: Facta ipſa ſermones ſunt quibꝰ in iudicio defendet̉qd̓ ei nō erit ſine miſcd̓ia: qꝛ ⁊ ipſe fecit mi3ſericordiā. Qm̄ ineternū nō cōmoj.uebit̉. ¶ In memoria eterna eritiuſtus: In memoria eterna erit iuſtus: qꝛad dexterā ſegregatꝰ audiet: Uenite benedicti patrꝭ mei ꝑcipite regnū qd̓ vobis paratū eſt ab origine mūdi. Neqꝫ em̄ aliqͣ illic eoꝝ: niſi oꝑa miſcd̓ie cōmemorant̉. Audiēt gͦ venite bn̄dicti patris mei: qꝛ genera

tio rectoꝝ benedicet̉. Sic in memoria eter­ 7finaͣ erit iuſtꝰ. Et abᶠ auditu malo nōtimebit: Quod dic̄: audiēt hi qͥ a ſiniſtrofeinerūt: Ite in ignem eternum: qui p̄paratuseſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Itaqꝫ hic nō ſuaq̄rit: ſed que Ieſu chriſti. Labores patientiſſime tolerat: promiſſa fidenter expectat.¶Paratu ē cor eius ſꝑare in dn̄o:Neqꝫ vllis tēptationibꝰ frangit̉. Confir2matū eſt cor eiuſ: nō commouebit̉donecᶠ videat ſuper limicos ſuos.ftInimici eiꝰ hic videre bona volucr̄t: Et cūeis inuiſibilia promitterent̉ dicebāt: Quison̄dit nobis bona? Confirmetur ergo cornoſtrū: nec cōmoueamur donec videamſuꝑ inimicos nr̄os. Illi em̄ volunt viderebona hoīm in terra moriētiū: nos credimꝰvidere bona dn̄i in terra viuentium. Sedmagnū eſt confirmatū habere cor ⁊ nō cōmoueri: cū illi gaudent qui amāt qd̓ vidēt:⁊ inſultāt ei qui quod nō videt ſperat: Etnō cōmouebitur donec videat: ⁊ ip̄e nō deorſum qd̓ inimici eiꝰ: ſed ſurſum ſuꝑ inimicos ſuos: qd̓ oculus nō vidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcēdit que p̄parauitdeus diligentibꝰ eū. Quanti valet hoc qd̓nō videt̉ ⁊ emitur? Tanti qͣntū qͥſqꝫ hr̄e potuerit. Propt̓ hoc ⁊ ille. ¶ Sparſit de3dit pauꝑibus: Nō videbat̉ ⁊ emebat:ſed ille theſaurū ſeruabat in celo: qͥ eſurire⁊ ſitire in pauꝑibus dignabat̉ in terra. Nōmirū eſt igit̉: ſi Iuſticia eius manet inſcl̓m ſeculi: Cuſtode illo qui ꝯdidit ſcl̓a.Cornu eiꝰ exaltabit̉ in gl̓ia. Cuiꝰ humilitas a ſuꝑbis ꝯtēnebat̉. ¶ Pͣctor videbit ⁊ iraſcet̉: Sera illa ſcꝫ atqꝫ infructuoſa penitētia. Nā iraſcet̉: cui magis qͣꝫſibi cū dicet: Quid nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia: ⁊ diuitiaꝝ iactātia qͥd ꝯtulit nobiſ? Uidēs cornū ei exaltari in gl̓ia: qͥ ſparſit dedit pauperibꝰ. Dentibꝰ ſuisᶠ fredet ⁊ tabe-ſcet: Quia illic erit ploratꝰ ⁊ ſtridor dētiū.Nō em̄ frēdet ⁊ vireſcet: ſic̄ fieret ſi opportuno eū tꝑe peniteret: ſed tūc penitebit cūdeſideriū pctōꝝ peribit. Nullo ſuccedente ſolacio: peribit deſideriū pctōꝝ:Cū tranſient oīa tanqͣꝫ vmbra: cū feno areſcente flos decidet: Uerbū aūt dn̄i manetin eternū. Sicut falſorū beatoruꝫ vanitatederiſum eſt: ſic eorundē veroꝝ miſeroꝝ ꝑditione ſuꝑridebit.Explicit Tract̉. de psͣ. CxI.Incipit Tract̓. de psͣ. CxII.¶ Prefatio.

8 2

Alia lr̄a.ocundus

Alia lr̄a.nō habet

Allalſr̄adiſponet

Alia lr̄a.nō habet.

Alia lr̄a.t quia.

Alia lr̄af nō habet.fauditionema

Alia lr̄a.t diſperſit.

Alia lr̄a.f fremet.

Alia lr̄a.f deſpiciat.f nō habet.