PſalmusCIR

omne genu flectatur celeſtiū terreſtriuꝫ etinfernorum. Ubi erit Dauid: vt non ei ſitdominꝰ. In celo ſit: in terra ſit: in infernoſit dn̄s eius erit: qui eſt dn̄s celeſtium: terreſtriū: et infernoꝝ. Gaudeat gͦ nobiſcū:Dauid filij ſui natiuitate honoratꝰ: dn̄atuliberatꝰ: ⁊ gaudēs dicat: vt a gaudētibꝰ audiat̉: Dixit dn̄s dn̄o meo ſede a dextrꝭmeiſDonec ponā inimicoſ tuoſ ſcabellū pedūtuorū. Sede nō ſolū in alto: ſed ⁊ in occulto: excellēs vt domineris: latens vt credaris. Que enī eſſet merces fidei: niſi lateretquod credimus? Merces fidei eſt videreqd̓ credidimꝰ anteqͣꝫ videremꝰ. Sicut autem ſcriptura perſonat: Iuſtus ex fide viuit. Non ergo eſſet iuſticia fidei: ſi nō eſſetabſconditū quod predicatū crederemꝰ: etcredendo ad videndum perueniremꝰ. Ꝙenī multa multitudo dulcedinis tue dn̄e:quā abſcondiſti timentibꝰ te: Ergo abſcōdiſti et remanſerūt? Abſit. Perfeciſti autēſperantibꝰ in te. Mirabile ergo myſteriūchriſti ſedētis ad dexteraꝫ dei: Occultatūeſt vt crederet̉: ſubtractum eſt vt ſperaret̉.Spe enim ſalui facti ſumꝰ. Spes autē quevidet̉ nō eſt ſpes. Quod enim videt quis:quid ſperat? Apoſtoli verba ſunt recognoſcitis quideꝫ: ſed ꝓpter rudes cōmendo.Quid ergo ait apoſtolus? Spe inquit ſalui facti ſumꝰ. Spes autē que videt̉ non eſtſpes. Quod eniꝫ videt quis: quid ſperat?Si autē quod nō videmꝰ ſperamꝰ: per patientiaꝫ expectamꝰ. Quia ergo que videt̉non eſt ſpes: abſcondiſti dulcedinē timentibus te. Quia quod nō videmꝰ ſperamꝰ:et per patientiā expectamꝰ: perfeciſti ſperantibꝰ in te. Deniqꝫ cariſſimi intente accipite quod dicturus ſum: Quoniā iuſticianoſtra ex fide eſt: et fide mundantur corda noſtra: vt qd̓ credidimꝰ: videre poſſimus. Utrunqꝫ enim poſitū eſt: ⁊ beati mūdicordes: quoniā ipſi deum videbūt: ⁊ fide mundās corda eorū. Que ergo hec eſtiuſticia fidei? Credere quod non vides: etipſo merito fidei ad viſioneꝫ ſuo temporeperuenire. Dominꝰ in euāgelio cū promitteret ſpiritūſanctum: hoc ait: Ipſe arguetmundū de peccato: de iuſticia: de iudicio.De quo pctō? De qua iuſticia? De quo iudicio? Ipſe ſequit̉ ⁊ exponit: et cōiecturashominū non admittit. De peccato quideꝫinquit: quia nō crediderūt in me. Quantaalia peccata iudeorum: et tamē quaſi hocvnum ſit: ita dixit: de peccato quidē: quia

nō crediderūt in me. Hoc eſt illud peccatum de quo alibi dicit: Si nō veniſſem: peccatum non haberēt. Quid eſt hoc: ſi nō veniſſem peccatū non haberēt? Ergo ad iuſtos veniſti et eos peccatores feciſti? Sedexceptis alijs peccatis que poſſent remittiper fidem: hoc vnum peccatū nominauit:quod ſi nō admitteret̉ omnia relaxarētur.De peccato quidē ait: quia non crediderunt in me: Et alibi: Si nō veniſſem peccatum nō haberēt. Eo enim ipſo quo venit ⁊nō crediderūt in eū: inciderūt in peccatū:quod ſi non inciderēt: om̄ia cetera peccata dimitti poſſent per indulgētiā gratie impetratā per fidem. Ergo de peccato: quianō crediderūt in me. De iuſticia: quia adpatrē vado: ⁊ iam non videbitis me. Heceſt iuſticia: quia ad patrē vadis: et iam nōvidebūt: hec etenī iuſticia ex fide eſt. Iuſtus enī ex fide viuit: Et tūc ex fide viuit:ſi nō videat quod credit. Quia ergo ⁊ adiuſticiā pertinet ex ſide viuere: ⁊ ex fide nemo viuit: niſi nō vidēdo quod credidit: vtipſaꝫ iuſticiā faceret in hominibꝰ: id eſt vtcrederēt quod nō videret. De iuſticia inquit: quia ad patrē vado: ⁊ iam nō videbitis me. Hec inquit erit iuſticia veſtra: vtcredatis in eum quem non videtis: et fidemundati eum in quē credidiſtis in die reſurrectionis poſtea videatis. Sedet ergoad dexterā dei chriſtus: a dextris patris filius in occulto eſt: credamꝰ. Etenim duasres hic dicit: quia et dixit deus: ſede a dextris meis: et addidit: donec ponam inimicos tuos ſcabellū pedum tuorum: hoceſt: ſub pedibꝰ tuis. Non vides chriſtū ſedētem ad dexterā patris: Nec hoc potesvidere quomodo ponant̉ inimici eius ſcabellum peduꝫ eius. Cum hoc impletur inaperto: crede illud eſſe in occulto. Qui inimici ponūtur ſcabellū pedum eius? Quibus inania meditantibꝰ dicit̉: Quare fremnuerūt gentes et populi meditati ſunt inania? Aſtiterunt reges terre et principes cōuenerūt in vnū aduerſus dn̄m ⁊ aduerſuschriſtū eiꝰ. Et dixerūt: Dirūpamꝰ vinculaeoꝝ ⁊ proijciamꝰ a nobis iugū ip̄oꝝ. Nonnobis dn̄ent̉: non nos ſibi ſubiugēt. Quihabitat in celis irridebit eos. Inimicuserat: erit ſub pedibꝰ eius: aut adoptatus:aūt victus. Quere ergo quē locū habeasſub pedibus dn̄i dei tui. Nam neceſſe eſtvt habeas: aut gratie: aut pene. Sedet ergo ad dexterā dei: donec ponant̉ inimici

7 5