FſalmusCXII

I1qͥ pueri laudāt dn̄m? Itaqꝫ adiūgit ⁊ puſillanimis dās magnanimitatē: ⁊ dās vitā qͥin hūilitate cordis ſt̓. In qͥbꝰ ſctīſ reqͥeꝫ hꝫhis puſillanis dat magnanitatē. Das vtiqꝫ magnanimitatē excelſos fac̄: ī qͥbꝰ reqͥcꝫhabēſ in excelſis habitat. Sꝫ qꝛ puſillanisdat magnanimitatē: eadē excelſa ī qͥbꝰ habitat hūilia reſpicit. Sꝫ hūilia inqͥt reſpicitin celo ⁊ in terra. Excitauit nos etiā q̄rere:vtrū eadē in celo q̄ in terra: an alia in celoalia in terra hūilia reſpiciat dn̄s deꝰ noſter.Si em̄ eadē video quēadmodū hoc intelligā ẜm Apl̓m dicentē: In carne ābulāteſnō ẜm carnē militamus. Arma em̄ militienoſtre nō carnalia: ſed potētia deo. Un̄ gͦpotētia: niſi qꝛ ſpiritualia? Cū itaqꝫ Apl̓s⁊ in carne ambulet: ⁊ ſpūaliter militet: nonmirū ſi hūilitas eiꝰ ⁊ in celo reſpicit̉ ꝓpterſpiritus libertatem: ⁊ in terra propter corporis ſeruitutē. Ideꝫ qͥppe alio loco dicit:Nr̄a em̄ ꝯuerſatio in celis eſt. Ipſe itē dicit: optimū ſibi eſſe diſſolui: ⁊ eſſe cū chriſto: manere aūt in carne neceſſariū inquitꝓpter vos. Proinde qͥſquis intelligit ⁊ cōuerſationē apl̓i in celis: ⁊ in carne manſionē in terris: ſil̓ oportet intelligat dn̄m deuꝫnoſtrū in excelſis ſanctꝭ habitantē: quēadmodū tn̄ eoſdē ſctōs hūiles ſibi ⁊ ī celo reſpiciat: qm̄ q̄ ſurſum ſūt ſapiūt qͥ ſpe reſurrexer̄t cū chriſto: ⁊ in terra: qm̄ nōdū ſoluti ſunt carnis vincl̓o: vt ex tota vita ſua poſſint eſſe cū chriſto. Si vero alia dn̄s deꝰ nōſter humilia reſpicit in celo: ⁊ alia in terra:credo qd̓ in celo iā reſpicit quos vocauit ⁊habitat in eis: in terra autē reſpicit qͦs vocat vt habitet in eis. Iſtoſ em̄ poſſidet celeſtia cogitātes: illos excitat terrena ſomniātes. Sed qꝛ difficile obtinemꝰ: vt poſſint ⁊ipſi iam hūiles dici qui nondū ſuaui iugodn̄i pia colla iunxerunt: qn̄quidē humiliaiſto loco vt ſanctā eccl̓iam intelligamꝰ pertotū textū pſalmi diuine admonet littere.Eſt aliꝰ ⁊ ītellectꝰ quē mecū caritas vr̄a ꝯſideret. Celos nunc ſignificari arbitror eosqͥ ſedebunt ſuper duodecim thronos ⁊ cūdomino iudicabunt: terre autē nomine ceterā multitudinem benedictorū qui conſtituētur ad dexterā: vt ꝑ opera miſericordiecollaudati recipiātur ab eis in tabernacula eterna: quos amicos ſibi de māmona iniquitatꝭ in huius vite mortalitate fecerūt:Eis quippe dicit Apoſtolꝰ: Si nos vobisſpiritualia ſeminauimꝰ: magnū eſt ſi veſtracarnalia metamꝰ? Quibus his verbis dici

pōt. Si nos vob̓ celeſtia ſeminauimꝰ: magnū eſt ſi terrena veſtra metamꝰ; In celo gͦreſpicit celeſtia ſeminātes: in terra aūt terrena reddentes: tn̄ humiles ⁊ hos ⁊ illos.Humilia .n. reſpicit in celo ⁊ in terra: quiameminerūt vtriqꝫ qͥd fuerint ꝑ ſuam maliciā: quid facti ſūt ꝑ dn̄i gratiam. Neqꝫ em̄illis tantūmō dicit vas electionis: Fuiſtisem̄ aliqn̄ nenebre: nunc aūt lux in dn̄o. Etiterū: Gratia ſalui facti eſtis ꝑ fideꝫ: ⁊ hocnō ex vobis ſed dei donū eſt: nō ex oꝑibꝰ:ne forte qͥs extollatur: ſed etiā ſeipſum adiungit ꝯſequēter dicēs: Illius em̄ ſumꝰ figmentū creati in operibꝰ bonis. Dicit etiāſeorſum de ſe ⁊ ipſis qui reſpiciūtur in celo. Fuimꝰ em̄ inquit ⁊ nos naturaliter filijire: ſicut ⁊ ceteri. Et iterū: Fuimꝰ em̄ ⁊ nosinquit ſtulti aliqn̄ ⁊ increduli: errāteſ: ſeruientes deſiderijs ⁊ voluptatibꝰ varijs: in malicia ⁊ inuidia agentes abominabiles: inuicē odio habētes. Cū autē benignitas ⁊hūanitas illuxit ſaluatoris domini noſtri:nō ex operibus iuſticie que fecimus nos:ſed ẜm ſuam miſericordiā ſaluos nos fecuper lauacrum regenerationis. Ecce humimilia que reſpiciunt̉ in celo: ſpiritualeſ em̄ſunt ⁊ omnia iudicant: ſed tn̄ humiles nedeiecti iudicētur. Quid de ſeipſo ſingulariter? Nōne talia ſunt que commemorat:Qui non ſum inquit idoneus vocari apoſtolus: qꝛ ꝑſecutus ſum eccleſiam dei: ſedmiſericordiaꝫ conſecutus ſum: qꝛ ignorāsfeci in incredulitate. Deniqꝫ poſt iſtos verſus quibus ait in pſalmo ſpiritus: Quis ſicut dn̄s deus noſter qui in altis habitat: ⁊humilia reſpicit in celo ⁊ in terra: volēs docere nos quare in celo humilia cū iam ſpirituales magni: ⁊ iudiciarijs ſedibꝰ digni:tali ſignificētur eloquio: Subiecit ſtatim. īj̄¶ Qui erigit a terra inopem: ⁊ deſtercoreᶠ exaltat paupere. ¶ Vt coljlocet eū cū principibus. cū principibus populi ſui. Nō itaqꝫ dedignentur eſſe hūilia capita excelſorū ſub dexteradomini. Ꝙͣuis em̄ collocetur fidelis dn̄ice pecunie diſpenſator cū principibus populi dei: qͣꝫuis ſeſſurus ſit in duodecim ſedibus: ⁊ angelos quoqꝫ iudicaturꝰ: a terra tamen inops erigitur: ⁊ de ſtercore pauper exaltatur. An forte nō eſt exaltatꝰ deſtercore qui ſeruiebat deſiderijs ⁊ voluptatibus varijs? Sed forte cū iſta iaꝫ diceret:nō erat inops: nō erat pauper. Quid ergoadhuc ingemiſcit grauatus: habitaculum

8 3

Alia lr̄aSuſcitās.rerigens.