PſalmusCIX
PſalmusEcce ſi nos īterrogaret: qͥd rn̄deremꝰ? Defecerūt in hac interrogatiōe iudei: ꝓficiātchriſtiani: nō ꝑturbētur ſed erudiant̉. Nōenī dn̄s interrogat diſcere volēs: ſed tāqͣꝫdoctor interrogat. Dicerēt miſeri iudei: tudic nobis: maluerūt inflata taciturnitatedirūpi qͣꝫ huili cōfeſſione edoceri. Dicatergo nobis magiſter noſter: ⁊ videamꝰ qͥdinterroganti rn̄deamꝰ: Quid vobis videt̉de chriſto? Cuiꝰ filius ē? Rn̄deamꝰ omīoqd̓ iudei: ſꝫ nō remaneamꝰ vbi iudei. Recolamus euāgeliū qd̓ credimus: Liber generatiōis Ieſu chriſti filij Dauid. Non qꝛinterrogamur excidat nobis chriſtū eſſe filiū Dauid: qd̓ memorie ꝯmendat apl̓us.Eia chriſtiane mēor eſto Ieſū chriſtū reſurrexiſſe a mortuis ex ſemine Dauid. Ergo interrogemus ⁊ rn̄deamus? Quid vob̓videt̉ de chriſto? Cuius filius ē? Dicāt oraconcordia chriſtiana: Dauid. Referat etdoctor et reuocet nob̓. Quō ergo Dauidin ſpū dicit eū dn̄m: Dixit dn̄s dn̄o meoſede a dextris meis: Donec ponā īimicostuos ſub pedibꝰ tuis? Quō nos diceremꝰniſi a te diſceremꝰ? Nūc ergo qꝛ didicimꝰ:dicimꝰ: In principio eras verbū: ⁊ verbūeras apd̓ deū: et deus eras verbū: Oīa ꝑte facta ſunt. Ecce dominuſ Dauid. Sednos ꝓpter infirmitatē noſtrā: qꝛ caro deſperata iacebamus: verbū caro factus esvt habitares in nobis. Ecce filiꝰ Dauid.Certe tu in forma dei cū eſſes: non rapināarbitratus es eſſe eqͣlis deo: ideo dn̄s Dauid: ſꝫ temetip̄m exinaniſti formā ẜui accipiens: inde filiꝰ Dauid. Deniqꝫ ⁊ ī ipſa interrogatiōe tua dicēs: quō filius eiꝰ eſt nōte filiū eiꝰ negaſti: ſꝫ modū in quo id fieretinquiſiſti. Dicit euꝫ inquis Dauid dn̄m:quo filius eius eſt? Nō nego: ſed dic quō?Illi ergo ex litteris quas legebāt: et nō intelligebāt: ſi ī iſta interrogatiōe recolerentmodū: nōne rn̄derēt quo interrogas? Ecce virgo accipiet in vtero et pariet filiū: etvocabūt nomē eius emanuel: quod eſt interpretatū nobiſcū deus. Accipiet virgoin vtero: virgo ex ſemine Dauid pariet filium: vt ſit filius Dauid. Erant enim Ioſeph et Maria de domo ⁊ patria Dauid.Peperit ergo virgo illa: vt eſſet filius Dauid: ſed ille quē peperit: vocabunt nomeneius emanuel: nobiſcū deus. Ecce habeset dominum Dauid. Aliquid nobis fortaſſis ex hac re: quō chriſtus et filiꝰ ſit Dauid ⁊ dn̄s ſit Dauid: etiā pſalmus iſte inti
CIXmabit. Audiamus ergo ⁊ ꝑtractemus eū:pulſemꝰ pietate: ⁊ extorq̄amꝰ caritate. Dauid ergo ip̄e dicit: Neqꝫ enī dn̄o ꝯtradicere licet: Dauid inqͥt in ſpū vocat eū dn̄m.Ille gͦ Dauid de chriſto qͥd dicit: ¶ Nāipſi Dauid pſalmus. Et iſte eſt totustitulus: ſimplex ſine figura queſtiōis: ſinevllo modo difficultatis. Quid ergo dicitDauid? Dixit dn̄s dn̄s meo: ſede a dextrꝭmeis: donec ponā inimicos tuos ſcabellūpēdū tuorū. Quid ē ſcabellū pedū tuoꝝ:Hoc eſt ſub pedibus tuis. Scabelluꝫ enīpedum ſub pedibꝰ ē. Dixit inqͥt dn̄s dn̄omeo. Uudiuit hoc Dauid: audiuit ī ſpū:vbi nos qn̄ audiuit non audiuimus: ſedloquēti qd̓ audiuit: ⁊ ſcribēti credidimus.Audiuit ergo ꝓrſus: audiuit in quodā ſecretario veritatis: in quodā myſteriorumſāctuario: vbi ꝓphete ī occulto audierūt:qd̓ in aꝑto p̄dicauerūt. Ibi audiuit Dauid qͥ cuꝫ fiducia magnā dixit: Dixit dn̄sdn̄o meo ſede a dextrꝭ meis: donec ponāinimicos tuos ſcabellū pedū tuoꝝ. Nouimus chriſtū ſedere a dextrā patris poſt reſurrectōem a mortuiſ: ⁊ in celis aſcēſionē.Factū eſt iā: nec vidimꝰ: ſed credimus: inlibris legimꝰ: p̄dicatū audiuimus: fide retinemus. Un̄ ⁊ eo ipſo qd̓ erat filiꝰ Dauidchriſtus factus eſt dn̄s Dauid. Illud enīquod natū ē ex ſemīe Dauid: ita honoratū eſt vt eſſet ⁊ dn̄s Dauid. Ita admirarꝭhoc quaſi ⁊ in rebus hūanis iſta nō fiant.Si enī cōtingat filiū cuiuſqͣꝫ regē fieri patre priuato: nonne erit dn̄s patris? Admirabilius eſt qd̓ poteſt cōtingere: vt nō ſolūrex factus priuati filius: dn̄s ſit patris ſui:ſed epiſcopus factus laici filius ſit paterpatris ſui. Ergo et eo ipſo ꝙ carnem accepit chriſtus: ꝙ in carne mortuus eſt: ꝙ ineadem carne reſurrexit: ꝙ in eadē aſcēditin celū ⁊ ſedet ad dexterā patris: ⁊ in eadēipſa carne ſic honorata: ſic clarificata: ſic īceleſtem habitū cōmutatā: ⁊ filiꝰ ē Dauid:et dn̄s eſt Dauid. Secūdū hāc enī diſpēſationem trāſituſ chriſti: etiā illud ab apl̓odicit̉. Propt̓ qd̓ illū exaltauit a mortuis:et donauit illi nomē qd̓ ē ſuꝑ omne nomē:vt ī noīe Ieſu omne genu flectet̉: celeſtiūterreſtriū et infernorū. Donauit inqͥt ei nomen quod eſt ſuper omne nomē. Chriſtoſcd̓m hoīem mortuo: Chriſto ſcd̓m carnēreſurgēti: acſcēdenti: donauit nomē quodeſt ſuper omne nomeꝫ: vt in nomine Ieſu